ออกจากบ้านตั้งแต่ตีห้าครึ่ง นัดหมายพลขับว่าจะเดินทางออกจากโรงเรียนตอนหกโมง ก่อนที่ล้อจะเคลื่อน ไม่ลืมที่จะให้อาหารไก่ให้เรียบร้อย ไก่ดูจะมีสีหน้างุนงง คงสงสัยที่อาหารมาเร็วไวกว่าทุกวัน
พอขึ้นรถแล้วไม่ได้ขับ ก็ขอนั่งหลับเพื่อพักสายตา ดึงแว่นออกมาตั้งใจว่าจะถอดวาง แต่พบความว่างเปล่า...ตกใจเล็กน้อย..วันนี้..จะทำงานอย่างไร ในเมื่อไม่มีแว่นตา เฒ่าชราเริ่มถอนใจ
แวะกินมื้อเช้าที่ร้าน “เฮียหมู” ปั๊มน้ำมันที่บางปลาม้า ยังอร่อยเหมือนเดิม อาหารใหม่ สด สะอาด ไม่เคยขาดลูกค้าขาประจำและขาจร....
หนังท้องตึงหนังตาก็หย่อน ดีเหมือนกัน ไม่ต้องจ้องมองโทรศัพท์ เพราะไม่มีแว่นตา มาลืมตาอีกทีก็อยู่หน้าสำนักงานใหญ่ ใต้ตึกสูง ๓๑ ชั้น ชื่อว่าสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (กลต.) เขตจตุจักร
พี่ธนัช ผู้ประสานงานการบริจาคคอมพิวเตอร์ ๕๐ เครื่อง พร้อมพนักงานให้การต้อนรับเป็นอย่างดี โดยเฉพาะพี่น้อง รปภ.เข้มงวดมากถึงมากที่สุด จะเข้าไปได้ต้องตรวจ ATK ก่อน
ผมรับกล่อง ATK แล้ว ก็เดินตาม รปภ.ไปนั่งในมุมอันสงบ ประกบด้วยเจ้าหน้าที่คอยสังเกตและถ่ายภาพ ความรู้สึกตอนนั้น เหมือนติดโควิดไปแล้วครึ่งนึง..จากนั้นน้ำตาก็ไหลพรั่งพรู
พอผลออกมาเป็นลบ รปภ.ก็ให้ถือผลที่เป็นภาพหนึ่งขีดไว้ตรงหน้าอก แล้วก็ถ่ายภาพอีกครั้ง..ตอนนั้นเหมือนตัวเองเป็นนักโทษ รู้สึกเลยว่า ชีวิตนี้เริ่มอยู่ยากเสียแล้ว
พี่ธนัชพาเดินลงไปชั้นใต้ดิน ลงบันไดคดเคี้ยวเลี้ยวลด ลึกลงไประดับตึก ๓ ชั้น นึกในใจว่าจะยกคอมพิวเตอร์ขึ้นบันไดยังไง เดินเฉยๆยังเหนื่อยเลย
พอเดินถึงห้องโถงขนาดใหญ่ แต่ในห้องมองดูคับแคบ เพราะเก็บวัสดุอุปกรณ์เต็มไปหมด เห็นแล้วก็รู้สึกมึนหัว พี่ธนัชบอกให้ช่วยกันยกเลย ทั้งตู้เอกสาร ชั้นวางของ โต๊ะ เก้าอี้นวม เครื่องถ่ายเอกสารและเครื่องปริ๊น ของใหม่ๆทั้งนั้น เลือกได้ตามใจชอบ ผมต้องบอกปฏิเสธในทันทีทันใด
ใจก็อยากได้..แต่สภาพรถปิคอัพรับจ้างที่ติดต่อมาวันนี้ เต็มที่คงได้แค่คอมพิวเตอร์ ๕๐ ชุด พี่ธนัชออกอาการเสียดาย จึงนัดหมายกันที่คราวหน้า อาจารย์ช่วยหารถบรรทุกคันใหญ่มาด้วยนะ
เจ้าของรถปิคอัพกับลูกน้อง ช่วยกันนับคอมพิวเตอร์ ทั้งจอ ซีพียู และแป้นพิมพ์ พอได้ครบ ๕๐ ชุด เสร็จแล้วก็มองหน้ากัน ทุกคนน่าจะนึกถึงบันไดที่วนไปวนมา ออกอาการจะเป็นลม
เจ้าหน้าที่ของกลต.รู้ทันความรู้สึกเป็นอย่างดี บอกให้ยกใส่รถเข็น ทยอยขึ้นลิฟต์ขนของ แต่ไปได้แต่รถเข็น ส่วนคนให้ไปรอตรงบันไดทางเข้า หรือฝ่ายประชาสัมพันธ์นั่นเอง
คอมพิวเตอร์ ๕๐ ชุด ขนขึ้นจากลิฟต์ กลต.ราว ๑๐ เที่ยว แล้วยกขึ้นรถปิคอัพรับจ้างไม่ประจำทาง เสร็จเรียบร้อยเมื่อเวลา ๑๑ นาฬิกา...จุดหมายปลายทาง...คือหน้าอำเภอเลาขวัญ
ผมนั่งรถเก๋งล่วงหน้ามาก่อน...พลขับทำหน้าที่ขับอย่างช้าๆ เพราะฝนฟ้าดีเหลือเกิน ตกทั้งกรุงเทพและเมืองนนท์ ผ่านบางบัวทองเข้าสุพรรณฯ ไม่ทันจะถึงบ่ายสาม ก็เดินทางถึงเลาขวัญบุรี
รออยู่นาน..จนทนไม่ไหว โทรตามไปว่าถึงไหนกันแล้ว คนขับรถปิคอัพบอกมาทางนครปฐม..จะห้าโมงเย็น โทรไปอีกที...บอกอยู่ห้วยกระเจา...กว่าจะขนคอมพิวเตอร์เข้าห้องสมุดได้ครบ ก็มืดพอดี....จีพีเอส....ทำพิษอีกแล้วครับท่าน..
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๖ พฤศจิกายน ๒๕๖๔
