เกิดมาบนด้ามขวานทองของไทย ย่อมมีเลือดนักบทนักกลอนติดตัวมา จะพูดจะเขียนอะไรก็ต้องมีสัมผัสในสัมผัสนอก เรื่องที่ยาว ๆ อธิบายกันได้เป็นวัน ปราชญ์ชาวบ้านปักษ์ใต้ก็มาย่อเหลือคำเดียว จำง่ายแต่ครอบคลุมข้อเท็จจริง เช่น

"พัทลุงดอน นครท่า ตรังนา สงขลาบ่อ”

เป็นกล่าวถึงสภาพภูมิศาสตร์และชื่อบ้านในแต่ละจังหวัดว่าหนักไปทางไหน

"สงขลาหอน นครหมา นราหมี"

เป็นคำพูดที่ติดปากในการปฎิเสธหรืออาจเป็นคำถาม แต่พอฟังจะทราบว่าเป็นคนจังหวัดไหน

"นครพุงปลา สงขลาผักบุ้ง พัทลุงลอกอ"

สำนวนนี้ใช้ได้ดีเวลาจะจัดงานใหญ่ สมัยก่อนต้องไปขอพุงปลา มะละกอ มะพร้าว ผักบุ้ง ปลา ว่าจะมุ่งหน้าไปขอที่ไหน

ผมยกมาเพื่อกันลืม ใครสันทัดกรณีใด มีความหมายเพิ่มเติมแค่ไหนโปรดขยายเพื่อจรรโลงสำนวนใต้ให้อยู่ตลอดไป แต่ที่ไม่เข้าใจคือสำนวนนี้

"หมออยากให้ไข้ พระอยากให้ตาย นายอยากให้ลัก"