GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ตามงาน สานต่อ มทร.ศรีวิชัย (๒)

ความจริงท่านคณบดีทำมานานแล้ว แต่เรามาช่วยให้ “คม ชัด และลึก” ขึ้น ตัวอย่างของการคม ก็เช่น ช่วยให้คุณค่าของการเรียนรู้จากของจริง ให้ชัด เช่น ไปดูกันเห็นๆ จะๆ ว่าแค่เรื่องกล้วยต้องใช้ความรู้เรื่องเกษตรอย่างไร และลึกขึ้นในแง่การเรียนอย่างนี้ ไม่ละทิ้งความเป็นชุมชน ไม่ละทิ้งบริบท และความรู้เรื่องอื่นๆ ด้วย มิใช่แค่เชิงเทคนิคการเกษตรอย่างเดียว

ตามงาน สานต่อ.. มทร.ศรีวิชัย (๒)

โดย สมโภชน์ นาคกล่อม

๖ มกราคม ๒๕๕๐

            (ต่อจากบันทึก ตามงาน สานต่อ.. มทร.ศรีวิชัย (๑) ) ก่อนจะกลับได้แวะนัดแนะกับน้องๆ ว่าพรุ่งนี้เช้าจะไปดู คุณสมพร ทองเพิ่ม ตัวอย่างรุ่นพี่ที่ได้ดีเพราะกล้วยแท้ๆ อยู่ใกล้ๆ ที่ทุ่งสงนี่เอง   โดยเฉพาะ คุณติณณ์ เด็กฟาร์มคนหนึ่งต้องการจะปลูกกล้วยหอมทอง ริมห้วยของฟาร์มและข้างบ้านพักนักศึกษาเอง จะได้สั่งหน่อกล้วยเลยเพราะปลูกตอนนี้หน้าฝนคงได้หน่อเพิ่ม กว่าจะจบปี ๔ คงมีกล้วยเป็นรายได้เสริม แค่เรื่องกล้วยก็ไม่กล้วยอย่างชื่อ ต้องใช้ความรู้อย่างไร ว่าที่บัณฑิตเกษตรรุ่นใหม่คงได้พิสูจน์ตัวเองกัน


             การพาเด็กไปดูรุ่นพี่พร้อมกับอาจารย์นี้ เป็นส่วนหนึ่งของ “การเรียนรู้เพื่อสร้างแรงบันดาลใจ” ที่คณะเกษตรฯ และ สรส. ได้ช่วยกันปักธง ความจริงท่านคณบดีทำมานานแล้ว แต่เรามาช่วยให้ “คม ชัด และลึก” ขึ้น ตัวอย่างของการคม ก็เช่น ช่วยให้คุณค่าของการเรียนรู้จากของจริง ให้ชัด เช่น ไปดูกันเห็นๆ จะๆ ว่าแค่เรื่องกล้วยต้องใช้ความรู้เรื่องเกษตรอย่างไร และลึกขึ้นในแง่การเรียนอย่างนี้ ไม่ละทิ้งความเป็นชุมชน ไม่ละทิ้งบริบท และความรู้เรื่องอื่นๆ ด้วย มิใช่แค่เชิงเทคนิคการเกษตรอย่างเดียว โดย สรส.จะทำหนังสือเล่มตัวอย่างขึ้นมาด้วยเพื่อให้ “เห็นตัวความรู้ได้ชัด”


