การดูแลผู้ป่วยสมองเสื่อม

เช้าวันหนึ่ง เตรียมอาบน้ำแต่งตัวแม่และกินอาหาร เช้า

พักหลัง การกินอาหารของแม่ในมื้อเช้าจะต้องทำอาหารอ่อน ถ้ากินไม่ได้ ต้องปั่นค่ะ โดยเฉพาะมื้อเช้า (คล้ายฟื้นความจำหลังจากการนอนยังไม่ดี)

เช้านั้น แม่พอจะกินเอง กลืนเองได้จึงใช้วิธีโดยการตักอาหารเป็นคำๆให้ และกินเองได้

จึงละจากแม่ไปทำธุระส่วนตัว และอะไรอย่างอื่น 

พอกลับมาอีกที แม่นั้นอยู่บนเตียงนอน

จึงเดินเข้าไปตามแม่ พอเห็นหยดเลือดที่พื้น จึงตกใจ หันมาดูแม่มีรอยเลือดที่มือ เตียงและเสื้อ

ตอนแรกคิดว่าแม่ล้ม แต่ต่อมาคิดดีๆ ถ้าล้มน่าจะนั่งที่พื้น เพราะแม่คงลุกเองไม่ได้

ต่อมาพิจารณาดีๆ น่าจะเซไปชนอะไร ซักอย่าง ที่ศรีษะ (เดาว่าอาจจะเป็นขอบประตูห้องน้ำในห้องนอน)

คิดออกอย่างเดียวในวินานั้น 

เรียก 1669 พาแม่ไปฉุกเฉิน รพ.ศรีนครินทร์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

หมอให้เอ็กซเรย์ ไม่พบสมองกระทบที่สมอง

 คุณหมอจึงให้น้ำเกลือ ฉีดยากันบาดทะยัก เย็บแผล 5 เข็มที่ศรีษะบนด้านขวา และให้แม่พักดูอาการ  24ชั่วโมง ที่หอผู้ป่วยฉุกเฉิน

นอน 1 คืน งดยา ทำให้แม่คงนอนไม่ค่อยหลับ 

วันรุ่งขึ้น คุณหมออนุญาตให้แม่ออกจาก รพ.ได้

หลังจากออกจาก รพ. คุณหมอให้ทำความสะอาดแผลทุกวัน และตัดไหมในอีกประมาณ 7 วัน

และให้ดูอาการอีกประมาณ 1 เดือน

โชคดี ที่ตอนนี้ เหตุการณ์ผ่านไปพอสมควรแล้ว แม่อาการปกติดี

การดูผู้สูงอายุสมองเสื่อม ที่ยังสามารถเดินได้ จึงควรดูแลเรื่องล้ม เซ ค่ะ