ในภาพยนตร์เรื่องแดจังกึม มีอยู่ตอนหนึ่งซึ่งโดนใจ beeman อย่างผม

     ในภาพยนตร์เรื่องแดจังกึม มีอยู่ตอนหนึ่งซึ่งโดนใจ beeman อย่างผม คือตอนที่แดจังกึม มีโอกาสไปพบหมอคนหนึ่งซึ่งมีความรู้เรื่องสมุนไพร และกำลังสังเกตและทดลองใช้เหล็กในรักษาโรคบางชนิดให้คน (บางคนก็ได้ผลบางคนก็ไม่ได้ผล) เขากำลังอยู่ในขั้นทดลอง

     
   

ภาพของหมอ (ใช่หรือไม่ ผู้รู้ช่วยบอกด้วย) ที่ผมคาดว่าจะใช้เหล็กในของผึ้ง (เพราะหนังยังไม่ฉายและไม่ได้อ่านบทล่วงหน้า) รักษาประสาทการรับรสที่ลิ้นของแดจังกึม (ลิ้นสูญเสียการรับรส)
     

     แล้วแดจังกึมซึ่งก็ไปคะยั้นคะยอจะให้หมอคนนี้รักษาให้ แต่หมอยังไม่แน่ใจเลยยังไม่รับรักษา ในความรู้ที่ผมมี ผมคิดว่า การใช้เหล็กในของผึ้งต่อยตรงบริเวณลิ้น ทีละน้อย พิษผึ้งจะช่วยไปขยายผลของประสาทการรับรสให้ดีขึ้นได้ (ใช้ได้ผลกับคนบางคน คนบางคนไม่ได้ผล) และคิดเองว่าในหนังเรื่องนี้ แดจึงกึมต้องหายจากลิ้นไม่รับรส (แต่คงอีกหลายตอน) ด้วยพิษของผึ้งแน่ (ฟันธงเลย ไม่งั้นหนั่งคงไม่มีเรื่องผึ้งเข้ามาหน่อยหนึ่ง และต่อไปแดจังกึมจะเป็นแพทย์ที่สำคัญ ดังนั้นเรื่องนี้ต้องเชื่อมโยงกัน บางทีเขาเรียกว่า "สัตว์สมุนไพร"

    ในการใช้ประโยชน์จากผึ้ง มาใช้รักษาคน เขามีศัพท์เรียกตัวหนึ่งว่า "Apitherapy" เชิญติดตามตัวอย่างของ Apitherapy ได้ที่นี่ http://www.medicomm.net/Consumer%20Site/am/apitherapy.htm ครับ