คุยกับลูก : คุยที่นี่  ^____^ 


ดิฉันจาก Gotoknow ไปหลายปี แต่ก็ยังคิดถึงที่นี่อยู่เสมอ  ก่อนหน้านี้ดิฉันเคยคุยเรื่อง การรู้เท่าทันการสื่อสาร ในวิชาการด็อตคอม จนตอนนี้เว็บปิดไปแล้ว ดิฉันได้มารู้จัก Gotoknow ได้พบกัลยาณมิตรจำนวนมาก และได้เรียนรู้ผ่านประสบการณ์หลากหลายร่วมกันมาระยะหนึ่ง แล้วก็ต้องเดินทางไปตามจังหวะชีวิตของตน .. 

จนมาถึงวันนี้ วันที่ดิฉันตั้งใจ และเต็มใจกลับมาอีกครั้ง ในวันที่ได้เรียนรู้ผ่านประสบการณ์ ผ่านคืนวัน ผ่านวัยอันรุ่งเรืองและเริ่มร่วงโรย..อย่างสนุกสนานเช่นเคย ..เอาจริงๆเข้า การมีชีวิตอยู่ในวันที่เรารู้ว่ามีปลายทางรออยู่ข้างหน้า เหมือนกันทุกคนนี้ มิใช่เรื่องน่าเศร้าเลย 
ในทางตรงกันข้าม การได้รู้ว่ามีปลายทาง.. ก็ยิ่งทำให้รู้คุณค่าของ "เป้าหมาย" ยิ่งขึ้นต่างหาก 

ดิฉันกลับมาที่นี่ ในวันที่ถึงวัยกลางคนปลายๆ ด้วยความตั้งใจว่าจะ "เขียนต่อไป" 

ดิฉันเป็นครูบ้านนอกธรรมดาคนหนึ่ง และก็คงเป็นต่อไปจนเกษียณ ตราบเท่าที่ยังมีลมหายใจ และมีแรงเขียนได้ ดิฉันจะเขียนต่อไป 
ดิฉันเขียนอะไรแนวๆวิชาการไม่เป็น คือบอกตรงๆว่าไม่เป็นสับปะรด ..แต่ถ้าให้บ่นไปเรื่อยๆนี่ ดิฉันแฮปปี้กว่าเยอะ 

ดิฉันตั้งใจว่าจะกลับมาบ่นให้เป็นล่ำเป็นสัน และหากต้องบังคับตัวเองให้เขียนอะไรหรูๆรวยๆแบบที่ว่านั่น ดิฉันก็จะขอเริ่มต้นที่ Gotoknow นี่แหละ สบายใจดี 
..เพราะที่นี่ คือที่ที่ดิฉัน "เติบโตไปพร้อมกับทุกๆคน" .. 

รัก Gotoknow นะคะ  ^______^