ชีวิตที่พอเพียง  ๔๑๒๖. รำพึงถึงความอ่อนแอของระบบราชการ 


 

วันที่ ๙ ธันวาคม ๒๕๖๔ ผมเข้าประชุมคณะกรรมการเล็กๆ ของหน่วยราชการแห่งหนึ่ง    ที่ผมคาดว่าน่าจะประชุมเสร็จภายในครึ่งชั่วโมง     เพราะสาระสำคัญของเรื่องมีการประชุมตกลงกันไปก่อนแล้วเมื่อเกือบสองเดือนก่อน    แต่ต้องเอาไปผ่านกระบวนการทางราชการ    แล้วให้รองนายกรัฐมนตรีท่านหนึ่งเซ็นประกาศ    เสียเวลาไปเกือบสองเดือน   

การประชุมนี้จบภายใน ๔๐ นาที แบบงานไม่เสร็จ   เพราะเจ้าหน้าที่เอาไปเขียนให้เข้ารูปแบบราชการจนเปรอะ    และหัวหน้าผู้รับผิดชอบก็ไม่มาประชุม  มอบให้ลูกน้องมาประชุมแทน    แก้เอกสารไปพักใหญ่ ประธาน (ซึ่งไม่ใช่คนในราชการ) เห็นว่าต้องแก้กันเป็นการใหญ่อย่างนี้ เสียเวลากรรมการโดยใช่เหตุ    จึงรับไปทำงานกับฝ่ายเลขา  แล้วอีเมล์เวียนแก้ไขกัน    หากจำเป็นค่อยนัดประชุมอีกครั้งหนึ่ง 

ผมนึกในใจว่า หากเป็นหน่วยงานที่ผมรับผิดชอบ   หัวหน้าท่านนั้นต้องโดนผมเล่นงาน   ว่าทำไมไม่อ่านตรวจสอบเอกสารก่อนเสนอเข้าที่ประชุม เพราะตัวหัวหน้าเป็นกรรมการและเลขานุการของคณะกรรมการชุดนี้    การทำงานแบบไม่รับผิดชอบอย่างนี้ รับไม่ได้   และนี่ไม่ใช่ครั้งแรกของข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ท่านนี้   โดยที่มีคนบอกว่าผู้ใหญ่ท่านนี้นับว่าเป็นข้าราชการชั้นดีของกระทรวงนี้    ทำให้ผมตั้งข้อสงสัยว่า แล้วข้าราชการโดยเฉลี่ยของกระทรวงนี้จะมีคุณภาพระดับไหน    แล้วประเทศไทยจะก้าวหน้าไปเป็นประเทศพัฒนาแล้วได้ย่างไร   

เพราะกระทรวงนี้รับผิดชอบเรื่องคุณภาพของคนไทย

กว่าสิบปีมาแล้วผมเรียนถามท่านอดีตนายกชวน ในฐานะที่ท่านเคยเป็นรัฐมนตรีมาหลายกระทรวงมาก ว่ากระทรวงไหนที่ข้าราชการคุณภาพสูงสุด ได้คำตอบว่ากระทรวงการต่างประเทศ     การสนทนาเลยไปถึงอันดับท้าย คือกระทรวงนี้   

นี่คือ transformation agenda ของราชการไทย ใช่หรือไม่ 

วิจารณ์ พานิช

๙ ธ.ค. ๖๔   

 

 

  

หมายเลขบันทึก: 695560เขียนเมื่อ 6 มกราคม 2022 11:40 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 มกราคม 2022 11:40 น. ()สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี