วางเป้าหมายเอาไว้ ๑๒ เดือน นับตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม ๒๕๖๕ เป็นต้นมา เดินทางไปจนถึงวันสิ้นสุดหยุดลงที่ ๓๐ กันยายน ๒๕๖๖ หลังจากนี้ คือช่วงเวลาที่จะต้องเกษียณอายุราชการอย่างแท้จริง
บันทึกเพื่อจดจำตั้งใจจะทำให้ได้ แค่คิดก็มีความสุขแล้ว ระหว่างที่ทำก็คงมีความสุขไม่ใช่น้อย และถ้าทำได้สำเร็จ อานิสงส์จะเป็นเช่นไรมิได้คาดหวัง ขอใช้ชีวิตแบบผ่อนคลาย สะดวกและสบายอยู่ที่โคกหนองนา
ไม่แปลกใจเลยว่า ทำไม?ต้องคิดแบบนี้ เพราะชีวิตนี้น้อยนัก อยากทำอะไรต้องรีบทำให้สมใจ จะได้ไม่ต้องมาเสียดายในภายหลัง
โชคดีที่ไม่เคยคิดเรื่องอื่น ไม่คิดที่จะไปเปิดหูเปิดตาที่ใด ไม่ต้องการที่จะไปไกลบ้านและโรงเรียน แวะเวียนอยู่ในที่เดิมๆ เพิ่มเติมความสุขให้ทุกวันกับชีวิตและงาน สานฝันให้เป็นจริง
หนึ่งปีที่ผ่านมา..สร้างห้องเก็บของขนาดใหญ่ มองดูคล้ายบ้าน แต่พักอาศัยไม่ได้ แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา เนื่องจากโคกหนองนา ยังต้องพัฒนาอีกยาวไกล จึงค่อยๆคิด ค่อยๆทำอย่างพอเพียง
เริ่มจากไฟฟ้า ประปาและอินเตอร์เน็ต เพิ่งแล้วเสร็จเมื่อไม่นานมานี้เอง ต้นไม้เติบโตมากขึ้น บ่อปลาและนาบัวเป็นรูปเป็นร่าง งานโครงสร้างวางระบบเป็นที่เรียบร้อย
ขาดอยู่เพียงอย่างเดียวคือ..ห้องน้ำ...จำเป็นต้องทำเพื่อรองรับกิจกรรมที่ต้องทำหลังเกษียณ กับงานเกษตรอินทรีย์วิถีเกษตรกร(สมัครเล่น) บางวันอาจต้องพักนอนเพื่อปรับเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง
ดังนั้น...เรื่องสำคัญชิ้นใหญ่นี้ ที่ต้องเร่งลงมือให้แล้วเสร็จก่อนเกษียณ จังหวะเหมาะพอดิบพอดี ที่เสาะหาช่างฝีมือ(แบบบ้านๆ)ได้ทันเวลาในช่วงปิดภาคเรียน และก่อสร้างเรื่อยมา จนถึงวันนี้ ที่ยังไม่แล้วเสร็จแต่ประการใด
ตอนแรกก็ว่าจะทำแบบไม่ต้องกว้างใหญ่ ขนาดเท่ากับห้องน้ำโรงเรียนก็พอ แต่พอคิดอีกที สร้างให้ใหญ่เข้าไว้ก็ไม่เสียหลาย เพราะอนาคตในการสร้างบ้านยังดูห่างไกล ถ้าจะมีบ้านจริงๆก็คงจะหลังเล็กๆพอได้อยู่อาศัย จะได้ไม่ต้องสร้างห้องน้ำอีกแล้ว
บทเรียนที่ได้รับจากงานก่อสร้างครั้งนี้คือ การจ้างเหมาแต่ค่าแรงเท่านั้น จึงต้องหาซื้อวัสดุด้วยตัวเอง เมื่อช่างคำนวณวัสดุไม่ครอบคลุมเนื้องาน จึงต้องสั่งซื้อวัสดุอยู่บ่อยครั้ง ความสิ้นเปลืองและราคาวัสดุที่แพงมาก ก็พอเข้าใจได้ แต่เวลาที่ต้องหมดไปกับการวิ่งซื้อวัสดุอุปกรณ์ อันนี้เป็นความเหน็ดเหนื่อยที่เห็นได้อย่างชัดเจน
อย่างไรก็ตาม พอห้องน้ำเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาได้ ก็เท่ากับแผนที่วางไว้เข้าใกล้วัตถุประสงค์ ความสุขเล็กๆจึงเริ่มฉายแววให้เห็นและสัมผัสได้ถึงความสำเร็จสมหวัง...ก่อนที่จะเกษียณปีหน้า
ก็เป็นความแปลกอีกเหมือนกัน ไม่เคยคิดทำการใดให้ใหญ่โตรโหฐานหรือมากมายก่ายกอง หลังเกษียณไปแล้ว เพราะที่โคกหนองนาคงทำได้เพียงงานอดิเรกเบ็ดเตล็ดไปตามเรื่องราว
แม้แต่การท่องเที่ยวก็ไม่เคยวางแผนไว้เลย เพราะเมื่อถึงเวลานั้น จะมีเรี่ยวแรงมากน้อยขนาดไหนกัน ขอมีความสุขกับงานสานฝันให้เป็นจริง และทำปัจจุบันให้ดีที่สุด และมีความสุขกับทุกวันที่ผ่านเข้ามา
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๑๓ พฤศจิกายน ๒๕๖๕
