สุขใครสุขมัน
คนเกษียณ ทุกวันนี้ มีความสุขที่ไม่เหมือนกัน
บางคนไปท่องเที่ยวเพราะ มีเวลา มีเงิน ไม่มีใครให้พะวง ไม่ต้องเป็นกังวลห่วงใยใคร
บางคนชอบขี่จักรยาน ชอบเดินวิ่ง ได้ออกกำลังกายเห็นสิ่งสวยงามที่ซ่อนเร้นอยู่รายทาง
บางคนชอบ เข้าวัด ไปทำบุญปฏิบัติภาวนา ทำจิตใจให้สะอาดแจ่มใส ดื่มด่ำในรสพระธรรม
บางคนชอบทำสวน ปลูกพืชผักสวนครัวรั้วกินได้ไปตามประสา เป็นงานอดิเรกที่แสนวิเศษ
บางคนเป็นผู้ที่ทำคุณประโยชน์ให้กับสังคม อุทิศตนให้สาธารณะกุศล เป็นผู้ที่อุทิศตนให้กับประเทศชาติ เป็นบุคคลระดับมันสมอง เป็นทรัพยากรที่มีคุณค่า
บางคนช่วยเลี้ยงดูหลาน เขาว่าแขนงแรงกว่ากิ่งจริงนะ เป็นความสุขที่ได้ช่วยลูกสุดที่รัก และเฝ้าดูการเจริญเติบโตของเลือดเนื้อเชื้อไข
บางคนได้ดูแลสามีและภรรยาสุดที่รัก จัดว่าประเสริฐนัก ดูแลคนที่เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา ทำให้รู้ว่าน้ำตาลไม่มีวันคลายรสหวาน
บางคนได้ดูแลบุพการี โชคดีที่สุดที่ได้ปรนนิบัติพระอรหันต์ สุขที่ได้ทำเพื่อท่านก่อนจะสายเกินไป
บางคนมีสวรรค์อยู่ในบ้าน แค่เอนกายใต้ร่มไม้ เปิดเพลงเบาๆ จิบน้ำชาอุ่นๆ เขาก็ว่าสุขแล้ว
บางคนได้เล่นดนตรี และร้องเพลง มันเป็นสิ่งที่รัก เพื่อผ่อนคลาย และมีความสุข
บางคนชอบเที่ยวห้าง เดินช๊อปปิ้ง ดูของซื้อของ จับจ่ายใช้สอยแล้วก็เข้าชมภาพยนตร์
บางคนชอบแต่งเนื้อแต่งตัว ทำเล็บทำผมตามยุคตามสมัย ดึงหน้าดึงเนื้อหนังมังสาให้เต่งตึงอยู่เสมอ
บางคนชอบอ่านและเขียนหนังสือ ชอบเขียนกลอนเขียนบทกวี มีเวลาสำหรับการเรียงร้อยถ้อยคำ
📌 ชีวิตบั้นปลายแตกต่างกัน เราไม่จำเป็นต้องเหมือนใครและเอาอย่างใคร " สุขใครสุขมัน สุขในสิ่งที่ทำ "
🍀🌺🍀
: ผมอ่านพบในกลุ่มไลน์ ที่ส่งต่อกันมา อ่านแล้วก็จริงนะ ก็เลยส่งต่อมาให้อ่าน : เพื่อแจ้งให้ผู้ใหญ่วัยเกษียณทราบโดยทั่วกัน อย่าหลงตนไปว่าคนอื่นไม่ดี ทำไมไม่ทำอย่างที่เราคิด เพราะทุกคนมีความชอบ และความต้องการไม่เหมือนกัน จึงเป็นที่มาของคำว่า "สุขใครสุขมัน"
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๒๖ มีนาคม ๒๕๖๘
🏵️
