เพราะงาน

เรียนรู้ว่าหน้าที่การงานนั้นสำคัญ และคงจะคิดถึงกันตอนไม่ได้ทำอะไร…เรียนรู้ที่จะไม่รอคอยเหตุการณ์ แต่จงสร้างมันขึ้นมาด้วยมือของตน…เรียนรู้ว่ากำลังใจหาใช่ได้จากใคร ควรได้จากตัวเอง 100%..เรียนรู้ว่าชีวิตไปต่อได้ มันไม่ได้โหดร้ายเลยสักนิด..กับการจับมือลูก เคียงข้างกันไป..ไม่ได้โหดร้าย..เดียวดายเลยสักนิด..แม้บางครั้งหยดน้ำใสๆ จะไหลอาบแก้ม..ไม่ได้โหดร้ายสักนิด..แม้ในยามเจ็บไข้ต้องฝืนร่างกายไปหากิน..ไม่ได้โหดร้ายสักนิด..ที่จะต้องนั่งเฝ้าใครยามเจ็บป่วย..ไม่ได้โหดร้ายสักนิด..ที่จะนอนเหน็บหนาว..เมื่อใดก็ตามที่มีแสงสว่าง..ฉันมีเงาเคียงข้างเป็นเพื่อนเสมอ..เพ้อหนัก…ตั้งสติ