พูดความยาวสาวความยืด สมัยเรียนม.นเรศวร พิษณุโลก
นิสิตมหาวิทยาลัยนเรศวรรุ่นแรกที่จบปีการศึกษา 2534....
วิถีชีวิตเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่อีกครั้งเมื่อได้มีโอกาสเดินทางไปศึกษาต่อ หลังจากจบมัธยมศึกษาตอนปลาย สอบติดมหาวิทยาลัยนเรศวร ตามสาขาที่ตนเองชอบและมุ่งหวังว่าจะทำให้ความฝันของคนเองจะเป็นจริง ก็สมดังที่ตั้งใจไว้เรียนจบคณะศึกษาศาสตร์วิชาเอกภาษาไทย วิชาโทภาษาอังกฤษ เพื่อนร่วมรุ่นมี 13 คน ชีวิตในวัยเรียนช่วงอยู่มหาวิทยาลัยเป็นประสบการณ์แห่งความทรงจำที่ยากจะลืมเลือน แต่ละคนเมื่อเรียนจบต่างแยกย้ายกันไปทำงานตามถิ่นฐานภูมิลำเนา หรืออย่างไรก็ไม่ทราบ เพื่อนส่วนใหญ่จะอยู่แถวๆภาคเหนือ คงเป็นเพราะมหาวิทยาลัยตั้งอยู่ ที่ๆภาคเหนือตอนล่าง ภาคกลางตอนบน วิชาเอกที่เรียนจึงมีผู้เขียนและเพื่อนที่จังหวัดชัยภูมิอีกหนึ่งคนเป็นคนอีสานนอกนั้นไม่ภาคเหนือก็ภาคกลาง จนกระทั่งปัจจุบันนี้ยังรำลึกถึงความทรงจำเก่าๆที่เคยร่วมเรียนด้วยกันมา จึงอยากระลึกถึงและส่งความปรารถนาดีให้กับเพื่อนๆทุกคน ... (จะนำรูปเก่าๆมาให้ดูบันทึกต่อไป)
วิถีชีวิตเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่อีกครั้งเมื่อได้มีโอกาสเดินทางไปศึกษาต่อ หลังจากจบมัธยมศึกษาตอนปลาย สอบติดมหาวิทยาลัยนเรศวร ตามสาขาที่ตนเองชอบและมุ่งหวังว่าจะทำให้ความฝันของคนเองจะเป็นจริง ก็สมดังที่ตั้งใจไว้เรียนจบคณะศึกษาศาสตร์วิชาเอกภาษาไทย วิชาโทภาษาอังกฤษ เพื่อนร่วมรุ่นมี 13 คน ชีวิตในวัยเรียนช่วงอยู่มหาวิทยาลัยเป็นประสบการณ์แห่งความทรงจำที่ยากจะลืมเลือน แต่ละคนเมื่อเรียนจบต่างแยกย้ายกันไปทำงานตามถิ่นฐานภูมิลำเนา หรืออย่างไรก็ไม่ทราบ เพื่อนส่วนใหญ่จะอยู่แถวๆภาคเหนือ คงเป็นเพราะมหาวิทยาลัยตั้งอยู่ ที่ๆภาคเหนือตอนล่าง ภาคกลางตอนบน วิชาเอกที่เรียนจึงมีผู้เขียนและเพื่อนที่จังหวัดชัยภูมิอีกหนึ่งคนเป็นคนอีสานนอกนั้นไม่ภาคเหนือก็ภาคกลาง จนกระทั่งปัจจุบันนี้ยังรำลึกถึงความทรงจำเก่าๆที่เคยร่วมเรียนด้วยกันมา จึงอยากระลึกถึงและส่งความปรารถนาดีให้กับเพื่อนๆทุกคน ... (จะนำรูปเก่าๆมาให้ดูบันทึกต่อไป)
