ผมไปหาดใหญ่วันที่ ๕ - ๖ กันยายน ๒๕๖๗ เพื่อร่วมกับคณะของมูลนิธิ BCL และผู้บริหารของโรงเรียนเพลินพัฒนา ไปเชียร์การดำเนินการหลักสูตร วิทยาศาสตรบัณฑิต นวัตกรรมการเกษตรและการจัดการ ของคณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
คืนวันที่ ๕ ค้างที่โรงแรม เนคก้า ไรเฌอ ถนนปุณณกันต์ ใกล้มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เช้าวันที่ ๖ ผมจึงได้โอกาสออกไปเดินออกกำลัง และรำลึกความหลังสมัยอยู่ที่มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ รวมทั้งทำความรู้จักการเปลี่ยนแปลงของพื้นที่
ทันใดที่ออกจากโรงแรมตอน ๖ น. ผมสัมผัสอากาศเย็นสบาย เย็นกว่าที่บ้านผมที่ปากเกร็ดอย่างชัดเจน
แต่ถนนปุณณกันต์ในขณะนี้ ไม่มีทางเท้า เป็นถนนสี่เลนที่ไม่มีทางเท้า สะท้อนวิธีคิดของนักออกแบบถนนในประเทศไทย
สมัยผมอยู่ที่หาดใหญ่ปี ๒๕๑๗ - ๒๕๓๖ ถนนนี้มี ๒ เลน ด้านติดกับ มอ. เป็นคูน้ำกว้าง สำหรับระบายน้ำจากภูเขา เวลานี้ทางระบายน้ำก็ยังมีอยู่แต่แคบลงไปเพราะขยายถนนเป็นสี่เลน และมีซอยแยกไปทางตรงกันข้ามกับ มอ. เป็นระยะๆ ไปสู่หมู่บ้านต่างๆ และด้านเดียวกับ มอ. เมื่อพ้นเขต มอ. ก็มีหมู่บ้าน สมัยที่ผมอยู่หาดใหญ่ยังไม่มีหมู่บ้านเหล่านี้
ผมเดินเข้าไปห่างจากถนนกาญจนวณิช จนเริ่มมีบ้านห่างลงแล้วเดินกลับ ผ่านหน้าโรงแรมไปทางถนนกาญจนวณิช ผ่านหน้าหอประชุมของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และโรงเรียน มอ. วิทยานุสรณ์ ก็เดินกลับ
วิจารณ์ พานิช
๘ ก.ย. ๖๗
1 ถ่ายถนนปุณณกันต์ไปทางภูเขา
2 มีซอยแยกเป็นระยะๆ
3 โรงเรียน มอ. วิทยานุสรณ์ และหอประชุม
