บทความเรื่อง Image in the Mind’s Eye Are Quick Sketches That Lack Simple, Real-World Details  ลงพิมพ์ใน Scientific American ฉบับเดือนกรกฎาคม ๒๕๖๖  เล่าผลงานวิจัยที่ยืนยันข้อสังเกตที่รู้กันมานาน    ว่าความจำภาพของสมองไม่มีรายละเอียดแบบภาพถ่าย    ทำให้ผมคิดต่อว่า ตรงกับภาพวาดสมัยใหม่ modernism ที่ไม่มีรายละเอียด แต่ผู้ชมมองแล้วปะติดปะต่อเองได้   

ผมตีความว่า สมองจำภาพเพื่อเข้าใจความหมาย หรือเพื่อเก็บความหมาย    ไม่ใช่เพื่อรายละเอียดของภาพ    และผมเชื่อว่า ภาพเดียวกัน ต่างคนต่างก็จำคนละภาพ   

ผมตีความต่อว่า เราจำเฉพาะบางส่วนของภาพ    เพื่อลดภาระพื้นที่ความจำของสมอง    และพื้นที่ความจำของ ๑ ภาพกระจายอยู่ในหลายส่วนของสมอง   ไม่ได้อยู่ในสมองส่วนเดียวแบบความจำใน hard disk หรือบนแผ่นเสียง   

วิจารณ์ พานิช

๒๒ ก.ค. ๖๖