การเลี้ยงนกเป็นงานอดิเรกเพื่อการพักผ่อนหย่อนใจ    ให้ความรู้สึกผ่อนคลายได้ดียิ่ง    แต่การเลี้ยงนกทำได้หลายแบบ

สมัยผมอยู่ที่หาดใหญ่    ระหว่างปี พ.ศ. ๒๕๑๗ – ๒๕๓๕   ผมซื้อนกมาเลี้ยงในกรงจำนวนมากมายหลากหลายชนิด ช่วงที่เลี้ยงมากที่สุดน่าจะถึง ๒๐ ตัว    ตอนนี้ตรงกันข้าม ผมเลี้ยงนกที่อยู่ในธรรมชาติ ตามอิสระของเขาเอง   

ตอนอยู่ที่หาดใหญ่ ผมหา (ซื้อ) นกมาเลี้ยง   รวมทั้งซื้อกรงมาขังเขา และซื้ออาหารมาเลี้ยงนก     ตอนนี้นกมาหาผมเอง เพื่อมากินอาหารที่ผมแบ่งปันให้จากอาหารของผมเอง     ที่เป็นเศษอาหารบ้าง เป็นอาหารที่ผมจงใจแบ่งปันบ้าง   ซึ่งก็คือข้าวสุกที่ผมกินไม่หมด หรือจงใจแบ่งให้   

มีผลให้อย่างน้อยก็นกเขาเล็กคู่หนึ่งเปลี่ยนวิถีการดำรงชีวิต    จากกินอาหารดิบๆ ในธรรมชาติ มากินอาหารสุกที่ผมแบ่งให้     

ผมเข้าใจว่านกทั้งคู่นี้ ไม่ได้มีวิถีชีวิตหากินจากธัญพืชในธรรมชาติเหมือนนกเขาตามป่าโดยทั่วไป     แต่ปรับตัวมาหากินจากพื้นที่ข้างบ้านผม    ที่ผมทิ้งเศษอาหาร และอีกส่วนหนึ่งจงใจแบ่งข้าวสุกให้กิน     

ช่วยให้เขามีชีวิตที่ดี    และผมก็ได้ชื่นชมธรรมชาติ ได้รับความผ่อนคลายจากการได้ดูนก และฟังเสียงนกเขาขัน โดยไม่ต้องจับนกมาขัง     

ที่จริงก่อนหน้านี้มีนกเขาใหญ่หนึ่งคู่ที่มาหากินคล้ายๆ กัน    แต่เขารุกรานมากกว่า    เผลอไม่ได้ เข้ามากินอาหารที่เราเตรียมจะกินเองเลยทีเดียว    ต้องคอยไล่หรือระวัง    แต่ตอนนี้หายไป   

นกอื่นๆ ไม่เชื่องเท่า    มีนกกางเขนบ้านที่กล้าเกาะที่รั้วบ้านห่างออกไปจากที่ผมนั่งอยู่สามเมตร    แต่หมู่นี้หายไป     คงจะเพราะอาหารที่อื่นอุดมสมบูรณ์กว่า   

ผมเล่าเรื่องเลี้ยงนกไว้ในโอกาสต่างๆ ที่ (๑)     ที่บ้านปากเกร็ดผมเคยซื้อข้าวโพดข้าวฟ่างมาโปรยเลี้ยงนกเขาที่ถนนหน้าบ้านอยู่หลายปี    มีนกพิราบมากินด้วย     ทางกรรมการหมู่บ้านเขากลัวนกพิราบเป็นตัวการแพร่เชื้อโรค    จึงขอร้องให้ไม่ให้อาหารนกพิราบ   ผมจึงไม่ได้ให้อาหารนกเขาและนกพิราบแบบจริงจังมาหลายปี     

ผมรู้สึกใกล้ชิดกับนกเขาเล็กคู่ที่ถ่ายรูปมาให้ดูมากเป็นพิเศษ เพราะเขาเคยไข่และฟักไข่ที่ตะกร้าหลังบ้านผม   แล้วโดนกระรอกมากินลูก   ต่อมาไปทำแบบเดียวกันที่ข้างเสาบ้านลูกสาว    แล้วลูกตกลงมาตาย   เห็นได้ชัดว่าชีวิตในธรรมชาติของเขายากลำบากกว่าเรา    

วิจารณ์ พานิช          

๒๕ พ.ย. ๖๕ 

 

1 ภาพทั้งหมดถ่ายวันที่ ๒๕ พ.ย. ๖๕

 2

3

4