2020-09-12
180822 คำชวนสับสน ในการใช้ ชุด D – Drive – disk - disc
การใช้ภาษาอังกฤษ ที่ถือว่า ถูกต้อง ในที่นี้ เป็นไป ตามมาตรฐาน ของภาษา
การใช้ภาษาอังกฤษ ไม่กำหนดมาตฐาน ถือตามส่วนใหญ่ที่ใช้แต่ละท้องถิ่น
ความหมาย อาจยืดหยุ่น ขึ้นอยู่กับ ตำแหน่ง/หน้าที่ ในประโยค
COMMON ERRORS IN ENGLISH USAGE
A hard drive and a hard disk are much the same thing;
but when it comes to removable computer media,
the drive is the machinery that turns and reads the disk.
Be sure not to ask for a drive when all you need is a disk.
Common Errors in English Usage Dictionary:
อธิบายว่า วลี “hard drive” และ “hard disk” หมายถึง
สิ่งเดียวกัน คือ “ชุดแผ่นสำหรับบันทึกและเก็บ ข้อมูล ดิจิตอล”
หากแต่ใช้เพียง “drive” เพื่อเรียก
“ เครื่องมือ ที่หมุนได้ และสามารถ อ่านข้อมูล” จาก “a disk”
Merriam-Webster Dictionary
Choose the Right Synonym for drive
Verb
mean to set or keep in motion.
MOVE is very general and implies no more than the fact of changing position. moved the furniture
ACTUATE stresses transmission of power so as to work or set in motion. turbines actuated by waterpower
DRIVE implies imparting forward and continuous motion and often stresses the effect rather than the impetus. a ship driven aground by hurricane winds
IMPEL is usually figurative and suggests a great motivating impetus. a candidate impelled by ambition
Merriam-Webster Dictionary
Usage Notes
‘Disc’ and ‘Disk’: Is There a Difference?
What to Know
Although disc and disk are listed as variants for something round and flat in shape, each one seems to have a preferred usage.
Disc is seen more often in the music industry and throwable objects such as Frisbees, whereas disk is the preferred spelling in computer-related lingo such as floppy disk.
In the dictionary, disk and disc are shown as variant nouns separated by or, which means that they occur with more or less equal frequency in edited text.
But there are some instances where one spelling is applied more often than the other.
Origins of 'Disc' and 'Disk'
To start from the beginning: the word derives from the Latin noun discus, which means “quoit, disk, dish.” The Greeks spelled this word as diskos, deriving it from the verb dikein (“to throw”). The diskos was a round, flat object that Greek athletes would throw for distance during the ancient Olympics, a sporting tradition that continues in the modern Olympics with the spelling discus.
The discus became a useful item of comparison for anything having a round, flat shape being called a disc or disk. But initially there was no consensus among English speakers on whether to use the Latin-derived spelling (with the c) or the Greek-derived spelling (with the k).
The word found use as a descriptive word for round heavenly bodies as viewed from the earth, as well as for objects of similar shape occurring in nature (as in the body).
The modern phonograph, an invention credited to Thomas Edison in 1877, originally used waxed cylinders, but the flat “gramophone” discs we use today were introduced by Emile Berliner and were in regular use by the turn of the century. Disc record briefly served as terminology in advertising that distinguished the flat records from cylinders.
Preferences between 'Disc' and 'Disk'
The recording industry showed preference for the spelling disc throughout the 20th century, though disk showed some use, and by the 1940s, disc jockey and disk jockey followed analogously.
French adopted disc for phonograph records to create its word for a music club, discotheque (originally a “disc library,” following the French word for “library,” bibliotheque). We shortened discotheque to disco, and the 70s music craze known as disco came about from that.
