เลี้ยงส่งเลขานุการ อ.ก.ค.ศ.
ผมเป็นผู้บริหารโรงเรียนรวมทั้งสิ้น ๒๕ ปี มีน้อยครั้งเหลือเกินที่ไปงานเลี้ยงส่งผู้บังคับบัญชาหรือหัวหน้าหน่วยงานต้นสังกัด ถ้าเป็นเขตพื้นที่การศึกษาหัวหน้าหน่วยงานของผมก็คือผู้อำนวยการเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฯ
หรือเรียกสั้นๆว่าผอ.เขตฯ หลายคนชอบเรียกว่าเจ้านาย แต่ผมไม่เคยใช้คำนี้เลย เพราะถือว่าเป็นแค่เพื่อนร่วมงานที่อยู่ในระดับหัวหน้า หรือเป็นผู้นำในการบริหารการศึกษาเท่านั้น
นอกจากจะไม่ชอบไปร่วมงานเลี้ยงส่งแล้ว เดินทางไปส่งก็ไม่เคยไปเลยสักครั้ง จำได้เพียงครั้งเดียวคือครั้งหลังสุดปี ๒๕๖๗ ที่เต็มอกเต็มใจไปงานเลี้ยงส่งท่านผอ.เขตที่ชื่อ ดร. วิโรจน์ ค้อไผ่ ที่กาญจนบุรี เขต ๔
ผมคิดแต่เพียงว่าผู้บริหารการศึกษาของต้นสังกัด คนไหนดีมีน้ำใจต่อโรงเรียน จนทำให้ผมรู้สึกประทับใจในคุณงามความดี ผมจะต้องตอบแทนพระคุณท่านให้จงได้ ไม่จำเป็นต้องไปตามแบบธรรมเนียมประเพณี
ดร.วิโรจน์ ค้อไผ่ คนนี้ไม่ธรรมดาสำหรับผม มารับตำแหน่ง ผอ.เขตได้ไม่นาน ท่านได้เดินทางไปนิเทศติดตามร.ร.บ้านหนองผือ ตอนนั้นผมเกษียณแล้ว ท่านโทรหาผมแล้วบอกว่า...
“พี่ชยันต์ ผมผอ.เขตนะ พี่ทำโรงเรียนซะสะอาด ร่มรื่น สวยงาม ยังไงแล้วผมขอฝากโรงเรียนด้วยนะ” ผมออกอาการปลื้มปริ่ม เพราะจะมีผอ.เขตสักกี่คนในประเทศนี้ ที่โทรหาผอ.โรงเรียนเล็ก ๆแถมตัวก็เล็กและเกษียณอายุราชการไปแล้ว
ต่อมาอีกไม่กี่วัน ท่านก็จัดสรรตำแหน่งให้ โดยคืนตำแหน่งผอ.ให้แก่โรงเรียนบ้านหนองผือ
วันนี้ กำลังจะส่งท้ายปี ๒๕๖๘ ผมมีโอกาสดีอีกครั้งที่ได้ไปงานเลี้ยงส่งท่านผอ.เขต โชติวัฒน์ โชติวัฒนภักดิ์ ท่านมาดำรงตำแหน่งได้ราวๆ ๑ ปีเศษ ในช่วงที่ผมเป็น อ.ก.ค.ศ ได้ประชุมร่วมกันกับท่านถึง ๑๖ ครั้ง
นอกจากนั้นผมยังได้เป็นคณะทำงานฯ เป็นผู้ทรงคุณวุฒิในการประเมินผู้อำนวยการสถานศึกษา เป็นกรรมการกลั่นกรองการย้ายครูและผอ.รร. โดยมีท่านผอ.เขตฯเป็นประธานทุกครั้ง
การที่ผมไปงานเลี้ยงส่งท่านที่เขตจัดอย่างสมเกียรติ มิใช่เพราะท่านเป็น เลขานุการใน อ.ก.ค.ศ.
