วันที่ ๑๙ ธันวาคม ๒๕๖๕ ผมเข้าร่วมประชุมคณะกรรมการบริหารกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา ท่านวลัยรัตน์ ศรีอรุณ รองประธานคณะกรรมการเสนอว่า ให้ใช้คำว่า การลงทุนในคน จนติดปาก อย่าใช้คำว่า การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์
ต่อมา ดร. กฤษณพงศ์ กีรติกร เสนอว่า การลงทุนในคน สู่ตลาดแรงงาน ไม่ควรลงทุนโดยภาครัฐเท่านั้น ภาคตลาดทุน ตลาดเงิน ควรได้ลงทุนด้วย เพราะเป็นภาคที่จะได้รับประโยชน์จากการลงทุนในคนสู่ตลาดแรงงาน
สะท้อนวิธีคิด หรือกระบวนทัศน์ ในเรื่องการศึกษา หรือการเรียนรู้ของพลเมือง ที่ผมมองว่า การลงทุนในคน ผ่านตลาดแรงงาน ต้องเน้นการเรียนรู้จากการทำงานหรือจากประสบการณ์ หากตลาดทุน ตลาดแรงงานจะลงทุน ก็ควรเน้นลงทุนสร้างกระบวนทัศน์ที่ถูกต้อง ให้แก่สังคมไทย
คือต้องไม่หลงเน้นการพัฒนาคนในตลาดแรงงานผ่านการอบรม แต่เน้นการพัฒนาคนผ่านการทำงาน ให้มี “ชาลาปฏิบัติการ” (operating platform) ของการพัฒนาคนบูรณาการอยู่กับการพัฒนางาน ในสัดส่วน 70:20:10 คือเรียนจากประสบการณ์ตรงในการทำงานที่มุ่งพัฒนางานและตนเองร้อยละ ๗๐ พัฒนาคนทำงานผ่านการส่งไปรับการฝึกอบรมภายนอกเพียงร้อยละ ๑๐ ตามในบันทึก gotoknow.org/posts/711464
โดยที่ร้อยละ ๗๐ ใช้หลักการและวิธีการของ experiential learning ตามที่เสนอไว้ที่ gotoknow.org/posts/708408
วิจารณ์ พานิช
๕ เม.ย. ๖๕
