ชีวิตของแม่ที่ต้องอยู่กับร้านเสริมสวยมาเป็นเวลากว่า ๕๐ ปีนับตั้งแต่สมัยสาว ๆ ที่เข้าไปเรียนเสริมสวย จนมาถึงวันนี้บ้านเดิมที่เปิดเป็นร้านเสริมสวย ณ อำเภอคลองลาน จะต้องปิดประตูไว้ นับตั้งแต่การลาละสังขารจากไปของพ่อ
แต่ทว่า... การปิดลงของร้านเสริมสวยนงคราญ ก็มิใช่การปิดกั้นในการทำความรู้ความสามารถเหล่านั้นมาทำความดี มาเสียสละ...
เรามีความรู้มีปัญญา เราต้องนำมาเสียสละ... คนเสียสละถึงเป็นคนที่มีปัญญา... คนที่มีปัญญา มีความเสียสละ คนนั้นก็จะมีความสุข...
-------------------------
ในช่วงต้นชีวิตของคนคนหนึ่ง... เราต้องตัดสินใจว่าเราจะเลือกเรียนสาขาอะไร เพื่อกำหนดวิถีทางแห่งอนาคตว่าเราจะเดินไปทางไหน และแม่ของข้าพเจ้าก็ได้เลือกเดินมาทางสาย "ช่างเสริมสวย..."
จากการเริ่มต้นด้วยการฝึกหัวหุ่นที่ไร้ชีวิต ก็มีการขยับเขยื้อนมาทีละนิด ทีละนิด จนกระทั่ง ได้มาสัมผัสกับคนที่มีชีวิตและจิตใจ
ในวิถีแห่งชีวิตของหญิงสาวคนหนึ่งที่มีพื้นเพอยู่ต่างจังหวัด การเลือกเรียนรู้ในสายอาชีพ ที่สามารถหาเงินมาเลี้ยงชีวิตได้โดยสุจริต พร้อมกับมีทักษะที่สามารถใช้ได้ตลอดชีวิต จึงเป็นสิ่งที่งดงามและน่าชม...
ถึงแม้วันนี้อายุสังขารของแม่จะย่างเข้าวัย ๗๐ ปี แต่แม่นั้นก็ยังใช้ร่างกายเพื่อทำความดี และสร้างรอยยิ้มให้กับทุก ๆ คน
การมาใช้ชีวิตง่าย ๆ อยู่ในสถานที่แห่งนี้ ถึงแม้แม่ว่าจะต้องทำงานทุกอย่าง และไม่ได้เงิน ไม่ได้สตางค์แม้แต่บาทเดียว แต่แม่ก็ทำด้วยหัวใจที่เปี่ยมไปด้วยความสุข...
อันความดี มีทุกที่ หากคิดถูก
จิตใจผูก พร้อมตั้งมั่น ความดีนั้น
ทำความดี พร้อมละบาป ปฏิบัติพลัน
ย่อมสุขสันต์ ด้วยจิตชุ่ม ฉ่ำความดี
-----------
ปฏิบัติธรรม พร้อมการ ปฏิบัติงาน
ผสมผสาน กลมกลืน ไม่แบ่งกั้น
ปฏิบัติกาย ปฏิบัติใจ ไปพร้อมกัน
ย่อมเท่าทัน ยุคสมัย ใช้ Wi-Fi
-----------
วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี มีคุณค่า
แต่ทว่า ต้องฝึกจิต ให้ตั้งมั่น
มิฉะนั้น โลภโกรธหลง จักครอบงำ
มิหนำซ้ำ ทรัพย์หมดตัว กลั้วอบาย
-----------
พึงดูเถิด ชีวิตนี้ สุดที่ไหน
หาทรัพย์ไป สุดท้าย อยู่ไหนนั่น
ตายเป็นผี เงินสักบาท ไม่ตามกัน
บุญบาปนั้น ตามติดแท้ ทุกชาติไป
-----------
นำความรู้ ความสามารถ ทำเพื่อให้
เสียสละไป ทุกนาที นั้นมีค่า
พึงละเสีย ซึ่งทรัพย์สิน และเงินตรา
พึงสร้างค่า ให้ชีวิต ด้วยความดี...
