หนังสือชุดธรรมะใกล้มือ ประจำเดือนมีนาคม ๒๕๖๓ ชื่อ สิ่งที่เรียกว่ากิเลส และวิธีทำให้สิ้นไป (๑)ซึ่งถอดเสียงจากธรรมบรรยายแก่พระนวกะในปี ๒๕๓๓ ของท่านพุทธทาส ที่ฟังได้ที่ (๒) บอกวิธีมีชีวิตอยู่แบบเบาสบาย ไม่แบก ไม่ยึดติด ไม่ร้อนรน ไม่หลงวนเวียน
พูดง่าย ทำยาก นะครับ แต่อ่านหนังสือเล่มนี้แล้วจะเข้าใจชีวิตดียิ่งขึ้น เป็นทฤษฎีสำหรับเอาไว้ฝึกตัวเอง
อ่านแล้วผมสรุปให้ตัวเองว่า กิเลสมี ๓ ขั้น คือขั้นก่อเกิด ขั้นสะสม และขั้นออกฤทธิ์ ขั้นสะสม หรือเป็นสันดาน หรือเป็นความเคยชิน ภาษาพระเรียกว่าอนุสัย ส่วนขั้นออกฤทธิ์หรือแสดงออก ภาษาพระเรียกว่าอาสวะ
ส่วนวิธีละกิเลส (ละอนุสัย) ท่านสอนว่ามี ๒ วิธี คือ วิธีบังคับ กับวิธีวิปัสสนาญาณ ผมตีความว่า วิธีบังคับคือฝึก EF (Executive Functions) ให้สมองส่วน prefrontal cortex บังคับสมองส่วน limbic
ท่านบอกว่า เครื่องมือฆ่ากิเลสมี ๔ ตัวคือ สติ สัมปชัญญะ ปัญญา และสมาธิ เครื่องมือที่ผมใช้อยู่ตลอดคือไม่ยึดมั่นถือมั่น ปล่อยวาง
วิจารณ์ พานิช
๓ พ.ค. ๖๓
Thank you for the link to the book (สิ่งที่เรียกว่ากิเลส และวิธีทำให้สิ้นไป).
May I comment on “your last paragraph” (in the post)? Letting things go (ปล่อยวาง; ‘let it be’; ‘que sera’;..) may done in 2 ways: one way is with these สติ สัมปชัญญะ ปัญญา และสมาธิ (that is with understanding of the true nature of things) and another is with an Occam razor or a decision not to dwell on things.
We all at one time or another use one of these ways. Which way we choose may depends on our (conceited) knowledge or facts we have.