โรคซึมเศร้า : จะรู้ได้อย่างไรว่าเป็นโรคนี้หรือเปล่า

มาโนช
การมีอาการซึมเศร้าไม่ได้หมายความว่าจะเป็นโรค ต้องมีลักษณะอื่นๆ ประกอบด้วย
บางคนที่อ่านถึงตอนนี้อาจรู้สึกว่าตนเองก็มีอะไรหลายๆ อย่างเข้ากันได้กับโรคซึมเศร้าที่ว่า แต่ก็มีหลายๆ อย่างที่ไม่เหมือนทีเดียวนัก ทำให้อาจสงสัยว่าจะรู้ได้อย่างไรว่าตนเองเป็นหรือเปล่า

อาการซึมเศร้านั้นมีด้วยกันหลายระดับตั้งแต่น้อยๆ ที่เกิดขึ้นได้ในชีวิตประจำวัน ไปจนเริ่มมีผลกระทบต่อการดำรงชีวิตประจำวัน และบางคนอาจเป็นถึงระดับของโรคซึมเศร้า อาการที่พบร่วมอาจเริ่มตั้งแต่รู้สึกเบื่อหน่าย ไปจนพบอาการต่างๆ มากมาย ดังได้กล่าวในบทต้นๆ

เป็นแบบสอบถามทีใช้เพื่อช่วยในการประเมินว่าผู้ตอบมีมีภาวะซึมเศร้าหรือไม่ รุนแรงมากน้อยเพียงใด เป็นมากจนถึงระดับที่ไม่ควรจะปล่อยทิ้งไว้หรือไม่

ปัจจุบันเรามีแบบสอบถามจำนวนหลายแบบเพื่อช่วยในการประเมินเบื้องต้น แบบสอบถามนี้ไม่ได้บอกว่าเป็นโรคอะไร เพียงแต่ช่วยบอกว่าภาวะซึมเศร้าที่มีอยู่ในระดับไหนเท่านั้น

ข้อดีอย่างหนึ่งของแบบสอบถามนี้คือสามารถใช้ช่วยในการประเมินระดับความรุนแรงของอาการได้ ว่าแต่ละขณะเป็นอย่างไร อาการดีขึ้นหรือเลวลง การรักษาได้ผลหรือไม่ ผู้ป่วยอาจทำและจดบันทึกไว้ทุก 1-2 สัปดาห์ โดยถ้าการรักษาได้ผลดีก็จะมีการเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้นโดยมีค่าคะแนนลดลงตามลำดับ

อย่างไรก็ตามในการวินิจฉัยว่าเป็นโรคซึมเศร้าหรือไม่นั้น ผู้ที่มีอารมณ์ซึมเศร้ายังต้องมีอาการที่เข้าตามเกณฑ์การวินิจฉัยดังต่อไปนี้

เกณฑ์การวินิจฉัยโรคซึมเศร้า

มีอาการดังต่อไปนี้ 5 อาการหรือมากกว่า

1. มีอารมณ์ซึมเศร้า (ในเด็กและวัยรุ่นอาจเป็นอารมณ์หงุดหงิดก็ได้)
2. ความสนใจหรือความเพลินใจในกิจกรรมต่างๆ แทบทั้งหมดลดลงอย่างมาก
3.น้ำหนักลดลงหรือเพิ่มขึ้นมาก (น้ำหนักเปลี่ยนแปลงมากกว่าร้อยละ 5 ต่อเดือน) หรือมีการเบื่ออาหารหรือเจริญอาหารมาก
4. นอนไม่หลับ หรือหลับมากไป
5.กระวนกระวาย อยู่ไม่สุข หรือเชื่องช้าลง
6.อ่อนเพลีย ไร้เรี่ยวแรง
7.รู้สึกตนเองไร้ค่า
8.สมาธิลดลง ใจลอย หรือลังเลใจไปหมด
9.คิดเรื่องการตาย คิดอยากตาย

* ต้องมีอาการในข้อ 1 หรือ 2 อย่างน้อย 1 ข้อ
* ต้องมีอาการเป็นอยู่นาน 2 สัปดาห์ขึ้นไป และต้องมีอาการเหล่านี้อยู่เกือบตลอดเวลา แทบทุกวัน ไม่ใช่เป็นๆ หายๆ เป็นเพียงแค่วันสองวันหายไปแล้วกลับมาเป็นใหม่


