Title/Theme :  ศาสตราจารย์พิเศษประกิต (จิตร) บัวบุศย์
                         ราชบัณฑิต สาขาวิจิตรศิลป์ เมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๔
                         ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (จิตรกรรม) ๒๕๔๕  
                         สถาปัตยศิลปไทยประยุกต์ พัฒนาวิธีวิทยาศิลปะ
                         
Artist / Author : วิรัตน์ คำศรีจันทร์  Wirat Kamsrichan 
Size and Dimension :  46 x 61 เซนติเมตร
Date / Time : 3 ธันวาคม 2566
Collector ผู้สะสมดูแล : บ้านสังคมศิลป์ สันป่าตอง เชียงใหม่ เผยแพร่วงกว้างหลายช่องทางแล้ว และจัดแสดงให้ชมตามวาระ
Technic / Methodology : สีน้ำ บนกระดาษ BAOHONG 300 gram. Artist and Professional  Used Water Colour Paper ใช้วิธีการภาพเหมือนจริง พัฒานาแนวศิลปะอุเทศศิลป์เพื่อใช้สร้างคนและสร้างเครื่องมือทำงานพหุมิติสะท้อนขึ้นจากฐานรากให้เหมาะสมบนโลกความเป็นจริงของสังคม  จินตนาการด้วยข้อมูลการศึกษาและพัฒนาวิธีสร้างงานศิลปะบูรณาการ แสดงให้ปรากฏ สร้างแหล่งประสบการณ์เชิงประจักษ์ด้วยงานศิลปะเพื่อก่อเกิดวงจรการวิวัฒน์ยกระดับของสังคมด้วยกระบวนการทางความรู้และการเรียนรู้เพิ่มพูนกำลังปัญญาพหุวิทยาการ การพัฒนาสื่อและศิลปะสื่อนิเทศศิลป์ วิจัยเอกสาร พัฒนา Creative Component-Content Design พัฒนาข้อมูลจินตนาการสร้างสรรค์เป็นภาพ แหล่งก่อเกิดวงจรพหุลักษณ์ข้อมูล ปฏิสัมพันธ์ทวีคูณกำลังความงอกงามใหม่จากกระบวนการภายในและระบบภายนอก และสิ่งแสดงเชิงประจักษ์องค์ประกอบภูมิแผ่นดินในมิตินามธรรมที่มองไม่เห็นแต่อยู่ในจิตวิญญาณแผ่นดินและกิจกรรมชีวิตของหมู่ชนในสังคม (Manifestation of Art-Science Culture for Cummulative Evolution Potentials) วิธีวิจัยเนื้อหา ทำข้อมูลจำนวนมากและหลายเหตุการณ์ ให้เห็นบทสรุป เห็นโลกทัศน์และชีวทัศน์ในฐานความรู้พหุวิทยาการ เห็นสิ่งที่มีนัยสำคัญต่อกระบวนการภูมิปัญญาของสังคม แก้ปัญหาการเหลื่อมล้ำโอกาสทางข้อมูลและวิธีวิทยาการรับรู้ ยกระดับความฉลาดรู้ทางศิลปะ พหุลักษณ์ปัญญาต่อโลกและชีวิต ซึ่งทำให้สิ่งสำคัญ ความรู้ และระบบวิทยาการจำนวนมากของสังคมไทยและโลกกว้าง เกินจะเข้าใจร่วมกัน เกินจะเข้าถึงความหมายความสำคัญ เกินจะเห็นคุณค่าต่อการสรรสร้าง ไม่มีกำลังการทบทวนผุดประเด็นคิดจินตภาพและจินตนาการนัยสำคัญใหม่ที่ดีจากข้อมูลและปรากฏการณ์เชิงประจักษ์ซึ่งยังอยู่ในระดับฉาบฉวยผิวเผิน และเกินจะสามารถเห็นภาพร่วมกันได้โดยง่ายของผู้ที่ไม่ได้อยู่ใกล้ชิดกับปรากฏการณ์ร่วมยุคสมัย ทำให้ระบบการสืบทอดและระบบการสั่งสมภูมิวิทยาการต่างงๆของสังคมอ่อนแอ ล่มสลาย ขาดหาย สูญเปล่า สั่นคลอนฐานรากการพัฒนาวิทยาการและรอบด้าน ขาดความเข้มแข็งยั่งยืนในการพัฒนา การเกิดบทสนทนาชุดใหม่ๆ และเกิดวงจรร่วมสร้างการเรียนรู้มวลชนจากฐานพหุปัญญาในมิติใหม่ๆ จะสามารถก่อเกิดขึ้นได้ ดีมากยิ่งๆขึ้น

