ชีวิตที่พอเพียง 3951. ความบันเทิงในชีวิตของผม



            ข่าวเกี่ยวกับ “สถานบันเทิง”   และพฤติกรรมของคนเที่ยวสถานบันเทิงที่เป็นตัวการแพร่เชื้อโควิด    ในยุคโควิด ช่วงสัปดาห์แรกของเดือนเมษายน ๒๕๖๔  สะกิดใจผมอย่างจัง  

ผมนึกไม่ถึงว่า คนชอบเที่ยวกลางคืนบางคน จะตะลอนเที่ยวหลายที่ขนาดนั้น     เป็น “ความบันเทิง” ในลักษณะที่ผมคาดไม่ถึง     และทำให้ผมงงว่า ในกรณีของคนเหล่านั้น ความบันเทิง กับ ความผ่อนคลาย เป็นสิ่งเดียวกันหรือไม่    

 ทำให้สงสัยว่า ผมอาจเข้าข่ายเป็น มนุษย์ประหลาด    เพราะความบันเทิงของผมมาจากการได้คิดและลองวิธีการและกิจกรรมใหม่ๆ ที่เป็นประโยชน์     ส่วนความผ่อนคลายได้จากการอ่านหนังสือหรือเพลินชมธรรมชาติ    สมัยหนุ่มๆ เคยมีคนพาเข้าไปสถานเริมรมย์หนสองหน ผมรู้สึกเครียด   

ผมเดาว่า คนส่วนใหญ่คงจะอยู่ตรงกลางระหว่างสองขั้วนี้     แต่ก็คิดว่าการศึกษาน่าจะทำหน้าที่กล่อมเกลาเยาวชนให้มีความสุขจากการสร้างมากกว่าการเสพ    มีความสุขจากการให้ (แก่สังคมหรือผู้อื่น) มากกว่าเอา (จากสังคม) หรือเอาเปรียบผู้อื่น   

ในชีวิตบั้นปลาย ผมสนุกอยู่กับการทำงานขับเคลื่อนการสร้าง agentic citizen ให้แก่สังคม   

วิจารณ์ พานิช

๗ เม.ย. ๖๔   


หมายเลขบันทึก: 690506เขียนเมื่อ 9 พฤษภาคม 2021 10:41 น. ()แก้ไขเมื่อ 9 พฤษภาคม 2021 10:41 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (1)

คนที่ติดโควิด ส่วนใหญ่ timeline ที่พบแทบไม่น่าเชื่อจะไปได้เยอะขนาดนั้นค่ะ

สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี