เช้ากลางเดือนมิถุนายน ๒๕๖๓ เมื่อออกไปเดินออกกำลังเวลาประมาณตีห้าครึ่ง ก็สัมผัสบรรยากาศฤดูฝน เปลี่ยนมาจากฟ้าหน้าร้อนอย่างชัดเจน
ฟ้าหน้าร้อนหม่นมัว ไร้สีสัน แต่ฟ้าหน้าฝนมีชีวิตชีวา ทั้งจากเมฆ และแสงอาทิตย์ ให้ความสดชื่นแกมเร้นลับ แถมให้สติเรื่องฤดูกาลที่เปลี่ยนผ่าน เตือนว่า ในที่สุดชีวิตก็จะเปลี่ยนผ่าน เพื่อหลีกทาง และเป็นชิ้นส่วนให้แก่ชีวิตใหม่ สังคมใหม่
นี่คือโอกาสที่ได้รับเพราะการระบาดของโควิด ๑๙ ในสภาพปกติ ผมจะต้องรีบออกจากบ้านก่อน ๖ น. เพื่อเลี่ยงรถติด ไปประชุม แต่ยุคโควิด ๑๙ ระบาด ผมประชุมทางไกลจากบ้านมา ๔ เดือนแล้ว เลือกเวลาออกไปเดินออกกำลังได้ตามสบาย และค้นพบว่า ออกเดินตอน ๕.๓๐ น. ดีที่สุด เพราะได้เห็น (และถ่ายรูป) ท้องฟ้าที่มีบุคลิกพิเศษ ที่เปลี่ยนแปลงรายละเอียดไปทุกวัน
การเดินออกกำลังยามเช้า จึงให้ผลดีต่อสุขภาพไม่เฉพาะด้านออกกำลังกาย แต่ยังได้ผลดีทางอารมณ์จากการได้สัมผัสความงามของฟ้าสาง ช่วยผ่อนคลาย
กว่าสี่เดือนที่ผมไม่ได้ขึ้นเครื่องบิน ไม่ได้ชมความงามของเมฆจากมุมสูง ซึ่งได้บรรยากาศหรืออารมณ์แบบหนึ่ง ในที่สุดก็ค้นพบวิธีชมความงามของก้อนเมฆยามอรุณรุ่งในฤดูฝน
ชีวิตคนเราหาความสุขความเพลิดเพลินจากสิ่งรอบตัวได้เสมอ หากฝึกผัสสะให้ละเอียดอ่อน และดำรงอารมณ์ให้เบิกบาน เป็นความสุขที่ไม่ต้องมีค่าใช้จ่าย ... ชีวิตที่พอเพียง
วิจารณ์ พานิช
๒๔ มิ.ย. ๖๓ ครบ ๘๘ ปี เปลี่ยนแปลงระบอบการปกครอง