Narrative Brief and Conceptualization : ศาสตราจารย์พิเศษประกิต (จิตร) บัวบุศย์ ราชบัณฑิต สาขาวิจิตรศิลป์ เมื่อ ๒๕๒๔ ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (จิตรกรรม) ๒๕๔๕ 

  • อาจารย์และครูศิลปะโรงเรียนเพาะช่าง และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาลัยเพาะช่าง 
  • ผู้ออกแบบและก่อสร้างอาคารหลังใหม่ของโรงเรียนเพาะช่างหลังเสียหายจากสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งถือเป็นแบบฉบับการออกแบบอาคารสถาปัตยศิลป์ไทยประยุกต์สมัยใหม่ของไทย
  • ผู้วิจัยด้วยวิธีวิทยาการศึกษาทางศิลปะ การลงพื้นที่ศึกษาภาคสนาม ผสมผสานกับวิธีวิทยาประวัติศาสตร์ศิลป์ โบราณคดีศิลปวัตถุ และพัฒนาข้อเสนอเชิงทฤษฎีในทรรศนะใหม่ทางวิชาการเกี่ยวกับถิ่นฐาน การเคลื่อนย้าย ของพลเมืองประชากรและกลุ่มชนหลักสังคมไทย และในอนุภูมิภาคแหลมทอง สุวรรณภูมิ อุษาคเนย์
  • ผู้ศึกษาศิลปะพุทธศิลป์ ศิลปะคันธาระ ร่วมกับการศึกษาแบบศิลปะอารยธรรมบ้านเชียง วิเคราะห์ระบบวิธีคิดในพุทธศาสนา แบบแผนทางศิลปะของสยามและกลุ่มวัฒนธรรมสุวรรณภูมิ และแสดงให้เห็นถึงคลื่นทางพุทธศาสนาและอิทธิพลทางศิลปะจากอินเดีย ที่มีอิทธพลต่อศิลปวัฒนธรรมสุวรรณภูมิเป็น ๔ ระลอก ของสยาม กลุ่มชน ชุมชน เมือง บนผืนดินไทย สุวรรณภูมิ สมัยทวารวดี ศรีวิชัย ลพบุรี เชียงแสน สุโขทัย อยุธยา และรัตนโกสินทร์
  • ผู้ร่วมเป็นทีมให้กับ ศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี ในการออกแบบและปั้นพานรัฐธรรมนูญ อนุสาวรียประชาธิปไตย
  • ผู้ออกแบบ ปั้น หล่อโลหะ ประติมากรรมนางเงือก หาดสมิหลา จังหวัดสงขลา
  • ผู้ศึกษาศิลปะอิมเพรสชั่นนิสต์และเวิร์คช็อปกับลูกศิษย์ชาวญี่ปุ่นของมาเนต์ผู้ก่อตั้งแนวศิลปะ นำมาถ่ายทอดสู่ประเทศไทยและพัฒนาเข้าสู่การศึกษาศิลปะสมัยใหม่ ณ โรงเรียนเพาะช่าง

ประเด็นใคร่ครวญสนทนา การผุดหัวข้อสื่อการสนทนา 
เสวนา ศึกษาค้นคว้า สรรพลวัตพหุปัญญา
Theme / Prompt to Trans-Dialogue / Integrated and Trans-Participatory 
Creating Critical Content and Wisdom Practice / Sharing Issues :

