ในการประชุม 2nd APREMC ที่โรงแรมแชงกริลา กรุงเทพ วันที่ ๕ มิถุนายน ๒๕๖๕ มีการประชุมกลุ่มย่อยเรื่อง Higher Education and Adult Learning ที่ผมเข้าร่วมทางออนไลน์ ดังเล่าในตอนที่แล้ว ที่เขาบอกว่า การศึกษาผู้ใหญ่กับอุดมศึกษาต้องเข้ามาเชื่อมต่อกันเป็นเนื้อเดียวกัน และระบบการรับรองคุณวุฒิก็ต้องพัฒนาขึ้น นอกจากคุณวุฒิแบบเดิมที่เป็นปริญญา อนุปริญญา ประกาศนียบัตร ก็ต้องมีระบบใหม่ที่เรียนสั้นๆ ได้รับใบรับรองสมรรถนะตามหลักสูตรระยะสั้นนั้นๆ ที่เรียกว่า micro-credentials
ระบบ micro-credentials ต้องยืดหยุ่น และออกให้โดยหน่วยงานหลากหลายสถานะ ไม่ควรจำกัดเฉพาะหน่วยงานทางการศึกษาเท่านั้น ที่สำคัญ ต้องเป็นการรับรองที่เชื่อถือได้ ทำงานได้จริง
สถาบันอุดมศึกษาไทยควรถามตัวเองว่า สถาบันจะแสดงบทบาทเรื่องนี้อย่างไร จะมีวิธีเชื่อมโยง micro-credentials สู่สมรรถนะภาพใหญ่ได้อย่างไร จะมีบทบาทรับรอง และร่วมมือกับหน่วยงานหรือสถาบันออก micro-credentials อย่างไร เพื่อให้เกิดประโยชน์ต่อผู้คนทุกกลุ่มวัย ต่อบ้านเมืองยุคใหม่ และต่อการบรรลุ ประเทศไทย ๔.๐
วิจารณ์ พานิช
๒๘ มิ.ย. ๖๕
There are a number of advantages of obtaining ‘certificates’ (even only of participation in a seminar or a conference) such as ‘exposure’, connection or network, and for some holder ‘aspiration’ to better/bigger things.
These benefits may come without ‘credentials’ and those who have ‘credentials’ may not possess any relevant or useful quality.