             ตามแผนของการหนุนให้เด็กไปดู เรียนรู้ จากรุ่นพี่ และแหล่งเรียนรู้ที่มีพลังนั้น จำเป็นจะต้องไปดูแหล่งเหล่านั้นก่อนด้วยตัวเอง เหมือนอย่างที่อาจารย์ได้พาเราไปรู้จักกับ คุณสมพร ในครั้งที่แล้ว และหากเป็นไปได้ก็พาเด็กไปรู้จักสักรอบหนึ่งก่อน เป็น “การจัดการความรู้ก่อนทำ” จากนั้นเด็กๆ ก็จะไปกับเพื่อนสักคนได้ด้วยตัวเอง ซึ่งขั้นตอนนี้คงจะต้องให้โจทย์ให้ชัด ว่าควรจะไปศึกษาอะไรบ้าง เก็บอะไร บันทึกอะไรมาบ้าง ทั้งภาพ ความรู้ ความประทับใจ ฯลฯ “จัดการความรู้ขณะทำ” และกลับมาแล้ว จะต้องมีการชวนคุย (AAR) และเขียนสิ่งที่ได้เห็น ได้ยิน ได้ฟัง และโดนตัว โดนใจออกมา และสุดท้ายทำเป็นรูปเล่มหน้าตาที่น่าอ่านยิ่งขึ้น โดยทีม สรส.จะแก้ไข แต่งเติม และทำเล่มต้นฉบับให้ เป็น “การจัดการความรู้หลังทำ


              กินข้าวเย็นกับอาจารย์ (วันนี้ได้โอกาสเราเป็นเจ้าภาพ เพราะงานพาเด็กไปเรียนรู้สร้างแรงบันดาลใจ คณะและอาจารย์จิรวิทย์ ก็ออกเงินเองอยู่บ่อย) ก็คุยกันถึงครั้งต่อไปว่าผมจะลงใต้มานครฯ อีกครั้งวันที่ ๒๔-๒๖ นี้ เพื่อ “เก็บฟาร์มและนักวิชาการ” เพิ่มเติม และเป็นทีมคุณอำนวยในงานมหกรรมของเขตพื้นที่การศึกษา และการตามต่อ “การทำแผนที่คนดี คนเก่ง ด้านเกษตร” ของโรงเรียนเกษตรท่าเรือ และอาจจะถือโอกาสนัดทางท่าข้าม จ.สงขลา ด้วย ในวันที่ ๒๓-๒๔ เป็นการลงครั้งเดียวได้ ๒ จังหวัดเลย (แต่คงเหนื่อยน่าดูเหมือนกัน)
 และหลังจากนั้นในเดือนหน้า (กุมภาพันธ์) ประมาณต้นๆ หรือกลางๆ เดือน หลังจากที่เราเริ่มมี “ขุมความรู้ และแก่นความรู้” (knowledge asset) ชัดขึ้นแล้ว ก็จะจัด “การแลกเปลี่ยนเรียนรู้” (knowledge sharing) ในว่าที่บัณฑิตนักปฏิบัติสักครั้งหนึ่ง ถือเป็นการเติม “เครื่องมือการเรียนรู้ต่างๆ” เช่น การถอดความรู้ การเขียน ให้แก่น้องๆ เขาด้วย

            และในปลายเดือนหน้าหรือต้นเดือนมีนาคม อาจจะจัดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในหมู่อาจารย์ราชมงคลสักครั้ง เพื่อเป็นการ update ว่าเราทำอะไรไปถึงไหนแล้ว เรามาเหยียบถึงจมูกคุณ (งานของคุณ) แล้วนะ จะมา “ร่วมวงไพบูลย์” อะไรกันบ้าง และถือเป็นการ “ถอดความรู้” อาจารย์ด้วยว่า ในระหว่างที่ไม่มีเวทีเรียนรู้ใหญ่ โดยพวกเรามาเคลื่อนกันเป็นกลุ่มๆ โดยมุ่งเป้าที่นักศึกษานี้ เกิดอะไรขึ้นบ้าง อาจารย์ทั้งหลายได้ไปทำอะไรดีๆ บ้าง ก็มาเล่าสู่กันฟัง

            โดยทั้งหมดนี้มุ่งสู่เป้าหมายปลายทางคือ “บัณฑิตเกษตรนักปฏิบัติ” อันเป็น knowledge vision ของคณะเกษตรฯ นั่นเอง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): kmสรส.มทร.ศรีวิชัย
หมายเลขบันทึก: 77956
เขียน:
แก้ไข:
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (0)