ช่วงวันหยุดปีใหม่  ตนเองมักไม่ได้ไปไหน อยู่กับบ้านก็สนุกคลึกคลื้นกันแล้ว เพราะจะมีพี่น้อง รวมทั้งหลานๆ  จากกรุงเทพมารวมกันที่บ้าน  บางปีก็มากันหลายคน บางปีก็มาน้อย  เดี๋ยวนี้ วันปีใหม่ กลายเป็นวันรวมญาติของคนจีน แทนวันตรุษจีนไปเสียแล้ว   

ดิฉันไม่ได้เอางานกลับมาทำ ยกเว้นตรวจข้อสอบ  ตั้งใจจะอ่านหนังสือซึ่งซื้อมาตั้งแต่ต้นเดือนจากงานมหกรรมฯ  หนังสือชื่อ “วุฒิภาวะ ศิลปะของผู้ถึงพร้อม (Maturity  The responsibility of being oneself)”  เป็นงานของ Osho แปลโดยอาจารย์ ดร.ประพนธ์ ผาสุขยืด คนคุ้นเคยของ สคส. และ Gotoknow นั่นเอง

เป็นจังหวะเวลาที่อยากอ่านหนังสือเล่มนี้เป็นพิเศษ  เผื่อว่าจะได้อะไร ที่จะทำให้มีวุฒิภาวะมากขึ้น (ตามอายุที่จะเพิ่มขึ้น 1 ปี)  เสริมสร้างการดำรงของชีวิตอย่างเข้าใจ  เพื่อใช้ในการดำรงชีวิตในปีหน้า ให้มีความสุขมากยิ่งขึ้น   

อ่านแล้ว ประทับและชอบมากๆ ค่ะ  ตั้งแต่คำนำของสำนักพิมพ์ โดยคุณ อภิสิทธิ์ กัมพลาวลี  จึงขออนุญาต ยกมาบางส่วนค่ะ

  ทำไมจึง.. รู้ซึ้งถึงความ “เป็นอยู่”

ในการดำรงอยู่ของชีวิตแต่ละคน  ย่อมอาศัยการเรียนรู้ และพัฒนาตนเป็นตัวขับเคลื่อน เพื่อความอยู่รอดอย่างสันติ

แต่พลังแห่งความปรารถนาที่เป็นตัวกระตุ้นในแต่ละชีวิตนั้น ย่อมมีไม่เท่ากัน  ข้อนี้ขึ้นอยู่กับปัจจัยที่ประกอบขึ้นเป็นพลังงานในตัวผู้นั้น  ท่านคงได้ยินบ้างแล้วว่า “เมล็ดพืชที่หว่านลงบนดินแล้วนั้น  ย่อมมีโอกาส งอกงามทุกเมล็ด  แต่ขึ้นอยู่กับปัจจัยที่ประกอบขึ้นแก่แต่ละเมล็ดนั้น  เอื้ออำนวยมากน้อยแค่ไหน ”  

ผลผลิตของการพัฒนาที่ถูกทาง คือภูมิปัญญาในการ “แทงทะลุ”  มองเห็นสัจจธรรมของชีวิต  เมื่อปัจจัยต่างๆ ถึงพร้อม “วุฒิภาวะ”  ย่อมปรากฏขึ้น…

วุฒิภาวะ แปลกันง่ายๆ ก็คือ สภาวะที่รู้แจ้งเห็นจริง ประกอบด้วยสติ  ปัญญา พัฒนาเต็มที่  สามารถเกี่ยวข้องอย่างอิสระ ต่อสิ่งทั้งหลายทั้งปวง ผู้ที่มีวุฒิภาวะ จึงเป็นผู้ที่มีความสุขได้ทั้งจากภายในและภายนอก ……. 

 

อ่านแค่นี้  ก็ยิ่งทำให้อยากอ่านต่อ เพื่อเรียนรู้วิถีแห่งการเข้าถึง วุฒิภาวะ

แต่กลัวบันทึกจะยาวเกินไป ขอต่อในบันทึกหน้าค่ะ