บอกเล่า 9-10...  และ 14 อีกครั้ง

เกือบ 2 เดือนที่อาบู้ (กรุงอาบูดาบี) สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (UAE) มีอะไรสนุกให้น่าศึกษาและเรียนรู้มากมาย

1. เริ่มที่คำทักทายของเค้าที่มักถามชั้นว่า เธอคนฟิลิปปินส์เหรอ มาจากฟิลิปปินส์เหรอ หน้าฉันคงสวยเหมือนฟิลิปปินส์สินะ แม้แต่ไปกับทีมไทย เค้าก็ยังมาทักว่าชั้นเป็นคนปินส์ (ฟิลิปปินส์)

2. เรื่องที่ค้างคา ไม่ได้พูดระหว่างงานเลี้ยงค่ำวันที่ 27 ธ.ค. 67... คือ “การกล่าวขอบคุณทีมงานพี่ชากฤต พี่ต้า พี่อะมีน” เพราะข้างในมีเรื่องให้วุ่นวายใจ ทั้งกังวลเรื่องโอนตังค์ให้พี่อ้อม (คือเรื่องของตัวเองก็เฟล นี่เงินของพี่เค้า เราก็ยิ่งเฟล ไม่วางใจ งื้อ... เรื่องนี้ชั้นวางไม่ลง) ที่ตั้งสติได้บ้าง เพราะมีทีมงานที่น่ารักช่วยกันเตรียมงาน จัดงาน ซื้อของ ขนของ สารพัดที่ทีมงานทำ ช่วยออกแรง ช่วยออกตังค์ ขอบพระคุณทีมงานคุณภาพอย่างพี่ชากฤต พี่ต้า พี่อะมีนที่มากความสามารถและจิตใจดีงามนะคะ งานวันนั้นเรารู้สึกไม่สบายใจและรู้สึกกังวลใจที่ลงไปช่วยงานน้อยมาก จนแทบจะไม่ได้จับอะไรเลย ทุกคนต่างทำหน้าที่กันอย่างดี เราเองก็มีภารกิจหลายอย่างที่ต้องดำเนินการ ทั้งรายงานผลงานประจำเดือนที่ต้องส่งให้ทันภายในปีนี้ และรายงานการเงินประจำเดือน บอกตรงนี้ อาจจะไม่ทัน ขอให้ได้บอกพื้นที่ตรงนี้ก็ยังดี “การมีทีมงานที่เก่งและดี ที่ช่วยเหลือกัน คือพลังใจที่สำคัญในการขับเคลื่อนชีวิตและภารกิจให้สำเร็จค่ะ” อย่างไรก็ตามยังดีใจที่ในวันนั้นพิธีกรสุดหล่อได้ “กล่าวขอบคุณท่าน อทป.อลิสาและพี่เบิ้มไปแล้ว นั่นคือสิ่งที่ชั้นอยากกล่าวด้วยเช่นเดียวกัน”

3. พี่แท็กซี่ที่ใจดีรับส่งชั้นไปทำงาน กรุณาให้คำแนะที่เปี่ยมไปด้วยเมตตา โดยบอกว่าที่คุณพักน่ะ แพงมากเลยนะ ทำไมไม่พักใกล้ๆที่ทำงาน จะได้ไม่ต้องเสียค่ารถและค่าที่พัก บ้านแถวนี้ราคาก็ไม่แพง (คือ เค้าเป็นห่วงเรา ไม่อยากให้จ่ายค่าที่พักแพง รวมถึงค่าเดินทางด้วย) พร้อมชี้โบ้ยชี้เบ้ นี่ตรงนี้ก็น่าสนใจ คุณลองไปถามราคาที่พักดูนะ เราได้ฟังก็ซาบซึ้งใจพี่แท็กซี่มากๆ เลยล่ะ

4. อีกเรื่องที่พี่แท็กซี่แนะนำ คือ คุณน่ะ ต้องแต่งงานนะ จะเป็นโสดไม่ได้ คุณจะได้มีเพื่อนที่คอยคิด คอยรับฟัง และคอยช่วยเหลือกัน บลาๆๆๆๆๆ (เค้าดูจริงจังกับเรื่องนี้มากๆ ) ชั้นคนฟัง ก็ต้องใจฟังมากๆ เพราะที่ผ่านมาเจอพี่แท็กซี่มาหลายท่าน สำเนียงเค้าก็หลากหลาย ชั้นเลยสรุปบอกเค้าว่า คุณพี่ฮะ ดูหน้าชั้นก่อนค่ะ อ้อ...ถึงสำนักงานพอดี สรุปได้ดีเหมือนกันนะเรา 

5. UAE เป็นประเทศที่มีความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินสูงมาก โดยเฉพาะที่อาบู้แทบไม่มีเหตุอาชญากรรม แต่กระนั้นก็ยังควรใช้ความระมัดระวังตามวิสัยทั่วไป ชั้นผุสาวขาเลาะ ย่างไปทั่ว ปลอดภัยจริง ... (หน้าชั้นคงเป็นอาวุธด้วยสินะ จึงปลอดภัย) 

