ปลายเดือนมกราคมนี้จะมีการคุยกันกับสปสชเรื่องการดูแลผู้ป่วยเอดส์ อาจารย์เรณูทำหนังสือแจ้งมาให้ทราบ ไม่ทราบวัตถุประสงค์ชัดๆแต่น่าจะเกิดจากคนไข้ที่ไม่สามารถกลับไปใช้บริการที่หน่วยงานที่ลงทะเบียน ทำให้มีปัญหาในการให้ยาต้านไวรัส คุณชายขอบเคยแนะนำดิฉันเกี่ยวกับการจัดการและให้เห็นใจคนไข้ ดิฉันบอกน้องๆอายุรกรรมให้พยายามรับในส่วนที่เป็นไปได้มากที่สุดเพื่อประโยชน์ของผู้ป่วย เคยมีคนไข้ที่อุตสาห์ไปหาที่คลินิกที่เพื่อนดิฉันส่งมาให้ เห็นแล้วเวทนาที่สามีทราบผลแต่กลัวภรรยารับไม่ได้ทำให้ภรรยาติดเชื้อเพราะสามีไม่บอก และที่สำคัญภรรยาเป็นชาวต่างชาติที่ไม่มีสิทธิใดๆ ดิฉันปวดหัวเหมือนกันที่ต้องพยายามแก้ปัญหาทั้งเรื่องความอยู่รอดขององค์กรและมนุษยธรรมที่ไม่มีเกณฑ์ชัดที่เราควรจะปฏิบัติ น้องๆที่สถาบันส่วนใหญ่ค่อนข้างรักคนไข้ มักจะขอสิทธิให้คนไข้เต็มที่เนื่องจากความเป็นหมอ ดิฉันเตรียมตัวพบกับอาจารย์แพทย์หญิงเรณู ถ้าท่านมาเองและพยายามหาข้อมูลในมือเกี่ยวกับคนไข้เอดส์ในสถาบันค่ะ อย่างไรก็ตามที่ทางกรมคร มักบ่นในการประชุมกรมที่ สปสช.ประสานโดยตรงกับหน่วยงานโดยไม่ผ่านระบบของกระทรวง ทำให้เราปฏิบัติตัวยาก แต่ดิฉันคิดว่าองค์กรเราเป็นเพื่อนกันในการดูแลผู้ป่วยค่ะ อะไรที่เป็นประโยชน์เราคงทำให้ถึงแม้จะไม่ได้ทั้งเงินและกล่องจากงานนี้ แต่สิ่งที่ได้คือ ประโยชน์ของผู้ป่วยและประสบการณ์ ความเป็นผู้เชี่ยวชาญที่เราต้องถ่ายทอดต่อให้ผู้อื่นต่อไปค่ะ ผลรับอย่างไรจะแจ้งให้ทราบค่ะ
สปสชและสถาบันนำราศนราดูร เราเป็นเพื่อนกันนะคะ
สปสชและสถาบันนำราศนราดูร เราเป็นเพื่อนกันนะคะ
ขอให้สำเร็จเพื่อผู้ป่วยคะ ส่งพลังใจช่วยคะ