ปลายเดือนมกราคมนี้จะมีการคุยกันกับสปสชเรื่องการดูแลผู้ป่วยเอดส์       อาจารย์เรณูทำหนังสือแจ้งมาให้ทราบ   ไม่ทราบวัตถุประสงค์ชัดๆแต่น่าจะเกิดจากคนไข้ที่ไม่สามารถกลับไปใช้บริการที่หน่วยงานที่ลงทะเบียน    ทำให้มีปัญหาในการให้ยาต้านไวรัส       คุณชายขอบเคยแนะนำดิฉันเกี่ยวกับการจัดการและให้เห็นใจคนไข้        ดิฉันบอกน้องๆอายุรกรรมให้พยายามรับในส่วนที่เป็นไปได้มากที่สุดเพื่อประโยชน์ของผู้ป่วย        เคยมีคนไข้ที่อุตสาห์ไปหาที่คลินิกที่เพื่อนดิฉันส่งมาให้       เห็นแล้วเวทนาที่สามีทราบผลแต่กลัวภรรยารับไม่ได้ทำให้ภรรยาติดเชื้อเพราะสามีไม่บอก      และที่สำคัญภรรยาเป็นชาวต่างชาติที่ไม่มีสิทธิใดๆ       ดิฉันปวดหัวเหมือนกันที่ต้องพยายามแก้ปัญหาทั้งเรื่องความอยู่รอดขององค์กรและมนุษยธรรมที่ไม่มีเกณฑ์ชัดที่เราควรจะปฏิบัติ         น้องๆที่สถาบันส่วนใหญ่ค่อนข้างรักคนไข้      มักจะขอสิทธิให้คนไข้เต็มที่เนื่องจากความเป็นหมอ        ดิฉันเตรียมตัวพบกับอาจารย์แพทย์หญิงเรณู     ถ้าท่านมาเองและพยายามหาข้อมูลในมือเกี่ยวกับคนไข้เอดส์ในสถาบันค่ะ    อย่างไรก็ตามที่ทางกรมคร มักบ่นในการประชุมกรมที่ สปสช.ประสานโดยตรงกับหน่วยงานโดยไม่ผ่านระบบของกระทรวง       ทำให้เราปฏิบัติตัวยาก       แต่ดิฉันคิดว่าองค์กรเราเป็นเพื่อนกันในการดูแลผู้ป่วยค่ะ      อะไรที่เป็นประโยชน์เราคงทำให้ถึง แม้จะไม่ได้ทั้งเงินและกล่องจากงานนี้     แต่สิ่งที่ได้คือ ประโยชน์ของผู้ป่วยและประสบการณ์ ความเป็นผู้เชี่ยวชาญที่เราต้องถ่ายทอดต่อให้ผู้อื่นต่อไปค่ะ     ผลรับอย่างไรจะแจ้งให้ทราบค่ะ