เย็นวันที่ ๑๓ สิงหาคม ๒๕๖๓ ฟ้ามืดครึ้ม และฝนเทมา “ยังกับฟ้ารั่ว”    ผมนั่งที่ระเบียงบ้านเพื่อทดสอบว่ากันสาดที่เพิ่งติดตั้งใหม่เมื่อวันที่ ๑๐ สิงหาคม ใช้การได้ดีหรือไม่    และรู้สึกพอใจมากที่การคาดคะเนความยาว และระดับสูงต่ำของกันสาดเหมาะสมดี   

แต่ที่ให้ความสุขยิ่งกว่านั้นคือการนั่งมองสายน้ำหยดลงจากกันสาดทำให้จิตประหวัดกลับไปราวๆ ๗๐ ปี เมื่อผมยังเด็กเล็กมาก    อยู่บ้านหลังคามุงจาก    เมื่อฝนตกออกไปวิ่งเล่นไม่ได้  จำได้ว่าผมนั่งมองน้ำหยดจากหลังคาจากลงไปยังพื้นดิน    และมองดูน้ำไหลบนพื้นดิน  เห็นน้ำสีน้ำตาลแกมส้มขุ่นจากถนนลูกรัง ไหลลงมาสู้กันกับน้ำฝนใสจากหลังคา ที่ผมเคยเขียนเล่าไว้ใน บล็อก และ ศ. ดร. ยอดหทัย เคยชมว่าผมเป็นเด็กที่ชอบสังเกต   

วันนี้ขอเล่าความสนุกของคนแก่ ในการนั่งมองน้ำฝนหยดจากหลังคา    ในวันนี้น้ำฝนตกลงมาที่กันสาด ๓ แบบ    แบบแรกเม็ดฝนตกลงมาตรงๆ    แบบที่สองเม็ดฝนตกลงมาที่ใบไม้ แล้วตกลงมาที่กันสาดอีกทีหนึ่ง    แบบที่สามเม็ดฝนตกลงมาที่หลังคาบ้าน แล้วไหลลงมาโดนกันสาด    เนื่องจากกันสาดมุงด้วยพลาสติกใส  จึงมองเห็นเม็ดฝนทั้ง ๓ แบบนั้น   การนั่งเหม่อมองเม็ดฝนตกลงมาโดนกันสาด แล้วแตกเป็นวงกลม แวบหนึ่ง แล้วน้ำก็ไหลลงไปตามลาดของกันสาด   ให้ความสนุกเพลิดเพลินได้นะครับ    เป็นความสุขและสงบที่ได้จากธรรมชาติ และเป็นของฟรี    ส่วนนี้สมัย ๗๐ ปีก่อนไม่เห็น เพราะหลังคาจากมันทึบ

อีกส่วนหนึ่งที่ให้ความเพลิดเพลินได้ คือนั่งมองน้ำหยดลงจากชายคา ซึ่งก็คือส่วนปลายสุดของกันสาด    อันนี้แหละที่ทำให้ผมรำลึกความหลัง    เหม่อมองน้ำหยดจากกันสาดไม่สนุกเท่านั่งมองน้ำหยดจากชายคาของหลังคาจาก    เพราะชายคาของหลังคาจากมันไม่เรียบ   มันมีชายใบจากแหลมๆ พุ่งออกมา ยาวบ้างสั้นบ้าง    ทำให้น้ำหยดแบบไม่เสมอกัน ทำให้ดูสนุก    นอกจากนั้นหยดน้ำก็ไม่เท่ากัน    เมื่อนั่งมองก็สามารถเชียร์ในใจได้ว่าต่อไปอยากให้ตรงไหนหยดพุ่งแรงกว่า    ฝนปักษ์ใต้มันแรงและตกหนักเป็นเวลานาน จึงเชียร์น้ำหยดได้สนุก   

กลับมาที่ความงามจากสายฝนตกลงยังกันสาดโปร่งใส    ผมสังเกตว่า สามารถมองความงามได้ ๓ แบบ คือ  (๑) เม็ดฝนที่ตกลงมา  (๒) น้ำที่ไหลเป็นคลื่นไปตามลาดกันสาด  และ (๓) น้ำที่หยดลงจากชายคาส่วนปลายสุดหลากหลายรูปแบบ เช่น ค่อยๆ หยดทีละหยดก็มี  หยดเป็นสายน้ำก็มี   ที่หยดทีละหยดก็มีความถี่ของการหยดต่างๆ กัน    ที่แปลกคือมีน้ำหยดเฉพาะบางส่วนของชายคาเท่านั้น    ไม่ได้หยดอย่างสม่ำเสมอตลอดชายคา

ของใกล้ตัว ให้ความบันเทิงใจได้เสมอ หากจิตเรานิ่ง        

วิจารณ์ พานิช

๑๓ ส.ค. ๖๓