อาจารย์หมอพรรณทิพย์กรุณาส่งภาพต้นไม้มาให้ในกลุ่มทาง e- mail

เห็นแล้ว แว็บแรก ..ไม่ชอบ ต่อต้าน ละเลย เพราะมัน..ไม่เป็นธรรมชาติ
ใจหวนกลับไปนึกถึงต้นไม้อีกต้น ต้นที่เคยประทับใจ ต้นไม้ในสวนโมกข์

บรรยายความประทับใจของตนเอง กับภาพต้นไม้..ของตนเอง

ต้นไม้สองต้น ยืนต้นเคียงกัน
สังเกตนะครับ ว่า สีเปลือกของเขาต่างกันชัดเจนในภาพที่ ๒ แต่เขาอยู่ใกล้กัน สัมผัสและสัมพันธ์กัน แล้วถ้าเราแหงนหน้าขึ้นไปมองด้านบน  จะยิ่งเห็นความมหัศจรรย์ของเขาทั้งคู่    กิ่งจากต้นหนึ่งพาดไยังอีกต้น ตรงจุดนั้นจะมีปุ่มปม..รองรับ และสลับกัน

พักพิง และ พึ่งพา ..อย่างธรรมดาๆ อย่างธรรมชาติครับ

 

ละเลยที่จะเรียนรู้สิ่งใหม่


เมื่ออ่านความเห็นของหลายๆคนในกลุ่ม
จึงระลึกได้ถึงความสำคัญของ การหน่วงความคิดของตนเอง
หากเรายั้งความคิด ตัดสิน ของเราไว้ได้
ยั้งความคิดที่จะกลับไปยึดติดกับสิ่งเดิม ของตน ที่ถูกยึดถือว่าดี
แล้วเปิิดใจรับรู้สิ่งใหม่ จะทำให้มีโอกาสเรียนรู้ได้มากขึ้น


แว็บต่อมา จึงเริ่มเห็น ความมหัศจรรย์ ความอุตสาหะ ของมนุษย์ผู้สร้างผลงานในภาพชุดแรก