“สัจธรรมของชีวิต”
“สัจธรรมของชีวิต” คือ ความแน่นอนไม่แน่นอน สิ่งที่เห็นว่าดีอาจเลวอย่างคาดไม่ถึง สิ่งที่คิดว่าจะยั่งยืนกลับไม่คงทน สิ่งที่ไม่คิดว่าจะเกิดมันกลับเกิดหลายเหตุการณ์เราก็อยากให้มันเป็นเพียงฝันร้าย พอตื่นก็พบว่า สิ่งเหล่านั้นหายวับไป
-แต่ความเป็นจริงแล้วฝันร้ายยังคงอยู่และกลายเป็นชีวิตจริงที่เราผู้ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นนักแสดงต้องแสดงไปตามบทบาทที่ได้รับ แล้วบทที่ไม่ได้รับเชิญนั้น เราทำมันดีแล้วหรือยัง วันนี้เราเป็นลูกที่ดีกตัญญูต่อพ่อแม่ไหม เป็นแม่ที่ดีแม้จะไม่มีสามีอยู่เคียงข้าง เป็นสามีที่ดีที่ถูกภรรยาทิ้ง เป็นแฟนที่ดีและพอดีกับรักที่เขามอบให้หรือยัง
-หากเราทำหน้าที่เราดีแล้ว ทำอย่างสุดความสามารถแล้ว อย่าได้กังวลกับการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้นเลย ทุกสิ่งอย่างอยู่นอกเหนือการควบคุมของเราแล้ว เช่น สามีเลวทิ้งไปก็ต้องปล่อย เมียไม่ดีก็ต้องปล่อย เพื่อนที่แย่ก็ต้องปล่อย ลูกที่ชั่วก็ต้องปล่อย
-หากเราลองแล้วพยายามชักจูงให้เขารู้ผิดบาป รู้เวรกรรมแต่เจ้าตัวยังไม่สำนึก คิดไม่ได้ก็คงต้องปล่อยไป
-คนดีรักการทำดี จึงเรียกว่าเจริญ
-คนไม่ดีชอบทำชั่ว จึงตกต่ำ
-คนเห็นแก่ตัว จึงพบแต่ความเสื่อม
-คนไม่ซื่อสัตย์ จึงพบแต่ความอัปรีย์
-คนไม่มีความรับผิดชอบ จึงพบกับความทุกข์ยากไม่จบสิ้น
“เลือกเอาเถอะว่าจะเป็นแบบไหน”
**#เห็นทุกข์เห็นธรรม #นามบุญ
“ตราบลมหายใจสุดท้าย” - ปาน
