ความตายเป็นหน้าที่ของสังขาร...


เมื่อร่างกายจะต้องแตกดับไปจริงๆ ขอให้ปล่อยทั้งหมด


รวมทั้งร่างกายชีวิตจิตใจ ให้ดับเป็นครั้งสุดท้าย ไม่มีเชื้ออะไรเหลืออยู่


ในหนังสือ “สังขารธรรม”


ของท่าน พุทธทาสภิกขุ  ได้ให้ข้อคิดแห่งธรรม ไว้ว่า


เราต้องระลึกถึงความตาย ทำให้เป็นประจำวัน


ถ้ามีเวลาว่างเมื่อไร ก่อนนอนก็ดี ตื่นนอนใหม่ก็ดี


ให้สำรวมจิตเป็นสมาธิ ด้วยการกำหนดลมหายใจ (หรืออะไรที่เราถนัด)


พิจารณาให้เห็นความที่สิ่งทั้งหลายทั้งปวง ทุกสิ่ง


ไม่ควรยึดมั่นถือมั่นว่า เป็นเราหรือเป็นของเราแม้แต่สักอย่างเดียว


เป็นเรื่องอาศัยกันไปในการเวียนว่ายตายเกิดเท่านั้นเอง


ยึดมั่นในสิ่งใดเข้า ก็เป็นต้องทุกข์ทันทีในทุกสิ่ง

*ภาพประกอบจาก pixabay

หมายเลขบันทึก: 689255เขียนเมื่อ 1 มีนาคม 2021 17:29 น. ()แก้ไขเมื่อ 1 มีนาคม 2021 17:29 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (1)

ตอนนี้มีเวลาได้คิดค่ะ

ว่าทุกสิ่งมันก็เป็นเช่นนี้ เราหวลคิดถึงความสุขในวัยเด็ก วัยทำงาน วัยที่ลูกยังเล็ก วัยที่ลูกเติบโตมีครอบครัว วัยที่เรามีหลานยังเล็ก หลานกำลังเติบโต

ตอนนี้เราก็มีอายุไปตามวัย มีเวลาเป็นของตัวเอง ได้ออกกำลังกาย ได้ทำในสิ่งที่ชอบ มีเงินใช้แบบไม่เดือดร้อน ได้ทำกิจกรรมที่เราชอบ มีเพื่อนที่คุยกันรู้เรื่อง เวลาที่เหลือต้องหาวิธีทำจิตใจให้เข้มแข็ง พร้อมทุกสิ่งทุกอย่าง

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี