อัตชีวประวัติบุษยมาศอนุสรณ์…เป็นเรื่องราวในการใช้ชีวิตของ “บุษยมาศ แสงเงิน”…ที่นำมาเขียนเป็นเรื่องราว ข้อคิดในการดำเนินชีวิตตั้งแต่เยาว์วัย มาจนถึงการเกษียณอายุราชการ (๖๐ ปี)…และวิถีชีวิตของการทำงานรับราชการที่ผู้เขียนได้พบเจอมาในการทำงาน…การเรียนรู้แบบต่อเนื่อง และการเรียนรู้ตลอดชีวิตของการเกิดมาเป็นผู้หญิงที่ชื่อ “บุษยมาศ”…ได้นำบทความจาก Website Gotoknow ที่เคยเขียนไว้เมื่อ ๑๐ ปีกว่าที่ได้เขียนไว้เกือบ ๔,๐๐๐ บันทึก คัดแต่ที่เกี่ยวกับชีวิตของตนเองเท่านั้นเพียง ๑๐๐ บันทึก นำมาเขียนเป็นตอน ได้จำนวน ๑๐๐ ตอน ซึ่งถ้ารวบรวมทำเป็นหนังสือ ๑ เล่ม ก็ได้ ๓๘๕ หน้า…รวมเนื้อหาอื่นทั้งหมด ๒๙๘ หน้าค่ะ นี่คือ หนังสือ ผลงานที่กลั่นออกมาจากประสบการณ์ ความสามารถของตนเองล้วน ๆ เพื่อ "ฝากไว้ให้โลกจำ" ไม่ต้องรอให้ตนเองตาย ก็สามารถทำได้ค่ะ
เพื่อแจกให้กับผู้บริหาร และบุคลากรในมหาวิทยาลัย มีทั้งเป็นรูปเล่ม และเป็น File เพื่อให้ง่ายกับยุคสมัยนี้ โดยไม่ต้องเก็บเป็นหนังสือให้เกะกะ…ซึ่งผู้เขียนได้กำลังจากอาจารย์ภัครพล แสงเงิน ได้จัดทำรูปแบบ และนำไปโรงพิมพ์ทำให้กับแม่บุษ…จำนวน ๑๐๐ เล่ม ๆ ละ ๑๘๙ บาท ใช้กระดาษถนอมสายตาอย่างดี พิมพ์ออกมาแล้วสวย ดูดี มีคุณค่า นิสัยของผู้เขียนหากทำสิ่งใดแล้ว ต้องทำให้ออกมาดีที่สุด นี่คือ นิสัยโดยแท้จริง…โดยเฉพาะเนื้อหาข้างใน มีผู้อ่านอ่านแล้วบอกว่า ชอบมาก บางท่านอ่านไป ยิ้มไป…ศาสตราจารย์ท่านหนึ่งบอกว่า “เยี่ยมมาก!!! ให้เจ้าหน้าที่ในมหาวิทยาลัยได้อ่านด้วย นี่คือ หนังสือที่มีประโยชน์ และคุณค่าต่อการทำงาน และมีข้อคิดดี ๆ แทรกอยู่ อ่านแล้วท่านเข้าใจ ด้วยการอ่านครั้งเดียวจบเล่มเลย”…และมีน้อง ๆ เจ้าหน้าที่หลายคนนำไปแขวนต่อให้เพื่อน ๆ ที่ทำงานสายสนับสนุนได้อ่านกัน เนื่องจากบอกว่ามีประโยชน์ต่อการทำงานเป็นอย่างมาก
ผู้เขียนก็อดปลื้มใจไม่ได้…และขอขอบคุณทุกท่านที่มองเห็นถึงคุณค่าของหนังสือเล่มนี้ที่มีต่อการทำงานของภาครัฐ ณ ช่วงเวลาหนึ่งที่ผู้เขียนได้ปฏิบัติราชการให้กับแผ่นดินไทยในช่วง ๆ หนึ่ง และปฏิบัติตนเองให้เป็นแบบอย่างในการทำงานด้านอาชีพรับราชการ เพราะการทำงานราชการนั้น ต้องอาศัยความรัก ความซื่อสัตย์ สุจริต ไม่คดโกง ความจงรักภักดี การใช้ชีวิตแบบพอเพียง การรู้จักใช้หลักธรรมาภิบาลนำมาใช้ในการทำหน้าที่ การเรียนรู้แบบต่อเนื่อง และเรียนรู้ตลอดชีวิต ความเชี่ยวชาญ และความถนัดในหน้าที่ที่ตนเองได้รับผิดชอบด้วยตนเอง ฯลฯ
