๑๐๑. สวนสวยด้วยมือซอร์...


" ซอร์ตัดแต่งกิ่งไม้กองไว้ แล้วเรียกให้ผมไปดู ผมก็คิดว่าจะช่วยอยู่ แต่รอให้แดดร่มลมตกเสียก่อน พอผมเดินไปใกล้ ซอร์ชี้มือไปบนต้นไม้ ผมเห็นฝักคล้ายมะขามแต่เล็กกว่า มีขนเป็นปุยๆ ผมนึกอยู่นานว่ามันคือผลอะไร...ซอร์ทำท่าเกาที่แขน ผมจึงนึกออกว่ามันคือหมามุ่ย..."

          หนุ่มใหญ่ชาวพม่าคนนี้ ช่วยงานโรงเรียนและโคกหนองนาของผมมาหลายครั้งแล้ว ด้วยค่าแรงขั้นต่ำวันละ ๓๐๐ บาท งานที่เขาถนัดคือขุดดิน ถางหญ้าและตัดแต่งต้นไม้

      ผมสื่อสารภาษาพม่าไม่ได้ เรียกชื่อเขาได้คำเดียวว่า...ซอร์...วันนี้ซอร์มาที่บ้านพร้อมคนงานที่พูดภาษาไทยได้ ซอร์ห่างหายไม่ได้มาทำงานในสวนหลังบ้านผมเป็นเวลานานแล้ว

          ทั้งหัวหน้าคนงานและซอร์ยืนงง เมื่อเห็นสวนของผมโล่งเตียน เป็นระเบียบเรียบร้อย เพราะผมถากถางเองกับมือ แต่วันนี้ทำไม่ไหวแล้ว ก็ด้วยสวนแปลงใหม่ที่เพิ่งซื้อมา มันรกขนาดหนัก

          ผมตั้งโจทย์การทำงานให้ซอร์ทำ ๒ ข้อ โดยมีล่ามคอยแปล อย่างแรกให้ขึ้นหลังคาก่อน เพื่อนำใบไม้แห้งที่เป็นใบมะค่าโมง กองสะสมอยู่ในรางน้ำบนหลังคา ถ้าฝนตกหนัก น้ำฝนจะไหลทะลักย้อนเข้าไปในบ้าน

          งานที่สอง ตัดต้นไม้ที่ขึ้นรกรุงรัง บริเวณริมถนนหน้าสวนลำไย ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นต้นกระถิน จากนั้นก็ให้ตัดแต่งกิ่งลำไย โดยเฉพาะกิ่งที่หักแล้ว ให้เอาออกไปกองไว้นอกสวน

          งานทำความสะอาดหลังคา ใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมง ซอร์ก็กวาดขยะใบไม้ลงมาได้ประมาณครึ่งกระสอบ ปีที่แล้ว..ผมจำได้ซอร์มากวาดให้ในเดือนเมษายน ตอนนั้นก็ได้ขยะประมาณนี้

          เมื่อซอร์ลงจากหลังคา ก็รีบเข้าไปในสวนลำไยทันที ผมคิดในใจว่า สวนที่ไม่เคยดูแลเลยและมันรกขนาดนี้ เฉพาะด้านหน้าของสวน ซอร์จะทำเสร็จไหมหนอ....ส่วนด้านหลังผมตั้งใจจะเอาไว้ในวันเสาร์หน้า

          ครึ่งวันผ่านไป...ซอร์ตัดแต่งด้านหน้าเสร็จเรียบร้อย ในขณะที่ซอร์ทำงาน ก็มีเรื่องให้ตื่นเต้นตลอด เพราะอยู่ๆซอร์ก็วิ่งออกมาจากสวน ผมถามว่าเจองูหรา ซอร์โบกมือว่าไม่ใช่ จากนั้นก็ส่งภาษาพม่า...ผมเดาว่า ไม่ผึ้งก็แตน ที่ต่อยซอร์เข้าให้แล้ว