  • การพัฒนาศิลปวิชาการ ศิลปะสุนทรียปัญญา ผสมผสานและบูรณาการความลงตัว พอดี จากฐานการวิเคราะห์เชิงทฤษฎีสุนทรียศาสตร์ ซึ่งอาศัยฐานทฤษฎีการวิเคราะห์ภายนอก ด้วยพหุลักษณ์ข้อมูลเชิงปรนัยภววัตถุวิสัย (Objectivity) กับการวิพากษ์เชิงสะท้อนองค์ประกอบสุนทรียปัญญาด้วยฐานพหุลักษข้อมูลประสบการณ์เชิงประจักษ์ของศิลปินและผู้สร้างสรรค์งานศิลปะ ซึ่งเป็นฐานทฤษฎีการวิเคราะห์และวิพากษ์ทบทวนภายใน แต่ผสมผสานและบูรณาการทั้งพหุลักษณ์ข้อมูลเชิงปรนัยภววัตถุวิสัย (Objectivity) ฐานโลกทัศน์ภายนอกสู่ภายใน และพหุลักษณ์ข้อมูลเชิงจิตอัตนัยวิสัย (Subjectivity) ฐานโลกทัศน์ภายในสู่ภายนอก ให้เห็นองค์ประกอบใหม่ของการถอดบทเรียนเสริมพลังการสร้างคน สร้างระบบ ทวีคูณพลังของศิลปวิทยวัฒนธรรมวิวัฒน์
  • การส่งเสริมระบบการพัฒนาภาควิชาการทางศิลปะสุนทรียปัญญา ให้ยิ่งเพิ่มพูนความเหมาะสมกับฐานรากพัฒนาการของสังคมไทย ใน 3 ฐานที่สำคัญ ศิลปะและการช่างไทยสมัยใหม่ โดยเพาะช่างและเครือข่ายมหาวิทยาลัยราชมงคล อาชีวศึกษา ศูนย์ศิลปาชีพ ของทั่วประเทศ  การศึกษาศิลปสมัยใหม่ โดยมหาวิทยาลัยศิลปากร และเครือข่ายสถาบันการศึกษาศิลปกรรมในมหาวิทยาลัยของทั่วประเทศ ศิลปศึกษาและศิลปกรรม โดยมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร และเครือข่ายมหาวิทยาลัยราชภัฎ ของทั่วประเทศ
  • ศิลปะสุนทรียพลานามัย กับการพัฒนานครแห่งศิลปะสุนทรียปัญญาและมณฑลชีวิตสุนทรียพลานามัย จัดระบบกิจกรรมชีวิต เศรษฐกิจสังคมของเมืองฐานศิลปะสุนทรียพลานามัย ฟื้นฟูแหล่งศิลปะของเมืองมีชีวิต ย่านเพาะช่าง พาหุรัด สะพานพุทธ เฉลิมไทย เฉลิมกรุง ห้างไนติงเกล ปากคลองตลาด คลองหลอด เขตพระนคร
  • การพัฒนาสถาบันอิสระ เพาะช่าง ศิลปะและการช่างไทยสมัยใหม่ ชุมชนและแหล่งประกอบการศิลปาชีพ กับภาคเศรษฐกิจฐานสุขภาวะสังคม สุขภาวะนิเวศ สุขภาวะคุณภาพแห่งชีวิต การท่องเที่ยวเชิงแลกเปลี่ยนสื่อสารทางศิลปะ วัฒนธรรม กิจกรรมสุนทรียปัญญา
  • ศิลปะกับวงจรเชิงกระบวนการสุนทรียปัญญา กับการแปรภูมิวิวัฒน์ พัฒนาการ และประสบการณ์ทางสังคม สู่สิ่งแสดงเชิงประจักษ์ต่อภูมิปัญญา คุณค่าความเจริญงอกงงาม ความสร้างสรรค์ การมีความเป็นตัวของตัวเอง ความน่าเชื่อมั่น น่าเชื่อถือ ความวางใจ ความน่าผูกพัน การสะท้อนยึดโยงอยู่ในชีวิตและสิ่งประจักษ์ได้ในสังคมและถิ่นฐาน 

ระบบสรรสนทนา วงจรการสรรมุขปาฐะศิลปวิทยวัฒนธรรมวิวัฒน์ 

องค์ประกอบพื้นฐาน อณุจุลภาค Mini-Content แผ่ขยายรอบด้าน พลวัตความหมายร่วมกันได้อย่างไม่จำกัด และเป็นฐานยึดโยงพหุลักษณ์สังคมได้ระดับลึกหยั่งประมาณถึงภูมิชีวิตและภูมิสังคมฐานรากมีชีวิต เปลี่ยนผ่านความแตกต่างหลากหลายเชิงปะทะสู่การร่วมสร้างคุณค่าและความหมาย เกื้อหนุนส่งเสริมการพึ่งพาอาศัยพหุมิติและพหุปัจจจัย ลดการทำลายล้าง เพิ่มพูนการจรรโลงและประกอบสร้างโอกาสความเจริญงอกงาม มีเหตุมีผลบนความเป็นตัวของตัวเองในทุกความแตกต่างประกอบด้วย 3 องค์ประกอบเนื้อหา ได้แก่ (1) พหุลักษณ์ข้อมูล ศิลปะ สิ่งสร้างสรรค์ สิ่งแสดง ให้ประสบการณ์เชิงประจักษ์ (2) แนวคิด ความบันดาลใจ หลักทฤษฎี การแบ่งปันวิทยาการและความรู้เบื้องหลังที่เกี่ยวข้อง (3) บทสรุปและการแบ่งปันความบันดาลใจ ส่องสะท้อน การเติบโตงอกงามบนความเป็นตัวของตัวเองและการยึดโยง สำนักผูกพันต่อสังคมและโลกกว้าง ผ่านปัญญาปฏิบัติ 

การประยุกต์ใช้ : 

