Fear

กลัว (Fear): หัวใจปัญญาญาณเพื่อผ่านพ้นพายุ

หนังสือเล่มนี้ได้มาจากพี่ขาว ศิริพร 

 เราอ่านข้ามไป ข้ามมาหลายรอบ ช่วงนี้เราข้ามไปอ่าน วิธีฝึกปฏิบัติเพื่อแปรเปลี่ยนความกลัว หน้า 124 เพื่อศึกษาและฝึกจริงจังจะเป็นอย่างไร

ขอสรุปบทที่ตั้งใจฝึก ดังนี้:-

ก่อนอื่นต้องอ่านคำนิยมก่อนว่า คำนิยมของคนที่เขียน สะท้อนว่ายังไง 

  • อ่านคำนิยมของ อาจารย์ประมวล เพ็งจันทร์  อาจารย์กล่าวสรุปว่า “การกดข่มความกลัวไว้ ไม่อาจสลายความกลัวให้หมดสิ้นได้ การภาวนาบ่มเพาะเมตตาธรรมให้งอกงาม จะพบหนทางที่จะละลายความกลัวให้จางหายได้”
  • อ่านคำนิยมของ ปาน ธนพร แวกประยูร กล่าวง่ายๆๆว่า สมบัติล้ำค่าที่ติดตัวมากับเรา คือ ลมหายใจ ดังนั้นชีวิต อยู่ที่ปลายดั้งจมูกเรานั่นเอง หนังสือเล่มนี้ อ่านด้วยใจสบายๆ ค่อยๆเรียนรู้และฝึกไป ทำให้เรามีสติมากขึ้น 

การปลดปล่อยความกลัวจากร่างกายและความรู้สึก แบบฝึกหัดเพื่อการเจริญสติอย่างง่าย 8 ประการ

  • แบบฝึกหัดแรก หายใจเข้า ฉันรู้ว่า นี่คือ ลมหายใจเข้า หายใจออก นี่คือ ลมหายใจออก
  • แบบฝึกหัดที่ 2 หายใจเข้า ฉันตามลมหายใจของฉันตั้งแต่ต้นจนปลาย หายใจออก ฉันตามลมหายใจของฉันตั้งแต่ต้นจนปลาย
  • แบบฝึกหัดที่สาม หายใจเข้า ฉันตระหนักรู้ถึงร่างกายทั้งหมดของฉัน หายใจออก ฉันตระหนักรู้ถึงร่างกายทั้งหมดของฉัน

  • แบบฝึกหัดที่สี่ หายใจเข้า ฉันตระหนักรู้ถึงความเคร่งตึงและความเจ็บปวดในร่างกายบางส่วนของฉัน หายใจออก ฉันสงบและปลดปล่อยความเคร่งตึงและความเจ็บปวดจากร่างกายทั้งหมดของฉัน

    แบบฝึกหัดสี่ประการแรก เป็นการดูแลร่างกาย เพราะลมหายใจเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย

    แบบฝึกหัดสี่ประการต่อมา เป็นอาณาจักรของความรู้สึก

  • แบบฝึกหัดที่ห้า สร้างความเบิกบาน หายใจเข้า ฉันรู้สึกเบิกบาน หายใจออก ฉันรู้ว่าความเบิกบานยู่ตรงนั้น

  • แบบฝึกหัดที่หก ตระหนักถึงความรู้สึกเป็นสุข หายใจเข้า ฉันรู้สึกเป็นสุข หายใจออก ฉันรู้ว่าความสุขอยู่ตรงนั้น

    ความเบิกบานต่างจากความสุข คือ “ความเบิกบาน เป็นอารมณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อรู้สึกว่า เรากำลังจะได้สิ่งที่ดี สิ่งที่เราคาดหวัง หรือกำลังจะไปถึงเป้าหมาย  ความสุขเป็นอารมณ์ที่เกิดเมื่อเราไปถึงเป้าหมายที่ตั้งไว้แล้ว”  

  • แบบฝึกหัดที่เจ็ด เป็นการดูแลความเจ็บปวดและความทุกข์ “หายใจเข้า ฉันรู้สึกความเจ็บปวดอยู่ตรงนั้น หายใจออก ฉันทำให้ความรู้สึกเจ็บปวดบรรเทาลง” ทุกครั้งที่เรารู้สึกเจ็บปวด เราต้องกลับมาสัมผ้สเมล็ดพันธุ์แห่งสติ หายใจ เดินอย่างมีสติ ด้วยพลังแห่งสติและสมธิ เราจะโอบกอดความรู้สึกเจ็บปวดได้ สวัสดีความกลัว สวัสดีความโกรธ สวัสดีความเศร้าโศก ฉันรู้ว่าเธออยู่ตรงนั้น ฉันจะดูแลเธออย่างดี
  • แบบฝึกหัดที่แปด  การทำให้เกิดความสงบและปลดปล่อยความตึงเครียดออกจากความรู้สึกเจ็บปวดนั้น เพื่อโอบกอดความรู้สึกนั้น ทำให้สงบและบรรเทาทุกข์  หายใจเข้า ฉันทำจิตปรุงแต่งให้สงบลง หายใจออก ฉันทำจิตปรุงแต่งให้สงบลง 

 

หากเราเริ่มปฏิบัติใหม่ 

  • พลังแห่งสติยังไม่มั่นคง เราสามารถขอความช่วยเหลือจากเพื่อนของเรา หรือไปศึกษาเพิ่มเติมจากเกจิอาจารย์ต่างๆ

หากเราเจ็บปวด 

  • เราต้องปล่อยให้ความรู้สึกนั้นปรากฏขึ้น อย่าเพิ่งกดข่มลงไป เราปล่อยความรู้สึกนั้นไว้และดูแลอย่างดี เมื่อเราฝึกเดินในวิถีแห่งสติ หายใจอย่างมีสติ เราสร้างพลังสติด้วย พลังอำนาจ เราสามารถตระหนักรู้และโอบกอดความทุกข์และความกลัว ทำสักระยะ เราจะเห็นความกลัวกลับลงไปในรูปเมล็ด
  • เราควรเข้าใจว่า ความทุกข์และความกลัวจะกลับเข้ามาได้อีก เราฝึกปฏิบัติไปเรื่อยๆ ความกลัวเรื้อรังจะค่อยๆลดลงอย่างแท้จริง

 หากเราฝึกปฏิบัติไปเรื่อยๆ 

  • เราจะสามารถดำรงอยู่ในปัจจุบัน โดยปราศจากความกลัว เราจะมีห้องเพิ่มสำหรับความเข้าใจและความกรุณา

สรุป 8 ข้อ

  1. ดูหายใจเข้า หายใจออก
  2. ตามลมหายใจเข้า หายใจออก
  3. ตามลมหายใจเข้า ออก ไปที่ร่างกายทั้งหมด
  4. ตามลมหายใจเข้า ออก ไปดูความเคร่งตึงและความปวด
  5. ตามลมหายใจเข้า ออก ไปดูความเบิกบาน
  6. ตามลมหายใจเข้า ออก ไปดูความสุข
  7. ตามลมหายใจเข้า ออก ไปโอบกอดความเจ็บปวด
  8. ตามลมหายใจเข้า ออก ไปทำให้จิตปรุงแต่งสงบลง   

     “เมื่อปราศจากความกลัว เราจะเป็นอิสระอย่างแท้จริง”

จบบท

……………

แก้ว ฝึกปฏิบัติได้เบื้องตน

25.01.68