6. UAE มีนโยบายส่งเสริมการมีงานทำของคนในชาติ ซึ่งนับว่าเป็นเป้าหมายสำคัญในการพัฒนา UAE ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2568 เป็นต้นไป บริษัทเอกชนที่มีพนักงาน 20-49 คน จะต้องจ้างพลเมืองเอมิเรตส์อย่างน้อย 2 คน หากไม่ปฏิบัติมีค่าปรับ 96,000 ดีแรห์ม หากจัดทำข้อมูลเป็นเท็จจ่ายค่าปรับตั้งแต่ 20,000 – 100,000 ดีแรห์ม ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับจำนวนความผิด อย่างไรก็ดี UAE มีชาวต่างชาติเข้ามาทำงานมากถึง 90% มีความต้องการแรงงานในระดับ semi-skilled และ skilled labour รวมถึงผู้เชี่ยวชาญในสาขาช่างต่าง ๆ ซึ่งแรงงานไทยได้รับการยอมรับในทักษะฝีมือ แต่ยังขาดทักษะด้านภาษา ดังนั้น ทักษะด้านภาษาจึงเป็นสิ่งสำคัญและจำเป็นสำหรับคนไทยในการเข้ามาทำงาน UAE แต่กระนั้นก็ยังมีข้อห่วงใยต่อผู้ที่เข้ามาทำงานในระดับ unskilled เนื่องจาก UAE ไม่มีการกำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำ และมีอัตราค่าจ้างต่ำ รวมถึงความแตกต่างด้านสภาพภูมิอากาศ ภูมิประเทศ และวัฒนธรรม

7. ตลาดการจ้างงาน UAE เป็นโอกาสและความท้าทายของคนรุ่นใหม่ที่ต้องการแสวงหาการทำงานและประสบการณ์ในการทำงานที่หลากหลายเชื้อชาติและวัฒนธรรม เราว่าน่าสนุกและน่าตื่นเต้นมากๆ เลยนะคะ ได้เจอเพื่อนใหม่ๆ ที่อาบู้ เราว่า ผู้คนน่ารัก และเป็นมิตรมากๆ เลยละ ทุกคนให้ความเคารพและให้เกียรติกัน

8. ชั้นเห็นกับตา เค้าอยู่หน้าชั้น เดินก้มดูโทรศัพท์มือถือตลอดๆ รถยนต์มาด้วยความเร็ว ระบบเบรคเค้าคงดี เครื่องน่าจะสมรรถนะสูง เบรคนิ่งสนิท คนหน้าชั้น และชั้นก็รอดปลอดภัยดี (งื้อ...แอบคิดในใจ อยู่ไทย เทอกับชั้นคงตุยไปแล้ว) เรื่องการขับขี่รถของ UAE หากมีคนจะข้ามถนน เค้าพร้อมใจกันหยุด ให้คนข้าม เดินทางได้อย่างปลอดภัย หายห่วง คลายกังวลเลยแหละ

9. หาก๋วยเตี๋ยวทานไม่ได้ง่ายเหมือนที่ไทย ต้องทำใจ ทานมาม่าแทนไปก่อน แต่อิชั้นก็บ่อได้ซะออน (เหรอ) เพราะเป็นคนกินแซ่บ อาหารที่อาบู้อร่อยหลายอย่าง อร่อยหลายร้าน หนึ่งในร้านที่เลิฟมากคือ ร้านตุ๊กตุ๊ก อร่อยจริง อร่อยจัง อร่อยทุกเมนู อยู่ไทยต้มยำกุ้งไม่ใช่ของมัก แต่มาอยู่อาบู้ ต้มยำกุ้งอร่อยเวอร์ แซ่บมาก จะตะโกนบอกใครได้บ้างคะ ความอร่อยมันล้นปรี่ ดีใจที่อาบู้มีร้านอร่อยๆ ขอบคุณพี่ติ๊กเจ้าของร้านที่สวยแซ่บ และขอบคุณพี่เบิ้มที่ดูแลพวกเราอย่างดีค่ะ

10. ไหนๆ ก็พูดถึงอาหารอร่อย เล่าเรื่องผักซักหน่อยละกัน ผักกะหล่ำปลีที่อาบู้อร่อย ไม่รู้ว่านำเข้ามาจากไหน ทำอาหารได้รสชาติหวานๆ อร่อย ผักที่ไทยที่อร่อยก็ผักบ้านหนูเพียรข้างบ้านฉันสมัยเด็กๆ และอีกที่คือผักสวนลุงไกรวังน้ำเขียวอร่อยจริง อ้าว...ไม่ได้ล้าง เอาไปทานยังอร่อยอ่ะ

