“เมื่อชีวิตถูกเผาเอาอะไรไปได้”
"..ซันชารกี ฮารีเชคา อิสตานาฮี พาซานาแฮ
เอกะดุน เตเชยานาแฮ เอกะดุน ดะมียานาแฮ.."
(1)…"อนิจจา... เกิดมาเป็นมนุษย์
ดังคำพุทธา เตือนให้อาวรณ์
จนมีผู้ดี...ไหม้ไฟฟอน
เมื่อตอน ถึงวันสิ้น ลมปราณ"
(2).."เวลา มีชีวิต วายวุ่น
ทำบุญ เป็นกุศล ให้คงมั่น
ดับขันธ์..เราจะไป ไหนกัน
ขึ้นสวรรค์ หรือนรก ให้เลือกเอา"
(3).."เกิดมาต้องตาย...ใครจะค้ำฟ้า
วัฏฏะสังขารา.อย่ามัวเมา
บารมีนั้นมีไม่นานเนา
ถูกเผาแล้วได้อะไรไป"
(4).".อวดศักดิ์บารมี จึงหลง คิดทำชั่ว
เมามัว ลืมตน หลงอำนาจ
ขาดคุณธรรม ค้ำคอยเจือจุน
กรรมจึงหนุน ให้ต้อง ได้เป็นไป"
"ซันชารกี ฮารีเชคา อิสตานาฮี พาซานาแฮ
เอกะดุน เตเซยานาแฮ เอกะดุน ดะมียานาแฮ"
(5).."เกิดแก่ ดับจิต เป็นนิมิตฝัน
ใครจะสรรหา ให้ได้ดังใจ
เกิดทำไม..ต้องตาย ไม่จีรัง
ถูกฝัง แล้วไป ที่ใดกัน??"
(6).."หยุดพนมมือ ยึดถือ พระธรรมมั่น
เบียดเบียนกัน..สวรรค์ ไม่คอยท่า
หลับตา ลงฟัง พุทธวาจา
กิเลสหนา ขอจง ให้จางไป"
“.เพลงหนี้กรรม”