          ผมยื่นขวดยาหม่องให้ซอร์ เพราะคิดว่าชื่อยาน่าจะเป็นที่คุ้นเคยของซอร์ แต่ซอร์ไม่รับ แต่กลับเอานิ้วแตะน้ำลายในปาก แล้วมาวนบริเวณที่โดนแมลงต่อย จากนั้นซอร์ก็ลุกไปทำงานต่อ

          ซอร์ตัดแต่งกิ่งไม้กองไว้ แล้วเรียกให้ผมไปดู ผมก็คิดว่าจะช่วยอยู่ แต่รอให้แดดร่มลมตกเสียก่อน พอผมเดินไปใกล้ ซอร์ชี้มือไปบนต้นไม้ ผมเห็นฝักคล้ายมะขามแต่เล็กกว่า มีขนเป็นปุยๆ ผมนึกอยู่นานว่ามันคือผลอะไร...ซอร์ทำท่าเกาที่แขน ผมจึงนึกออกว่ามันคือหมามุ่ย...

          ผมสังเกตซอร์ทำงาน เขาจะผงะหลายครั้ง เหมือนระแวดระวังภัยจากแมลงมีพิษ ผมจึงบอกว่า ไม่ต้องขึ้นทุกต้นก็ได้ เน้นต้นที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดินก็พอ จริงๆผมไม่ได้บอก แต่ผมทำท่าให้ดู

          บ่ายสาม..ซอร์ออกอาการเหนื่อยหอบ เพราะอากาศร้อนอบอ้าวมากๆ กิ่งไม้มากมาย กองระเกะระกะ ยังไม่ได้หอบไปทิ้ง ผมโบกมือให้ซอร์หยุดตัดได้แล้ว เรามาช่วยกันลากกิ่งไม้ไปทิ้งไว้ข้างถนนดีกว่า เพื่อให้คนงานของรีสอร์ทเอารถมาใส่ในวันพรุ่งนี้

          ซอร์นั่งดื่มน้ำเย็น เพื่อเรียกเอาเรี่ยวแรงกลับคืนมา มองดูผมลากกิ่งไม้แล้วอมยิ้ม มีเสียงหัวเราะด้วย เมื่อเห็นผมเดินล้มลุกคลุกคลานเมื่อเท้าก้าวพันเถาวัลย์ บางทีก็เซหัวทิ่มหัวตำ

          ที่หนักกว่านั้น เมื่อเราสองคนทำงานไปด้วยกัน..อย่างเพลิดเพลิน เท้าผมไปเหยียบตอไม้เล็กๆที่อยู่เหนือผิวดินหลายต่อหลายครั้ง แม้จะมีรองเท้าแต่ก็ทำให้โอดโอยระบมไปทั่วฝ่าเท้า

          ห้าโมงเย็น ซอร์กลับบ้าน ผมกวาดใบไม้มากองรวมกันไว้ ใบไม้บางกองเปื่อยยุ่ยเพราะทับถมกันมาหลายปี ถ้าเติมมูลวัวลงไปสักหน่อย รับรองว่าปุ๋ยหมักอย่างดีจะมีให้ใช้อย่างพอเพียง

          ผมมองเข้าในสวนลำไยแปลงใหม่ในเนื้อที่ ๑ ไร่ ยังเหลือด้านหลังที่รกทึบอยู่พอสมควร ส่วนด้านหน้าติดถนน เรี่ยมเร้เรไรเหลือเกิน นึกขอบคุณซอร์อยู่ในใจ

          วันนี้..สวนสวยเพราะมือซอร์แท้ๆ.....

ชยันต์  เพชรศรีจันทร์

๖ มีนาคม  ๒๕๖๔


หมายเลขบันทึก: 689345เขียนเมื่อ 6 มีนาคม 2021 22:03 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 มีนาคม 2021 22:03 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (1)

อยากมีซอร์มาเป็นผู้ช่วยบ้างจังค่ะ แถวบ้านคิดค่าแรงแพงมาก

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี