เช้าวันที่ ๒๐ กรกฎาคม ๒๕๖๔ เป็นวันพิเศษสำหรับผม    ในขณะที่สังคมไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรุงเทพและปริมณฑล ร้อนระอุอยู่ภายใต้ความเครียด จากการระบาดระลอกที่สี่ของ โควิด ๑๙ สายพันธุ์เดลต้า  ที่กำลังขยายตัวขึ้นและมีคาดการณ์ว่ากว่าจะลดลงก็น่าจะอีกสองสามเดือน   และอัตราติดเชื้อใหม่รายวันอาจสูงขึ้นไปถึงสองสามหมื่น         

แต่ส่วนตัวผม เป็นวันแห่งความสำราญใจ (pleasure)     เพราะได้นั่งที่ระเบียงบ้านรับอากาศเย็นสบาย แถมมีลมโชย มาเป็นระยะๆ (เป็นเช้าที่พิเศษในเรื่องลมฟ้าอากาศ)   และได้ทบทวนใคร่ครวญไตร่ตรองกิจกรรมในวันที่ผ่านมา เขียนลงใน บล็อก Gotoknow นี้    เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้เรื่องราวและกิจกรรมที่เชื่อมโยงสู่พัฒนาการในระยะยาวของสังคม     พร้อมกับฟังข่าวจากสถานีวิทยุจุฬา ๑๐๑.๕ ไปด้วย   

เมื่อถึง ๗ โมงเช้า ผมก็ไปเอาอาหารในตู้เย็นมากิน    เช้าวันนี้มีอาหารพิเศษที่หากินยาก     คือแกงจืดยอดตำลึง    ที่เป็นผักอินทรีย์ และเก็บแล้วนำไปปรุงเป็นแกงจืดทันทีเมื่อวานนี้ โดยแม่บ้านของลูกสาว     และยอดตำลึงก็มาจากที่มันขึ้นเองที่บ้านลูกสาวและที่บ้านผม    เราจึงมั่นใจว่าเป็นผักปลอดสารพิษ   

แกงจืดยอดตำลึงเป็นอาหารไฮโซนะครับ เพราะหากินยาก      ผมซดน้ำแล้วนึกถึงเมนูราคาแพงของฝรั่ง    ว่าปรุงอย่างไรก็ไม่ได้รสชาติของน้ำแกงจืดยอดตำลึง     นี่คือรสชาติธรรมชาติจำเพาะรส    กินยอดตำลึงและซดน้ำ   ชื่นใจดั่งได้ขึ้นสวรรค์      

จบของคาว ก็ถึงรายการของหวาน   วันนี้มีกระท้อนลอยแก้วรออยู่ในตู้เย็น    แม่บ้านของลูกสาวทำมาให้ จากกระท้อนที่ รศ. ประภาภัทร นิยม ส่งมาให้จากจังหวัดพะเยา    เมื่อลองกินพบว่าเปรี้ยวจัด   แม่บ้านก็เสนอให้แปรรูปเป็นกระท้อนลอยแก้ว    เป็นอีกเมนูไฮโซ     

โปรดสังเกตว่าความสุขในชีวิตยามชราของผมเป็นความสุขราคาถูก    ภายใต้วิถีชีวิตเรียบง่าย    แถมยังได้ทำประโยชน์แก่สังคมบ้าง ตามอัตภาพ และกำลังที่ลดน้อยถอยลง      

วันนี้ “สาวน้อย” นอนตื่นสายเป็นพิเศษ    เวลา ๘.๓๕ น. ผมไปปลุก พบว่าเธอตื่นแล้ว แต่ยังไม่ลุกจากเตียง     คือเธอมีความสุขจากการนอน    ซึ่งน่าจะเป็นสิ่งที่ดีสำหรับคนสมองเสื่อม     

 ฟังวิทยุจุฬาไปเรื่อยๆ จนถึงผลงานวิจัยของ ทีดีอาร์ไอ เรื่องการตั้งครรภ์วัยรุ่น   ว่าเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าในปีนี้   มีการพูดถึงการตั้งครรภ์ซ้ำ    ทำให้ผมตระหนักว่าชีวิตของผมโชคดีที่ไม่ต้องเผชิญปัญหานี้ในครอบครัวใกล้ชิด    รวมทั้งปัญหาชีวิตที่เกิดจากการบังคับใจตัวเองไม่ได้มีน้อยมาก    เราจึงอยู่ในครอบครัวที่ค่อนข้างราบรื่น (ชีวิตที่ราบรื่นจริงๆ ไม่มี) 

ในฐานะพี่คนโตในครอบครัวใหญ่   ผมจึงไม่ต้องเสียเวลาและสมองไปกับการแก้ปัญหาชีวิตของคนในครอบครัว    จึงเปิดโอกาสให้ผมได้ใช้ชีวิตหมกมุ่นอยู่กับการทำงานรับใช้สังคมวงกว้างได้

วันพิเศษ เปิดโอกาสให้ได้ใคร่ครวญ และตระหนักในความมีบุญของตนเอง     

วิจารณ์ พานิช

๒๐ ก.ค. ๖๔