(1) การวิจัยสื่อ วิจัยเนื้อหาเอกสาร และทบทวนระเบียงทรรศน์ทางสังคมร่วมสมัยหลากหลายแหล่ง เพื่อแสดงหน่วยปรากฏการณ์เชิงบทสรุปเรียบง่ายเป็นภาพรวมชุดมโนทัศน์ด้วยงานศิลปะสุนทรียปัญญา (2) การจำลองภาพและสร้างสรรค์จินตนาการจากข้อมูลและมิตินามธรรมในความรู้ จิตวิญญาณสังคมในวิทยาการความเจริญก้าวหน้าให้เห็นเป็นภาพ ก่อเกิดมณฑลเชื่อมต่อภาคความรู้ที่ยังขาดการเห็นความหมายและนัยสำคัญต่อโลกความจริง สู่การเกิดประสบการณ์เชิงประจักษ์ เห็นบทสรุปเชื่อมต่อกับภาวะความเป็นจริงชุดใหม่ๆ  (3) การวาดภาพและทำงานศิลปะพัฒนากระบวนการพหุลักษณ์ข้อมูล (4) การวิพากษ์เชิงสะท้อนสิ่งแสดงประสบการณ์เชิงประจักษ์ (5) การวิพากษ์พัฒนาการสื่อสารเรียนรู้ (6) การพัฒนาระบบวิธีคิดและแนวปฏิบัติการเชิงนโยบายระดับผู้นำเชิงปัญญา (7) การพัฒนาประเด็นและโจทย์การวิจัยจากฐานความเป็นจริงปฏิบัติ พหุระดับศึกษาค้นคว้า การพัฒนาการเรียนรู้จากฐานชีวิตและห้วงความสนใจในตน (8) การจัดแสดง สัมมนาเชิงปฏิบัติการ สร้างกระบวนการภาวนา สร้างจังหวะการวิเคราะห์ ทบทวน จัดระเบียบประสบการณ์และข้อมุลภายใน ให้สงบ ศานติ แยบคายลึกซึ้ง ละเอียดอ่อน ไวต่อความหมายและนัยสำคัญของพหุลักษณ์ข้อมูล กอปรด้วยเมตตากรุณา ตอบสนองต่อปรากฏการณ์และประเด็นสำคัญ ผุดบังเกิดและวิวัฒน์ประเด็นนำการพลวัต ที่ลึกซึ้ง สื่อสะท้อนความหมาย ความรู้สึกมีน้ำหนักได้ ดีกว่ากระบวนการทางเหตุผลของข้อมูลแบบลดทอนแต่เพียงลำพัง  

Key Word และงานเชิงทฤษฎีแนะนำ : การศึกษาประเด็นนัยสำคัญจากหน่วยกรณีจุลภาคและวิพากษ์ทบทวนเชิงทฤษฎีรอบด้านสู่ทฤษฎีทั่วไป Case Conference and Micro Critical Discussion / กระบวนการชุมชนปัญญาปฏิบัติความรู้ท้องถิ่น / Transdisciplinary Wellbeing-Health Aesthetic to QoL and Multi Basic-Needs Development / ทฤษฎีฐานราก / การวิจัยเชิงปฏิบัติอย่างมีส่วนร่วม / ศิลปะและสื่อในฐานะกระบวนการวิจัยและกระบวนการทางการศึกษา / Reflexive Methodology Research / Creative Content Analysis / กระบวนการศิลปะพัฒนาข้อมูลและการคิดสร้างสรรค์ / การวิเคราะห์พหุปัจจัยเชิงคุณภาพ / กระบวนการเชิงปฏิบัติการวิจัยพัฒนากระบวนการศึกษาและสื่อสาร / ทฤษฎีวิพากษ์ / ทฤษฎีเชิงสะท้อนคิดเชิงระบบ / ทฤษฎีเชิงวิพากษ์สัญญวิทยา / ทฤษฎีการศึกษาเชิงประสบการณ์ / ปรัชญามนุษยนิยมเชิงสารัตถะวิพากษ์ / กระบวนคิดเชิงระบบพหุปัจจัยสัมพันธ์ในงานนิพนธ์พุทธธรรม สมเด็จพระพุทธโฆษาจารยฺ (ป.ปยุตโต) / เกิดมาทำไม โดย พุทธทาสภิกขุ / มหรสพทางจิตวิญญาณ พุธทาสภิกขุ และเขมานันทะ / การภาวนาในกิจกรรมชีวิตและอริยาบทการเคลื่อนไหว / การอ่านคิดเขียนและวิพากษ์ทบทวน ปรึกษาตรวจสอบงานเชิงทฤษฎี หนังสือ ตำรา ดูงานศิลปะ อ่านงานวรรณกรรม สนทนาและเห็นโลกเห็นชีวิตจากพหุลักษณ์ผู้คน / Consultation Textbook Reading and Broaden Reading Base On Direct Wisdom Observation and Practice Consulting