เช้าวันที่ ๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๖๕ สถานีวิทยุจุฬา เน้นข่าวเรื่องหมูเถื่อน ที่มีการลักลอบนำเข้าหมูชำแหละจากกัมพูชา และหมูแช่แข็งจากยุโรปและอเมริกา
ทางการไทยให้ข่าวเรื่องการสกัดจับ ซึ่งผมก็เห็นด้วยว่าต้องป้องกันไม่ให้มีการลักลอบนำเข้า
แต่แปลกใจที่ไม่มีคนคิดถึง root cause ของเรื่องนี้ ไม่มีการตั้งคำถามว่า ต้นตอของเรื่องอยู่ที่ต้นทุนการผลิตเนื้อหมูของไทยสูงเกินไป ใช่หรือไม่ ทำไมอเมริกาและยุโรปขายเนื้อหมูได้ในราคาถูกกว่าเนื้อหมูที่ผลิตในประเทศไทย ทั้งๆ ที่ต้องเสียค่าขนส่งด้วย
สำหรับผม นี่คือโจทย์วิจัยเชิงระบบ ว่าระบบการผลิตเนื้อสัตว์ของไทยมีสภาพเป็นอย่างไร
แปลกมาก ที่คนในวงการวิจัยไม่เฉลียวใจว่า ข่าวเนื้อหมูเถื่อนเป็นสัญญาณแจ้งจุดอ่อนของอุตสาหกรรมเลี้ยงหมูของไทย ที่จะต้องหาทางแก้
วิจารณ์ พานิช
๑๑ พ.ย. ๖๕
I don’t know enough in details but the problem may have deeper root than just ‘production cost’. There are production quotas for countries in EU. Excess has to find outside EU outlet. There are possible ‘money laundering’ and ‘fraudulent’ imports/exports manipulations. Main goods may be something quite different.
We are back barking at a tree in the forest. Government systems are weak!