ในคาบเรียนความสุข ฉันได้รับองค์ความรู้เกี่ยวกับทฤษฎีต่างๆของความสุข แต่ความเป็นจริงแล้ว ความสุขของคนเรานั้นต่างกัน ขึ้นอยู่กับความชอบ วิธีการใช้ชีวิต มุมมองต่อสิ่งต่างๆที่เข้ามาในชีวิต หรือแม้แต่ช่วงอายุในเวลานั้นๆก็มีผลต่อความสุขเช่นกัน มีประโยคหนึ่งที่อาจารย์พูดว่า ‘’ความสุข = การศึกษา’’ ซึ่งฉันกลับมีความคิดที่ต่างออกไป เพราะบางครั้งความสุขของบางคนอาจไม่ใช่การมีการศึกษา แต่เป็นการได้ใช้ชีวิตมากกว่า และฉันคิดว่าความสุขนั้นไม่มีนิยามที่แท้จริง แต่เป็นสิ่งที่เรารับรู้ได้ด้วยความรู้สึก
ในคาบการเรียนการสอนของคณะอาจารย์และนักโภชนาการทำให้ฉันได้รู้ถึงนักสร้างโครงการ นักสร้างนโยบายที่ยั่งยืน เกี่ยวกับอาหารซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นในการดำรงชีวิตของคน ซึ่งนอกจากจะเป็นอาหารแล้วในอาหารนั้นยังต้องมีสารอาหารให้ครบ5หมู่ และให้พลังงานเพียงพอต่อการดำเนินกิจกรรมการใช้ชีวิตและในคาบนี้เรายังได้ฟังเรื่องเล่าจากทีมของพี่ๆนักโภชนาการ ทำให้รับรู้ว่าในประเทศไทยของเรายังมีผู้ที่ขาดแคลนอาหารที่มีโภชนาการที่ดีและมีหลายหน่วยงานที่กำลังร่วมมือกันแก้ปัญหานี้อยู่
ถ้าพูดถึงความสุขอย่างหนึ่งของฉันก็คงไม่พ้นการมีสุขภาพที่ดี โดยการได้เรียนในสองคาบนี้ทำให้ฉันคิดหนึ่งโครงการหนึ่งขึ้นมาได้คือ ‘’กินครบ กินดี มีความสุข’’ เป็นโครงการที่จะแนะนำวิธีการปรุงอาหาร แต่ละมื้อที่มีสารอาหารครบ 5 หมู่ และเป็นวัตถุดิบที่ปลูกได้ง่ายในบ้าน และเนื้อสัตว์ที่สามารถหาได้ตามท้องตลาด อีกทั้งยังส่งเสริมให้ผู้เข้าร่วมโครงการปลูกผักสวนครัวไว้ทานเอง โดยจะแจกเมล็ดพันธุ์พืชให้แต่ละบ้านให้นำกลับไปปลูก เพื่อเป็นการส่งเสริมที่ยั่งยืน
