หัวหน้า


ระยะท้ายของการทำงาน วิพากษ์น้อยลงมาก จากที่ได้เรียนรู้มาตลอด "พูดไปก็เท่านั้น ไม่เห็นมีอะไรดีขึ้น"

ตั้งแต่แรกเริ่มชีวิตทำงาน จำไม่แม่นว่าครบปีหรือยังช่วงนั้นที่ถูกหัวหน้าตั้งกรรมการสอบ ด้วยเหตุกลับบ้านต่างจังหวัดบ่อยเกิน โดยเฉพาะวันหยุดหนึ่ง ซึ่งถูกสั่งเด็ดขาดแล้วให้อยู่.. 

ตลอดระยะเวลา ๓๔ ปี ของการทำงาน ส่วนใหญ่ไม่เคยวางเฉยกับวิธีดำเนินการของหัวหน้า ถ้าเรื่องนั้นไม่เห็นด้วยหรือไม่เห็นจะเกิดประโยชน์ต่อส่วนรวมจริงๆอย่างคำสวยหรูที่อ้าง 

มีอยู่ครั้งขณะนั้นถูกย้อนด้วยหลักการ ทำให้ไม่รู้จะเถียงอย่างไรต่อไป(ฮา) "ครูมีหน้าที่สอนก็สอนไป เรื่องบริหารจัดการเป็นเรื่องของเขา" ถึงขนาดนั้น ยังนึกในใจ อย่างไรก็โรงเรียนเราเหมือนกัน(ฮา) 

ระยะท้ายการทำงานวิพากษ์น้อยลงมาก จากที่ได้เรียนรู้มาตลอด "พูดไปก็เท่านั้น ไม่เห็นมีอะไรดีขึ้น" ก็ยังทำแบบฉาบฉวย เฉพาะกิจ เพียงให้เข้าตาผู้มีอำนาจ เพื่อความก้าวหน้าตัวเองหรือขยับไปยังโรงต่อไปที่ประโยชน์โพดผลสมบูรณ์กว่า 

เรื่องราวต่างๆที่ผ่านมา น่าจะมีส่วนให้ระยะท้ายๆของอาชีพครูขาดแรงบันดาลใจไปเยอะ เพราะนับวันยิ่งไม่เชื่อความจริงใจต่อการพัฒนาเด็กๆของหัวหน้าเลย

นึกทบทวนเรื่องนี้ขึ้น จากรายการทีวีเมื่อครู่ พิธีกรคนสำคัญ คุณโสภณ องค์การณ์ แกคิดดังๆ "สิ่งเดียวที่จะไม่เอาเด็ดขาดในชาตินี้ คือหัวหน้าที่โง่กว่า"(ฮา) 

หมายเลขบันทึก: 692766เขียนเมื่อ 9 ตุลาคม 2021 21:06 น. ()แก้ไขเมื่อ 11 ตุลาคม 2021 15:56 น. ()สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี