ผมโชคดีจริงๆ ที่ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการสรรหาคณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ วิทยาเขตปัตตานี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์    และมีการประชุมคณะกรรมการแบบทางไกล ในวันที่ ๒๙ เมษายน ๒๕๖๓   

ตอนอ่านเอกสารประกอบการประชุมก็ไม่เห็นสิ่งพิเศษ    แต่เมื่อได้ฟังการนำเสนอของ ผศ. ดร. รอฮานิ เจะอาแซ ที่เป็น candidate คนเดียว    โดยท่านทำหน้าที่มาแล้ว ๑ เทอม ๔ ปี    แต่ก็นับได้ว่าท่านทำงานก่อตั้งคณะใหม่นี้มา ๗ ปี    เป็นผู้สร้าง new platform ของการบริหารคณะวิชาในมหาวิทยาลัย    ที่ผมเรียกว่า community-engaged platform 

เป็นการใช้วิกฤติให้เป็นโอกาส    เพราะคณะนี้ตั้งขึ้นในวิทยาเขตปัตตานี ในพื้นที่ไม่สงบ    จึงใช้วิกฤตินี้เป็นเอกลักษณ์ของคณะว่า “เป็นสถาบันชั้นนำด้านการพยาบาลข้ามวัฒนธรรมและสาธารณภัย”    เพื่อผลิตพยาบาลวิชาชีพที่มีสมรรถนะในการเชื่อมประสานความเข้าใจ (peace mediator) ระหว่างประชาชนและเจ้าหน้าที่รัฐ ผ่านกลไกการให้การดูแลด้วยความเอื้ออาทร เคารพความเชื่อและให้เกียรติซึ่งกันและกัน

ที่สำคัญ ดร. รอฮานิ ไม่ใช่แค่เพียงใช้คำไพเราะ หรือคำโตๆ    แต่ได้มีวิธีดำเนินการเพื่อบรรลุเป้าหมายที่กำหนดอย่างจริงจัง    และ “ชาลา” (platform) ของการดำเนินการ คือการเข้าไปเป็นหุ้นส่วนทำงานร่วมกับพื้นที่    ทั้งโดยระดมกำลังคน (ที่มีน้อยนิด คือมีอาจารย์ ๒๑ คน  บุคลากรสายสนับสนุน ๑๒ คน) ลงพื้นที่   และโดยทำงานในคณะเพื่อผลในพื้นที่    ที่ผมเรียกว่า "หุ้นส่วนเพื่อสังคม” (social engagement)                       

คณะนี้มีหลักสูตรปริญญาตรีหลักสูตรเดียว จบไปแล้ว ๓ รุ่น  ๑๑๕ คน   ขณะนี้มีนักศึกษาทั้งหมด ๒๐๒ คน    ปีที่แล้วรับนักศึกษาใหม่ ๖๐ คน    ปีการศึกษา ๒๕๖๓ จะรับ ๑๐๐ คน    แต่มีงานฝึกอบรมแบบ non-degree หลากหลายแบบ ตามความต้องการของผู้ใช้    และเป็นที่มาของรายได้เป็นกอบเป็นกำ    ลักษณะของการจัดหลักสูตรระยะสั้น (ที่คุณภาพสูง) เป็นงาน social engagement สำคัญ    โดยจะเห็นว่า เมื่อจัดการเป็น งาน engagement เป็นงานหารายได้เข้าคณะ    แถมยังเป็นงานที่สร้างชื่อเสียง    และชื่อเสียงก็ดึงดูดภาคีหุ้นส่วนเข้ามาร่วมงาน   

สิ่งหนึ่งที่ผมสังเกตเห็นชัดระหว่างการเสวนาคือ กระบวนทัศน์เชิงบวกของ ดร. รอฮานิ    ทำให้สามารถใช้สารพัดจุดอ่อนให้กลายเป็นจุดแข็ง     และระดมสรรพกำลังของทีมงานที่ใหม่และมีน้อยนิด ให้ทำงานได้มากอย่างไม่น่าเชื่อ

วิจารณ์ พานิช

๒๖ พ.ค. ๖๓