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน โรคทางจิตเวช-สุขภาพจิต

คำสำคัญ (Tags)#โรคซึมเศร้า

หมายเลขบันทึก: 71514, เขียน: 09 Jan 2007 @ 00:30 (), แก้ไข: 11 Apr 2012 @ 07:30 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 5, อ่าน: คลิก


ความเห็น (5)

bukpat
IP: xxx.24.138.13
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับอาจารย์

        ผ่านมาพบข้อเขียนอาจารย์พอดีครับ 

       ขอบคุณอาจารย์มากครับที่อาจารย์นำความรู้

      ด้านจิตเวชมาเผยแพร่ต่อชาว  GTK

     เคยเห็นแต่ชื่อและอ่านหนังสืออาจารย์ตอนที่เป็น

    นศพ. ครับ  เห็นตัวจริงวันนี้อาจารย์หนุ่มกว่าและ

     หล่อกว่าที่คิดไว้มากเลยครับ

         **ผมชื่อ สุพัฒน์  ครับ ตอนนี้ทำงานเป็นปีที่4 หลังจากที่จบครับ

        ** สุดท้ายดีใจอีกครั้งครับเพราะว่า  ผมดูแลผู้ป่วยคลินิกจิตเวชของรพ.อยู่พอดีครับ..ผมเป็นเพียง GP..ครับอาจารย์ 

      ** ปล เพิ่งทำ C/S c ATR c Appendectomy เสร็จครับ(C/S due to  Bx present.)

                      สวัสดีครับ....

  • อ่านบทบันทึกนี้แล้ว.. เบื้องต้นคงไม่เป็นแฮะ....
  • แต่คล้ายadrenalinมันจะหลั่งทั้งวี่ทั้งวัน...บางทีจนเหนื่อย..สงสัยเข้าสู่วัยรุ่นใช่ไหมคะ....ก็งานมันพาไปค่ะ...เฝ้าคนไข้สลบ..ต้องตื่นตัวตลอดเวลา....

คุณหมอสุพัฒน์ครับ ยินดีครับที่ได้คุยกัน แพทย์รพ.ชุมชนเนื่ยเรียกว่าครบเครื่องจริงๆ ผมแค่ vasectomy ก็ทำไม่ได้แล้วครับ กลัวจะไปตัดผิดที่เอา

รูปดูดีเหรอครับ ขอบคุณครับ ถ้าเอาตาเข้าไปมองใกล้ๆ อาจจะยังเห็นรอย paintbrush ที่ผมเกลี่ยจาก photoshop อยู่นาครับ (ฮา)

ไว้ผมจะลงบทความจิตเวชสำหรับแพทย์ GP ให้นะครับเผื่อคุณหมอจะได้ใช้มั่ง

คุณกฤษณาผมว่าน่าจะเป็นพลังมากไปมากกว่ามั๊งครับ :) แบบวัยรุ่นหยั่งที่ว่านั่นแหละ

เป็นวัยรุ่นแบบภาพลูกสาวที่ปรากฏใน blog คงจะดี..แต่นี่มันจะเข้าวัยร่วงแล้วค่ะ..ก็ยังดีที่ยังactiveได้..ไม่อายวัยรุ่นค่ะ
bukpat
IP: xxx.24.151.105
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับอาจารย์

     รู้สึกดีใจครับ  ที่อาจารย์มา Post ตอบ 

     ขอสมัครเป็นลูกศิษย์อาจารย์คนหนึ่งเลยนะครับ...

       ต่อไป  GTK คงจะมีบุคลากรทาง สาสุขมากขึ้น

     เพราะเท่าที่ติดตามตอนแรกก็มีมากเหมือนกัน

     แต่ว่าเขียนไม่ต่อเนื่องและไม่อึดเหมือนภาคสังคม

    และภาคพัฒนาชุมชนหรือการศึกษาซึ่งเขามาแรงมากครับ

        ขอบคุณล่วงหน้าครับที่อาจารย์จะเขียนเพื่อเป็นวิทยาทานสำหรับ  GP   แต่ผมคิดว่าคนใน  GTK

    คงจะได้รับความรู้จากอาจารย์มาก  และเป็นภูมิคุ้มกัน  ไม่ให้คนที่มา   ลปรร  ป่วยทางจิตเวช  เพราะคนที่เข้ามาในนี้ล้วนแต่เก่งและมีทักษะสูงในการเรียนรู้และรับรู้ครับ    คือผมกำลังคิดว่านี่กำลังเป็นการทำ  Health  promotion ด้านสุขภาพจิตกับคนจำนวนมากและทั้งประเทศเลยครับ...........

        สวัสดีครับ...สุพัฒน์ ใจงาม