The discrepancy between disc and disk turned up in other areas of popular culture. When the crash of a U.S. military weather balloon fed speculation about flying saucers near Roswell, New Mexico, the local media did not settle on one spelling to describe the object that landed in one rancher’s yard. “No Details of Flying Disk Are Revealed” read a subheadline on the front page of the July 8, 1947 edition of the Roswell Daily Record, while the Carlsbad Daily Current-Argus (July 9, 1947) went with “’Flying Disc’ Turns Out to Be Weather Balloon.”
In the 1950s, Wham-O marketed the Frisbee, whose shape alluded to the flying saucers of Roswell and science-fiction films; flying disc became one preferred generic term for the toy (as in the name of the World Flying Disc Federation), which is today used in games such as disc golf.
The introduction of the home personal computer might have helped to introduce a separation between disc and disk in the public consciousness. The recording industry continued to show preference for the spelling disc when compact discs were introduced as a new digital recording format. Like LP records, compact discs were still round, which might have encouraged the spelling.
Compact discs sound better because they are produced digitally. In a computerlike process, musical sounds are assigned binary digital codes of 0s and 1s that are etched on a 4.7-inch-diameter plastic-and-aluminum disc. When the disc is played, a laser beam picks up the coded "pits" of information, and the circuitry turns them back into analog signals.
Magnetic computer disks, however, tended toward the spelling disk, as in floppy disk. The floppy disk is placed in a disk drive and eventually gave way to what were called diskettes—contained in a hard plastic case, not as floppy, and usually about 3 and a half inches in width. Both were square—and even though both are pretty much a thing of the past, notice that the save icon in many programs still resembles a square disk. (The CD-ROM, modeled on the audio compact disc, is an exception to the spelling pattern.)
There is still a great deal of variation across the board, but it interesting that disc—the spelling variant that ends in the round letter—seems to be preferred for the round objects that play music while disk seems to be the choice for the square computer device.
American Heritage Dictionary:
ให้ข้อสังเกต ว่า แผ่นที่เก็บ เพลง เรียกว่า “compact disc” เรียกย่อ “CD”
หากแต่เมื่อซื้อ “CD” จากร้าน คอมพิวเตอร์ ปกติมักเป็น “compact disk”
การสะกดที่แตกต่าง อาจเป็น “จากการใช้แผ่นนั้น”
ย้อนไปเมื่อปลายศตวรรษที่ 19
เมื่อเทคโนโลยี พัฒนาการบันทึกเสียงลงบนแผ่น
(ที่ต่อมากลายเป็น “แผ่นเสียงไวนิล”)
ที่ผู้ผลิต เรียกแผ่นนั้นว่า “disc” เป็นทางเลือกให้ต่างจาก “disk”
การสะกด ด้วย “c” ถูกใช้ในวงการเพลง เช่น “disc jockeys”
เมื่อ วิศวกร คอมพิวเตอร์ อเมริกัน พัฒนา การบันทึกข้อมูล
ลงบนแผ่นแบบเดียวกัน ในช่วงทศวรรษ 1940
ได้เลือกจะเรียกแผ่นนั้น โดยสะกดแบบอเมริกันว่า “disk”
Collins COBUILD English Usage:
ให้ความหมาย “แผ่นวงกลมแบน” ว่าคือ “disc” หรือ “disk”
โดย ใน “British English” สะกดว่า “disc” เช่น
“A traffic warden pointed out that I had no tax disc on the windscreen.””
ใน “American English” สะกด คำเรียกสิ่งเดียวกันนี้ ว่า “disk”
วลี “compact disc” ที่เขียนย่อว่า “CD”
ใช้ในทั้ง “British” และ “American” English” ว่าหมายถึง
แผ่นที่เป็นเงา สำหรับเก็บบันทึก เพลง เช่น
“The soundtrack will be released on compact disc this summer.”
ส่วน “disk” ใช้ในการเก็บข้อมูลของ คอมพิเตอร์
ทั้ง “British” และ “American” English” หมายถึง
“แผ่นที่เป็นจานกลม” ใช้เก็บข้อมูลจำนวนมาก เพื่อใช้กับคอมพิวเตอร์