ในวันที่เมื่อยล้าจากการเดินทางปฏิบัติกิจจานุกิจ 5 จังหวัดใน 2 วันที่ผ่านมา และมีอีกหลายกิจรออยู่ข้างหน้า คิดในใจดัง ๆ ว่า "ทำอะไรมากมาย อยู่เฉย ๆ นั่งอ่านหนังสือ จิบชาร้อน ตื่นนอนสาย ๆ ในวันหยุดบ้างได้ไหม ภสก." พลันเห็นโพสต์จากแม่หน่อยในเช้าวันศุกร์ที่พลังวัตรน้อยให้พลอยมีกำลังใจขึ้นเอามาก ... และมีนิยามที่ทำให้เราเห็นว่า "ผู้ซึ่งวุ่นวายกับเรื่องราวรอบตัว" คือเห็นอะไรก็อยากทำ อยากพัฒนาไปเสียหมด อาจจะใช้ประโยคว่า "บ่อยู่บ่เซาเป็นน่อ" แล้วแม่หน่อยก็ขยายอรรถอีกประเด็นเรื่องการทำหน้าที่เป็น "ลมใต้ปีก" โอ้โห มันคือความลึกซึ้ง งดงาม มิได้หมายถึงจะยกยอตัวเองเพื่อข่มใคร แต่เพิ่งมาเห็นมุมสะท้อนที่เด่นชัดจากคำของแม่หน่อย ทำให้คิดได้ว่าเราก็เป็นผู้อยู่เบื้องหลังนั่นเอง มิได้หมายจะเอารางวัลอะไรมากมาย หากเป็นกำไรชีวิตแห่งตนที่เห็นคนอื่นสำเร็จ แล้วเราร่วมเป็นส่วนหนึ่ง ส่วนเล็ก ๆ ดั่งลมใต้ปีกให้เขาบินขึ้นสูงเด่นเป็นสง่า หรือแม้เพียงบินถลาเพื่อออกหากินดำรงชีพ "ลม" จึงทำหน้าที่เพียงชั่วคราวแล้วหายไป ดั่งเนื้อเพลง "อากาศ" ของพี่ป้างที่ว่า "ก็เป็นแค่เพียงอากาศแค่ลมที่พัดไม่มีตัวตน...เธอบอกว่าเย็นสบายแต่ไม่เคยมองเห็น"
กำลังใจที่พร่ำเพ้อยาว ๆ ในเช้าสายวันศุกร์...วันนี้เงินเดือนเข้า ตอนเย็นไปเอาเงินเดือนออกกันครับ 
ไปซื้ออุปกรณ์ปลูกผักและปลูกป่า
24 กรกฎาคม 2563
เรื่องเก่า เล่าใหม่
