ภาพที่ 047
แด่พลายศักดิ์สุรินทร์
ถึงเวลาเอาภาพที่สโมกกี้จับจองมาโชว์
ให้ชื่อภาพว่า "เอื้อมจันทร์"
บิลลี่จะได้บินกลับไทย บ้านหมู่เฮาแล้ว (กำหนดวันที่ 2 กค.) ทุกอย่างดูเรียบร้อยดี เป็นช้างที่อารมณ์ดี ไม่ดุร้าย และยังมีความเป็นช้างไทยอยู่เสมอ
จำได้ว่าเมื่อ 11 ปีที่แล้วที่ไปเยี่ยม จะโกนเรียก "ราชา" ๆ ดังๆ เพื่อให้เขาได้ยินเสียงคนไทย
สภาพตอนนั้น อยู่ในสวนหลังกุฏิใต้ต้นมะพร้าว กินแต่ทางมะพร้าวเป็นอาหาร เป็นช้างหนุ่มที่แข็งแรง
ในเวลานั้น ก็รู้สึกสงสารบิลลี่แล้ว เนื่องจากตามปกติ ในความเข้าใจของเราคนไทย ช้างเลี้ยงก็ต้องมีโรงเรือนสำหรับช้างตามสมควร แต่ดูแล้วไม่มี แล้วถ้าฝนตกจะทำอย่างไร กลางคืนจะนอนอย่างไร
อาหารที่กินมีอะไรบ้าง มีอาหารที่ช้างชอบไหม ถ้าเป็นบ้านเราก็ต้องเป็นอ้อย ผลไม้ต่างๆ
มาทราบภายหลังว่าศรีลังกาเลี้ยงช้างไม่เหมือนบ้านเรา
สิ่งสำคัญของการเลี้ยงช้างคือควาญช้าง ถ้าควาญเลี้ยงด้วยความรักก็คงเป็นความโชคดีของช้าง
และบิลลี่ หลังจากทำงานหนักมา 22 ปี กำลังจะโชคดีแล้ว
รอรับบิลลี่กันครับ 2 กค.2566