มีบางท่านบอกว่า ไม่ต้องใช้คำว่า “อัต” ให้ตัดออก…แต่ก็ได้ให้เหตุผลไปว่า คำว่า “อัตชีวประวัติ” หมายถึง ประวัติชีวิตที่เจ้าของเขียนเอง หรือเล่าด้วยตนเอง ส่วนชีวประวัตินั้น หมายถึง ประวัติชีวิตบุคคล ซึ่งเจ้าตัวอาจไม่ได้เป็นผู้เขียน…สำหรับผู้เขียนนั้น อาจารย์ภัคร ลูกชายบอกว่า “ของแม่ควรใช้คำว่า ”อัตชีวประวัติ" เพราะแม่บุษเป็นผู้เขียนเอง ด้วยการพิมพ์ด้วยตนเอง จึงควรใช้คำ ๆ นี้ โดยไม่ต้องตัดคำว่า “อัต” ออก…ท่านที่สนใจ สามารถอ่านได้ตาม Link นี้ค่ะ (เชิญ Click ค่ะ) http://personnel.psru.ac.th/news/09042565.pdf อัตชีวประวัติบุษยมาศอนุสรณ์…บางคนบอกว่า “มากเกิน” แต่ผู้เขียนมีความเห็นว่า “เป็นงานที่ตนเองเป็นผู้เขียนเป็นเรื่องเล่าชีวิตของตนเอง จำเป็นที่ต้องละเอียด เพราะเป็นการแสดงถึงตัวตนของผู้เขียนเอง มิได้ไปลอกประวัติชีวิตของใครมา และการทำงานนั้นก็เป็นประสบการณ์ที่ตนเองได้พบ และประสบมาด้วยตนเองเท่านั้น…จึงมีความคิดว่าเป็นการถอดองค์ความรู้ของตัวเองออกมาให้ผู้อื่นได้อ่านด้วยความเข้าใจและเห็นภาพชัดเจนยิ่งขึ้น”…ขอฝากหนังสือที่รวบรวมไว้เล่มนี้ให้กับ Website Gotoknow ให้กับเด็กรุ่นหลังได้อ่านเล่นเป็นเรื่องเล่าจากผู้ใหญ่ในยุคศตวรรษที่ ๒๐-๒๑ นะคะ
มีน้องชาวต่างชาติบอกว่า I ต้องการให้ You ทำเป็นภาษาอังกฤษ ให้ I อ่านให้หน่อย เพราะผู้เขียนได้แปลในส่วนที่อาจารย์ภัครเขียนแผ่นหลังให้กับแม่บุษให้เขาอ่าน เขาบอกว่า You คือ คนที่ไม่ธรรมดา เป็นคนที่เยี่ยมมากของประเทศไทย…ขอบคุณมากค่ะ มีความเข้าใจว่าฝรั่งก็ปากหวานเป็นเหมือนกันนะคะ คริ ๆ ๆ…เกษียณแล้วหากมีเวลาว่างจะลองทำดูค่ะ…แต่ก่อน เห็น Gotoknow มีเหมือนกันกับการนำ Translate มาใช้ในการเขียนบันทึก แต่พอปรับเปลี่ยนรูปแบบ สิ่งนั้นก็ดูเหมือนจะหายไปค่ะ น่าเสียดาย…แต่ปัจจุบันก็มี Google แปลไทยเป็นอังกฤษ และอังกฤษเป็นไทย…แต่คงต้องใช้เวลาในการแปลค่ะ
ท้ายนี้…ขอขอบคุณ Gotoknow ที่ได้ให้พื้นที่กับผู้เขียนได้เขียน บันทึก เรื่องราวเป็นเรื่องเล่าฝากไว้กับ Website แห่งนี้ด้วยนะคะ…ในอนาคตเด็กรุ่นหลังจะได้นำไปศึกษาต่อไปค่ะ เพราะนี่คือ Tacit Knowledge ของผู้เขียนเอง
***************************
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ
บุษยมาศ แสงเงิน
๕ กันยายน ๒๕๖๕



เคยคิดจะรวบรวมเขียนเหมือนกันค่ะ แต่ได้สรุปเกร็ดชีวิตของตัวเองแบบไม่ยาวมาก ให้คนได้อ่านใน gotoknow
ยินดีกับคุณบุษที่ทำสำเร็จนะคะ
ขอบคุณค่ะ พี่แก้ว…เป็นเพราะตั้งใจตั้งแต่แรกที่เข้ามาเขียนใน Gotoknow แล้ว ใช้พื้นที่แห่งนี้ เป็นเสมือนไดอารี่ของเราเอง และที่สำคัญไม่ต้องไปนั่งพิมพ์ใหม่ จะได้ประหยัดเวลาในการพิมพ์ด้วยค่ะพี่…ทุกเรื่องราวสามารถนำมาเขียนและทำเป็นหนังสืออ่านได้อีกด้วยค่ะพี่
ยอดเยี่ยมค่ะ ตอนนี้ทำงานต่อไหมคะ
ใช่ค่ะ พี่แก้ว