11. ธนาคารที่อาบู้ และสถาบันการเงินของเค้า ดิชั้นไปทำธุรกรรม ฮาโหล...มีหนึ่งคนถ้วนคือดิชั้นเองค่ะ รอไปเกือบหนึ่งชั่วโมง พนักงานสามคนในร้าน ถามชั้นซ้ำๆ คำถามเดิมๆ ชื่ออะไร มาทำอะไรที่อาบู้ ทำงานอะไร พักที่ไหน เบอร์โทร.อะไร ....บลาๆๆๆ กลัวชั้นนั่งเหงา หรือกลัวชั้นนั่งหลับสินะ และเพ่ผุชายก็บอกชั้นว่า พาสปอร์ตคุณน่ะมีปัญหา ไม่ลงประทับตราวีซ่า ทำไมไม่มีวีซ่า อธิบายให้ฟัง เค้าก็ยังพูดประโยคเดิมๆว่า วีซ่าชั้นมีปัญหา ฮะ... 

(หนังสือเดินทางราชการ/หนังสือเดินทางทูต ตามที่รัฐบาลไทยเเละรัฐบาล UAE ได้ลงนามความตกลงว่าด้วยการยกเว้นการตรวจลงตราสำหรับผู้ถือหนังสือเดินทางทูต และหนังสือเดินทางราชการ/พิเศษระหว่างไทยกับยูเออี เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2563 ผู้ที่ถือหนังสือเดินทางทูต หรือหนังสือเดินทางราชการสามารถเดินทางมายังยูเออีได้โดยไม่ต้องขอรับการตรวจลงตรา ทั้งนี้ สามารถพำนักอยู่ได้ไม่เกิน 90 วัน)

12. ไหนๆ ก็พูดถึงธนาคารและสถาบันการเงินละ ขอเสริมงานราชการของที่นี่เน้นเรื่องความปลอดภัย รึอะไรดี ทำบัตรไอดีเอมิเรตส์ ข่อยเห็นอยู่ว่า ข่อยต้องสแกนนิ้วมือ จนท.บอก No need ข่อยก็บอกว่า อยากทำ ขอทำได้บ่อ เพิ่นบ่อทำให้ และเน้นย้ำอีกว่า No need สุดท้ายกลับบ้านไป ทั้งข้อความและอีเมลหาข่อยรัวๆ ว่า ยังบ่อได้ทำสแกนลายนิ้วมือ ข่อยต้องมาทำใหม่ เอิ่ม....ชั้นอยากให้พี่ๆ คนไทยได้มาเห็นได้เจอแบบชั้นบ้าง ที่อาบู้เค้าทำงานแบบไม่กดดัน ไทยเราอย่ากดดันกันเองเลยนะคะ เวลาเราไปทำธุระที่หน่วยงานต่างๆ เห็นใจพี่ๆ คนทำงานบ้างนะคะ ที่ไทยเจ้าหน้าที่ทำงานสุดใจ บริการรวดเร็ว เอาใจใส่ ดูแลดีมากๆ ค่ะ เลิฟไทยแลนด์ 

13. การมาอยู่อาบู้ ฉันมาด้วยตำแหน่งคือ counsellor (labour) แต่ว่า มีคนเข้าใจผิดคิดว่าเป็น “trainer” พยายามอธิบายว่าไม่ใช่ เค้าก็ยังไม่เชื่อ ให้ชั้นสอนท่า warm up และ cool down เอ๋า...ก็ยังพูดอีกว่า รูปร่างเธอน่ะ มันคือ trainer ชั้นควรจะดีใจช่ายมะ

14. เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ของคนที่มาทักและถามชั้นว่า เทออายุ 25 ปีรึป่าว (ที่ไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์เพราะมีทัก 22 ปีบ้าง 18 ปีบ้าง) เอาจริง กลับไปบ้านดูหน้าตัวเองทุกวัน Ulthera ต้องมาแล้วล่ะ เท้าไก่ เท้ากา ก็มาเยอะละ หวังว่า ผู้มีจิตเมตตา จะช่วยหาคอร์สดีๆ ให้นะคะ 

 

End of year ของขวัญปีใหม่ที่ดีมากๆ สำหรับการได้มาอาบู้ กราบขอบพระคุณผู้บริหารกระทรวงแรงงานที่มอบโอกาสในการมาทำงานที่อาบู้ค่ะ คุณแม่ที่สนับสนุนทุกการเดินทางของลูก คุณป้าหมาย คุณลุงอาคม คุณป้าดวงใจ น้าป๊อบ น้านาง น้าโรจน์ น้าค้อม พี่ทิพย์ พี่ตึ๋ง พี่จุ๋มจิ๋ม พี่เต้ พี่จุ๋ม พี่ชาญ พี่ดาว พี่เด่น พี่ติ๊ก พี่ต๊ะ พี่โอเล่ น้องฟ้า น้องน้ำมนต์ เพื่อนสุดเลิฟอิฟอ๊อฟแนนแบงค์ยาย่า ฯลฯ