งดงามแค่ไหนก็จัดค่ายที่นี่ไม่ได้ เพราะความอันตราย เผลอไผลดูแลไม่ดีหรือพวกเราไม่รอบคอบพอ..

จะว่าไปถ่ายภาพเป็นงานอดิเรกมากว่าสิบปี เริ่มจากถ่ายภาพเด็กๆในห้องเรียนวิชาตนเอง เพราะขณะนั้นทำผลงานส่งเพื่อขอเลื่อนตำแหน่ง หลังจากได้ก็ไม่ได้หยุด หลงรักเขาเสียแล้ว(ฮา) ยังทำมาอย่างต่อเนื่องจนออกจากครูเลย

ไม่ได้เก่งกาจ ไม่ได้เรียนรู้ศึกษาเพิ่มเติม แค่ถ่ายเอาเพลิน จริงๆไม่อยากให้กลายเป็นอีกงานหนึ่งจนเป็นภาระทางใจ เพียงถูกใจตัวเอง บันทึกเรื่องราวที่ผ่านมาไว้ได้ก็พอ แต่หลายภาพประทับใจในแง่มุมต่างๆกัน ซึ่งมักจะนึกถึงเสมอๆ

ก่อนจะนำนักเรียนไปเข้าค่ายวิทย์ประจำปี ครูชายวิทย์สองสามคนต้องไปสำรวจ ติดต่อ ประสานงาน ยังสถานที่ที่เล็งไว้ก่อนล่วงหน้า ครั้งหนึ่งที่อุตรดิตถ์ อุทยานแห่งชาติลำน้ำน่าน พบเห็นทีแรกตะลึงในความงาม หมู่บ้านชาวประมงกลางผืนน้ำกว้าง มุมหนึ่งของเขื่อนสิริกิต์

แต่สรุปร่วมกัน งดงามแค่ไหนก็จัดค่ายที่นี่ไม่ได้ เพราะความอันตราย เผลอไผลดูแลไม่ดี พวกเราไม่รอบคอบพอ เด็กๆตกน้ำขึ้นมาจะเป็นความสูญเสียใหญ่หลวง วันนั้นจึงเดินทางต่อไปที่อุทยานแห่งชาติต้นสักใหญ่ ซึ่งไม่ไกลกันนัก แล้วก็ลงเอยที่นั่นแทน

ที่นี่จึงเป็นค่ายวิทย์ในใจครู ความสวยบาดตาบาดใจของเธออันตรายเกินไป(ฮา)