ผมเขียนเล่าการไปเข้า คอร์ส Living and Dying with Dignity ไว้ที่ (๑)   และได้เขียนบันทึก ฉันกำลังตาย ไว้ที่ (๒)   

สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ (สช) ส่งเสริมการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้าย ที่ไม่ยื้อความตาย ด้วยเอกสาร คู่มือสำหรับประชาชน การดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายแบบประคับประคอง     เป็นแนวทางเดียวกันกับที่ผมและน้องๆ ใช้กับพ่อแม่ตามที่แม่สั่งไว้   และเกิดผลดีมาก    ไม่ก่อภาระต่อระบบบริการสุขภาพโดยไม่จำเป็น    และดีต่อผู้ที่กำลังจากไปด้วย   

สช. มีมาตรการส่งเสริม e – Living Will แก่ประชาชนไทยทุกคนได้ใช้ประโยชน์แสดงเจตนารมณ์ของตนเอง ว่าไม่ต้องการยื้อชีวิตในวาระสุดท้ายของชีวิต    ผมเข้าไปกรอก    เขากำหนดให้ต้องมีชื่อผู้รับรองพร้อมหมายเลขบัตรประชาชน   ขอจากลูกสาว ๒ คน เขาไม่ให้ทั้งคู่ กลัวว่าเมื่อเปิดเผยแล้วจะเสี่ยงต่อการถูกคนเอาไปใช้อย่างไม่ถูกต้อง   

เอาใหม่ ผมจะทำ e-Living Will ในระบบของ สช. โดยไม่ต้องใช้หมายเลขบัตรประชาชนของลูกสาว    คือทำแบบแนบข้อมูลแสดงเจตนา    เข้าไปกรอกจนถึงรายชื่อสถานพยาบาลที่ใช้    ผมไม่ได้ใช้สถานพยาบาลเหล่านั้น (ใช้ รพ. ศิริราช) จึงกรอกไม่ได้          

สรุปได้ว่า ระบบของ สช. ไม่ยืดหยุ่นพอ ที่จะให้คนทั่วไปใช้   สำหรับผม ง่ายนิดเดียว   ผมเขียนมอบไว้กับลูก เพื่อแสดงเจตนาของผมเอง   แต่เมื่อตายไปแล้ว เขาจะทำอย่างไรเราก็ไม่เดือดร้อน 

วิจารณ์ พานิช 

๑๔ ต.ค. ๖๗