สันดานตน

บังคับตัวเองสิ! ไม่ต้องรอให้ใครมาควบคุมกำกับ มีสมองเอง คิดเอง ผลไม่ว่าดีชั่วต้องยินดีรับผลกรรมนั้นด้วยตัวเอง

เมื่อก่อนคุยกับเด็กๆที่สอน ครูไม่ชอบให้ใครมาบังคับหรือบงการชีวิตและก็เห็นเหมือนเธออีก ว่าผมบนหัวไปเกี่ยวอะไรกับฉลาดโง่หรือความขยันขี้เกียจ เรื่องแต่งตัวอีก ทำไมต้องอย่างโน้นอย่างนี้ ก็ตามๆใจนักเรียนไปไม่ได้หรือ?

แต่เธอต้องคิดอีกอย่างด้วยว่า โลกหรือสังคมไม่ใช่มีแค่เรื่องเดียวหรือปัจจัยเดียว แล้วจะประสบผลสำเร็จได้เลย ฉลาดหัวดีแน่นอนล่ะ! โอกาสย่อมดีกว่า แต่ครูเคยเห็นของจริงนะ รุ่นพี่เราที่ฉลาดๆหัวดีๆนี่แหละ! ทำไปทำมา ได้ข่าวอีกที เข้าไปอยู่ในคุกแล้วเรื่องยาเสพติด

กฏกติกาหรือวินัยคนต้องมีด้วย สมมติสี่แยกบ้านกร่างหรือบายพาสหรือแยกไหนก็ได้ จู่ๆถูกใครไม่รู้ถอดไฟเขียวไฟแดงออกหมด เธอว่าจะเป็นยังไง ยุ่งมั้ย ผู้ใช้ถนนสัญจรไปมา มีโอกาสจะเกิดอุบัติเหตุมั้ย ไฟเขียวไฟแดงคือกฏกติกา ไม่มีแล้วสังคมวุ่นวาย ไม่น่าอยู่แน่

โรงเรียนนอกจากสอนความรู้ จึงต้องฝีกวินัยเธอด้วย ครูเองถึงขั้นรังเกียจ ถ้าใครมาบังคับให้ทำอย่างโน้นอย่างนี้ "มีสมองน่า คิดเองเป็น รู้อะไรควรไม่ควร ไม่ต้องมายุ่งกับชีวิตครูหรอก" คิดเอง ตัดสินใจเอง รับรองว่าจะไม่ให้ดูโง่กว่าคนอื่นๆ

หากผมยาวถึงเกณฑ์ที่ระเบียบโรงเรียนว่าไว้ ครูจะตัดมาเอง ไม่รอให้ถูกลงโทษหรือถูกดุด่าว่ากล่าวหรอก เสื้อผ้าก็เหมือนกันเอาเข้าในกางเกงในกระโปรงไม่ต้องมาสั่ง ขยะทิ้งเป็นที่เป็นทางเองไม่ต้องมาบ่น ฉันดูแลตัวเองได้ ฉันมีสมองเท่าๆครูแหละน่า!

บังคับตัวเองสิ! ไม่ต้องรอให้ใครมาควบคุมกำกับ มีสมองเอง คิดเอง ไม่ว่าจะดีชั่วต้องยินดีรับผลกรรมนั้นด้วยตัวเอง ศักดิ์ศรีคนต้องมี อย่าให้ใครมาจูง ความเป็นคนของเราต้องไม่ด้อยไปกว่าใครๆ

คิดและปฏิบัติอย่างนี้มาตลอดชีวิตครู ไม่ใช่กระแดะสอนเด็กให้ดูดีหรือเป็นผู้วิเศษแต่อย่างใด ทบทวนความคิดตัวเองที่ผ่านมา ผ่านการสอนหรือพูดคุยกับศิษย์ในบางเรื่อง สันดานตัวเอง! ในใจเป็นอย่างนี้เสมอมา

บั้นปลายจนถึงท้ายๆสุดชีวิตครูแล้ว จึงชั่งน้ำหนักอยู่นานระหว่างรายได้ความมั่นคงของครอบครัวกับอิสระเสรีภาพ ในที่สุดก็ตัดสินใจ  เหตุผลสำคัญคือชีวิตคนเราสั้น!

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ครูธนิตย์



ความเห็น (0)