แต่ผมศรัทธาในความรู้ความสามารถ ศรัทธาในคุณงามความดีและผลงานที่ท่านริเริ่มสร้างสรรค์ตลอด ๑ ปี แม้ว่าจะไม่นาน แต่เป็นภาพจริงเชิงประจักษ์ ที่ชาวสำนักงานและโรงเรียนเห็นพ้องต้องกัน
ตอนแรกที่เห็นชื่อท่านมาอยู่เขต ๔ ผมนี่แหละที่เป็นคนหนึ่งที่คิดว่า ท่านคงหนีร้อนมาพึ่งเย็น มาอยู่พักผ่อนหย่อนใจคลายเครียด เสร็จแล้วก็คงย้ายหนีกลับบ้านตามระเบียบ
แท้จริง มิได้เป็นเช่นนั้นเลย ท่านทำงานจนแทบไม่มีเวลาพักผ่อน ถ้าไม่ได้ไปราชการที่สพฐ.ท่านผอ.จะออกตรวจเยี่ยมและนิเทศโรงเรียนอยู่ตลอด ผมรู้เพราะติดตามจดหมายข่าวฯและเฟสบุ๊คของเขต ๔ อยู่เสมอ
ในที่ประชุม อ.ก.ค.ศ. ผมสัมผัสตัวตนและผลงานของท่านผอ.เขต ผู้ทำหน้าที่เลขานุการอย่างใกล้ชิดและชัดเจนที่สุด ท่านแม่นยำในระเบียบและกฎหมายของข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษายิ่งนัก
ก่อนที่จะให้ที่ประชุมพิจารณาเรื่องใด ท่านจะระบุที่มาที่ไปของหลักการในเอกสารและเมื่อท่านพูดอภิปรายให้ความคิดเห็นก็ตรงประเด็นสอดรับกัน ทำให้ที่ประชุมชุ่มชื่นใจ ที่เห็นเลขานุการ หรือผู้นำในงานบริหารบุคคลของเขต มีความรอบคอบและรอบรู้ในกฎเกณฑ์
บ่งบอกว่าได้ทำการบ้าน ศึกษากฎระเบียบและหลักการอย่างถ่องแท้ มิใช่แค่ทำงานไปวันๆ
ครั้งหนึ่งที่ผมมีโอกาสคุยกับท่านแบบยาวๆ ตอนที่ท่านมาดำรงตำแหน่งได้ไม่นาน ท่านผอ.เขตกังวลว่า อ.ก.ค.ศ.ชุดนี้ จะนำพาท่านและสำนักงานไปสู่ความยุ่งยาก เหมือนที่หลายคนเขาพูดกัน
ผมไม่ได้พูดอะไรมากมายและไม่ได้ปลอบใจท่านให้หายวิตกกังวลแต่ประการใด ก็แค่พูดว่าท่านผอ.ปรารถนาดีต่อโรงเรียน ห่วงใยครูและผู้บริหารทุกคน ตลอดจนบรรจุครูใหม่ลงไปสู่โรงเรียนได้รวดเร็วและมากมายกว่าทุกยุคทุกสมัยที่ผ่านมา มันจะไม่มีอะไรให้องค์คณะอ.ก.ค.ศ.ต้องยุ่งยากหรอกครับ
ที่สุดแล้วก็เป็นจริง เมื่อผ่านการประชุมครั้งที่ ๓ - ครั้งที่ ๑๖ ท่านผอ.เขตพูดและยิ้มอย่างสดใส ดวงตาเป็นประกายบ่งบอกความสุขและความสบายใจอย่างที่สุด ดูว่าท่านรูปหล่ออยู่แล้ว ก็ยิ่งดูหล่อไปกันใหญ่เลย
วันนี้ ท่านจะย้ายเพื่อกลับสู่ภูมิลำเนายังถิ่นฐานบ้านเกิด รับรองท่านต้องคิดถึงเขต ๔ อย่างแน่นอน ขอให้ท่านพบแต่ความสุขความเจริญและประสบความสำเร็จ ตามที่ท่านมุ่งมาดปรารถนาทุกประการ.
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๒๙ ธันวาคม ๒๕๖๘
