GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

วิถีเพียงพอ 1 : คุณประหยัด (งก) "เกริ่นนำ"

ประหยัดหรืองกของเด็ก ๆ รุ่นผมที่สมัยนั้นที่เพื่อนว่าก็คือ "ไม่กิน ไม่เที่ยว"

ซี่รี่ส์ความคิดชุด "วิถีเพียงพอ" นี้ ได้แนวคิดมาจากประสบการณ์และความรู้ฝังลึกแห่งการดำเนินชีวิต

เป็นประสบการณ์และแง่คิดเล็ก ๆ ที่ก้าวมาด้วยความล้มเหลวและความสำเร็จแห่งชีวิต

จะขอเรียงร้อยถ้อยลิขิต ฝากไว้เป็นแง่คิดสักนิดกับทุก ๆ คน


สำหรับเรื่องแรกที่ขอเล่าสู่กันฟังเพื่อเป็นการเกริ่นนำกับวิถีชีวิตเพียงพอ ก็ด้วยสมญาณามที่เพื่อน ๆ ตั้งแต่สมัยที่ผมเรียนปวช. ที่โรงเรียนพณิชยการวิริยาลัยนครสวรรค์และโดยเฉพาะเพื่อนสมัยปริญญาตรี ในคณะวิทยาการจัดการ สถาบันราชภัฏกำแพงเพชร (ณ ขณะนั้น) ให้ชื่อว่า "คุณประหยัด (งก)" ครับ

เรื่องประหยัดหรือว่าที่ว่างกที่เพื่อน ๆ ให้สมญาผมนั้น ขอยอมรับว่า "จริง" และน้อมรับด้วยความ "ยินดียิ่ง" ครับ

คือประหยัดหรืองกของเด็ก ๆ รุ่นผมที่สมัยนั้นที่เพื่อนว่าก็คือ "ไม่กิน ไม่เที่ยว" ครับ

ซึ่งเรื่องนี้ต้องขอย้อนกลับไปที่พ่อและแม่หรือครอบครัวของผมเองครับ เพราะครอบครัวเราส่วนใหญ่ไม่ค่อยออกไปทานอาหารตามร้านอาหารนอกบ้านกัน จึงส่งผลให้ผมนั้นเวลาที่มาอยู่หอพัก ผมจะไม่ค่อยชอบไปนั่งกินข้าวตามร้านอาหาร โดยเฉพาะร้านอาหารหรู ๆ แบบแพง ๆ นี่ "ไม่ได้กินเงินผมเลยครับ"

ชีวิตผมนั้นจะสอดส่ายหาร้านอาหารแบบ "ของดี ราคาถูก ปริมาณมาก ๆ" เมื่อพบแล้วจะกินเป็นประจำและสม่ำเสมอ

และโดยเฉพาะเรื่องเหล้าเรื่องยาก็จะกินเงินผมยากเช่นเดียวกัน ก็ด้วยข้อคิดง่าย ๆ ครับที่ว่า "มันแพง เก็บเงินไว้กินข้าวดีกว่า" โดยเฉพาะตอนนั้นยังไม่มีงานมีการทำ ยังขอเงินพอแม่ใช้อยู่ก็ยิ่งคิดหนักครับ กว่าจะใช้เงินแต่ละบาท

แต่ถึงกระนั้นก็มีกินบ้างประปรายครับ (แบบประหยัด) กับเพื่อน ๆ ชนิดลงขันซื้อกัน ครั้งนึงงบประมาณจะต้องไม่ถึงหลักร้อย ดังนั้นการไปกินเหล้าตามร้านอาหารคงจะเป็นไปไม่ได้ คงจะทำได้เพียงแค่สังสรรค์กับเพื่อนเล็ก ๆ น้อย ๆ ตามหอพัก

ดังนั้นเรื่องเที่ยว (กลางคืน) ก็มิต้องพูดถึงอีกเช่นกันครับ ถ้าไม่จำเป็น "จริ๊ง ๆ" เงินจะไม่กระเด็นออกไปเป็นแน่แท้

ไม่ซื้อ ไม่ใช้ ไม่กิน ไม่เที่ยว เป็นสาเหตุที่มาของฉายาคุณประหยัด (งก) ของผมตลอดมา

ซึ่งรายละเอียดแบบถึงกึ๋นและฮา ๆ จะขออนุญาตสาธยายแบบละเอียดในบันทึกถัดไปครับ......

ป.ล. บันทึกนี้อาจจะดูงง ๆ หน่อยนะครับ เพราะว่านั่งเขียนไปแล้วก็ลุกขายของไปด้วยครับ อาจจะไม่ประติดประต่อ แต่ก็เป็นโจทย์ที่ดีครับ ในการฝึกในการตั้งสมาธิและตั้งจิตการเขียนแบบมีสิ่งรบกวน ซึ่งจะทำให้เราสามารถทำงานได้ในทุกสถานที่และบรรยากาศครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 68156
เขียน:
แก้ไข:
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: ไม่สงวนสิทธิ์ใดๆ

ความเห็น (0)