เส้นขนานที่ไม่มีวันบรรจบ

ดิฉั๊นพยายามถ่ายทอดเรื่องนี้เป็นมุมการเรียนรู้…..
หัวหน้า….ลูกน้อง…เอาใหม่…..”หัวหน้าทีมงาน”
มีคนเคยบอกว่าดิฉั๊นไม่ค่อยสอนงานลูกน้อง…..ยอมทำเอง
สิ่งหนึ่งที่ดิฉั๊นสรุปคือ….ดิฉั๊นเป็นคนขี้เกรงใจมาก มาก คนหนึ่งอะไรที่นิดหน่อยเนี่ยจะทำเอง และประกอบกับเป็นหัวหน้างานที่อายุน้อย…กว่าคนในทีมงานเมื่อดิฉั๊นมาทำหน้าที่หัวหน้างานใหม่ๆ ดิฉั๊นก็พูดน้อยลงด้วยเหตุผลที่ว่าพี่ๆ เขาจะได้ไม่รู้สึกอึดอัด อันเนื่องมาจากการเปลี่บยแปลงหัวหน้า ใครๆก็มักจะเห็นว่าดิฉั๊นจะทำโน่นทำนี่อยู่คนเดียวในการประชุมสัมมนา…เพราะมีดิฉั๊นคนเดียวก็ครบวงจร….ประกอบกับทีมงานไม่ค่อยมายุ่งเพราะไม่ชอบดิฉั๊น….ดิฉั๊นไม่ทราบสาเหตุแน่ชัด…เหตุหนึ่งที่ทราบคือ….มีหนึ่งคนที่สอบแข่งขันกันอาจเป็นธรรมดาของการแข่งขันหากไม่แฟร์เหตุการณ์เช่นนี้เกิดได้…..ทีมงานที่เข้ามาใหม่ก็งุนงง….เขาเป็นอะไรกัน พี่ๆเขาไม่เนียนสนิทเข้าด้วยกัน….ก็เลยมีชีวิตเลียนแบบ….คืออยู่สบายมีความมุ่งมั่นน้อย….พี่ๆเขายังอยู่ได้เราเป็นเพียงลุกจ้างจะทำอะไรมากมาย…
วันนี้มีการอบรมหลักสูตรหนึ่งที่ กว่าดิฉั๊นจะอ้อนวอน