#รู้เท่าทันไม่หมายความว่าคอยจับผิด....ละวางได้เข้าใจเป็น....
เหมือนเล่นการพนันผลัดกันได้ผลัดกันเสีย....ไม่มีใครได้อย่างเดียวถ้าไม่โกง....
จงมองธรรมดาแบบธรรมชาติ....วงจรชีวิต เกิด แก่ เจ๊บ ตาย มันธรรมดา....
#ธรรมชาติเจริญเติบโตได้ด้วยปัจจัย....สี่อย่างมนุษย์แน่แท้....
พืชก็ต้องใส่ปุ้ยพรวนดินถึงจะเจริญเติบโตให้ผลผลิต....
คุณคงรู้จากประสบการณ์....ทุกคนมีบทแสดงของตนเอง....
คุณไม่บอกตรงหรือบอกไม่หมดใครจะรู้....นั่นคือบทแสดงของคุณ....
แต่จงระลึกเสมอว่าบทแสดงเขียนขึ้นมาเองแสดงเอง....
สมองมีไว้จำ....แต่จะลางเลือนไม่จดจำสิ่งที่ไร้ความจริง....จับได้เสมอ....
#แต่ความจริงนั้นมันถูกสร้างจากภายในของจิตใจ....สมองคือคลังความจำ....
จะจดจำฝังใจระลึกจำได้เสมอ....
ดังนั้นการแสดงจะแสดงซ้ำย่อมไม่เหมือนเดิม....และจะลืมบทเดิมได้ง่าย...
#อย่าลืมว่าความลับไม่มีในโลกมีแต่ของลับเท่านั้น....
ความผิดพลาดในการแสดงที่เขียนขึ้นมาย่อมพลาดเสมอ....ปัญหาโลกแตก....
ความร้าวเกิดจากการแสดงทั้งสิ้น....จงคำนึงตัดร้าวด้วยความจริงที่เป็นจริง.
#ใครจะรู้เท่าทันคุณถ้าคุณไม่พลาดในการแสดง....มันเป็นจิ๊กซอที่ต่อกันได้....
เมื่อจิ๊กซอตัดต่อเสร็จเป็นรูปร่างจะสวยงามหรือขี้เหร่.คุณย่อมรู้ดีที่รัก....
เรามาทำความจริงให้ปรากฎไม่ได้หมายความว่าจะกระทบใครให้โกรธ....
เพียงเตือนคุณอย่าแสดงละครหลายเรื่องในขณะเดียวกันมันจำบทไม่ได้....
#ฉันได้แต่มองจากประสบการณ์ที่ล้มเหลวเป็นเครื่องเตือนใจ....
ฉันเพียงแต่ชี้แนะเตือนภัยกันด้วยรักคุณ....ที่รักของฉัน.
ยุกยิก จักรวาล 25-09-64
