ทำบุญทำทาน..งานบุญกฐิน ๒๕๖๗
ปีนี้..ตั้งใจเอาไว้ ๒ วัด ที่ว่าจะไปร่วมงานบุญกฐินของชุมชนใกล้บ้าน คือใกล้วัดไหนก็จะไปวัดนั้น เพื่อสืบสานกิจกรรมทางพระพุทธศาสนา และเสริมสร้างศรัทธาบารมีแก่ตนเองและครอบครัว
สำนักสงฆ์บ้านหนองผือ อยู่ใกล้กับโคกหนองนาของผม วันนี้ผมจึงไม่พลาดที่จะได้ร่วมงานบุญใหญ่ นับเป็นงานบุญกฐินของสำนักสงฆ์แห่งนี้ ที่ผมมาร่วมอย่างต่อเนื่องเป็นประจำทุกปี
ปีก่อนๆ ตอนที่ยังไม่เกษียณ ผมไม่ได้มามือเปล่า จะมีคณะครูและนักเรียนติดสอยห้อยตาม พร้อมกับอุปกรณ์ดนตรีไทยและกลองยาว ตลอดจนนางรำมาสร้างความสนุกสนานครื้นเครงบรรเลงบนศาลาการเปรียญ สร้างบรรยากาศภายในงาน
แต่ปีนี้...ทำอย่างนั้นไม่ได้แล้ว เพราะเป็นสามัญชนคนธรรมดา ขอมาทำบุญเฉยๆก็พอ พร้อมกับได้ทำทานไปด้วย เป็นครั้งแรกของผมที่ได้ออกโรงทานกับเขา ได้ประสบการณ์ตื่นเต้นและเร้าใจยิ่งนัก
คิดอะไรไม่ออกว่าจะเอาอะไรดี ขอเป็น “กระเพาะปลา”หม้อใหญ่ๆก็แล้วกัน ชามกระดาษ ช้อน และเครื่องปรุงครบครัน ได้เวลาเปิดหม้อกระเพาะปลาร้อนๆ ตอนแปดโมงเก้านาที
วันนี้ มีงานบุญกฐินหลายวัด คณะญาติธรรมที่มาออกโรงทาน ดูว่าจะคึกคักกว่าพุทธศาสนิกชนคนใจบุญเสียอีก ดังนั้น เพื่อมิให้อาหารคาวของผมต้องเหลือกลับบ้าน ผมต้องทำการเรียกแขกเสียแล้ว
ผู้คนที่ทยอยเข้ามาในบริเวณเต๊นท์ของโรงทาน ส่วนใหญ่จะมุ่งตรงไปที่ร้านหรือโต๊ะของหวานประเภทไอศกรีม น้ำแข็ง และขนมปัง ผมอยู่ติดกับโต๊ะขนมจีนเจ้าดังรสเด็ดจากเมืองนนท์ เราทั้งสองโต๊ะมองหน้ากัน รอว่าเมื่อไหร่ผู้คนจะมาตั้งแถวรอรับอาหาร
ผมไม่อยากรีรอแต่ประการใด รีบออกไปยืนหน้าโต๊ะอาหารทันที ด้วยสัญชาตญาณของพ่อค้าเก่า ที่เคยขายของหาบเร่ที่กรุงเทพฯเมื่อตอนเด็กๆ เอ่ยปากตะโกนก้องร้องบอกด้วยเสียงอันดัง ให้ได้ยินกันทั่วทั้งงานบุญกฐิน...ว่า...
“กระเพาะปลาครับ กระเพาะปลาร้อนๆอยู่ทางนี้ครับ มาเลยๆ เชิญชวนมาชมมาชิมกันได้เลยครับ รับรองอร่อยแน่นอน”
ไม่ทันขาดคำ...แถวอันยาวเหยียดก็มายืนออรอกันอยู่ตรงหน้าโต๊ะกระเพาะปลา ลูกชายผมเป็นคนตักอย่างรวดเร็ว จนมือไม้สั่นเพราะไม่เคยออกโรงทานแบบนี้มาก่อน
ผมยังคงประกาศก้องร้องแจกกระเพาะปลาต่อไปเรื่อยๆ มิฉะนั้นผู้คนจะขาดหายไป เพื่อเลือกอาหารรายการใหม่ๆที่กำลังทยอยเข้ามาอย่างหลากหลาย
เก้าโมงกว่าๆ..อากาศเริ่มร้อนอบอ้าว ผมอยู่ตรงกลางระหว่างโต๊ะก๊วยเตี๋ยวหลอดกับขนมจีน ที่แสงแดดส่องหน้าร้านแบบเต็มๆ ผู้คนก็เลยไปยืนเข้าแถวรับอาหารที่ฝั่งตรงข้ามซึ่งร่มรื่นกว่าฝั่งที่ผมยืนอยู่
ผมก็เลยช่วยประกาศดังๆ ให้เดินมาฝั่งนี้บ้าง ยังมีก๊วยเตี๋ยวเจ้าเก่ารออยู่พร้อมให้บริการ ส่วนขนมจีนก็รสเด็ดนัก ทานแล้วจะติดใจมีผักแกล้มแถมให้อย่างมากมาย
เวลาประกาศเชิญชวนครั้งคราใด ก็จะมีคนมาต่อคิวรับอาหารกันเต็มทุกครั้ง จนถึงเวลา สิบโมงครึ่ง กระเพาะปลาก็ลาโรง เตรียมเก็บหม้อและอุปกรณ์ขึ้นรถ ก่อนที่จะร่วมกิจกรรมถวายองค์กฐินต่อไป
ก่อนกลับบ้าน..มีโอกาสได้ร่ำลาเจ้าของขนมจีนโต๊ะข้างๆ ผู้มีน้ำใจ คือถ้าใครอยากได้ขนมจีนไปฝากคนที่บ้าน เขาจะจัดใส่ถุงให้อย่างดีจนครบทุกคน
เราต่างคนต่างถามกันว่า ขายกระเพาะปลาและขายขนมจีนอยู่ที่ไหน? คำตอบที่ได้ให้ความรู้สึกขบขัน อบอุ่นและอิ่มบุญดีเหลือเกิน
ผมบอกคณะขนมจีนว่า ผมกับลูกเป็นครู ผมเกษียณแล้ว มีโอกาสได้มาออกโรงทานเป็นครั้งแรก แต่ไม่รู้สึกเคอะเขิน เพราะที่นี่เป็นชุมชนที่ผมคุ้นเคย กระเพาะปลา...ผมสั่งทำมาจากตลาดครับ
ผมรอคำตอบจากร้านขนมจีนว่าเขาขายอยู่แถวไหน? แต่ที่ไหนได้ ทั้งหมดเป็นเจ้าของและลูกหลานบริษัทใหญ่โต ชื่อ MAJOR ART ตั้งอยู่ในตลาดเมืองนนท์ มาทำบุญกฐินด้วยใจศรัทธาจริงๆ
โอกาสหน้า..วันอาทิตย์ ที่ ๑๐ พย. ณ วัดโบสถ์เก่าเลาขวัญ เราทั้งสองร้าน มิรู้ว่าจะได้เจอกันหรือเปล่า?...แต่วันนี้...ขอให้เดินทางโดยปลอดภัยและมีความสุขทั้งกายใจโดยทั่วกัน
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๒๗ ตุลาคม ๒๕๖๗
อนุโมทนาสาธุครับ
ขออนุโมทนาบุญด้วยนะครับ