สุดาวรรณ  วรรณโพธิ์กลาง

ครูผู้สร้างการศึกษา

ภาษาอังกฤษวิทยา

เมืองตลุงสง่างามค่าอินเตอร์

ย้อนกลับไปเมื่อยี่สิบปีที่แล้วเห็นจะได้  ในช่วงที่โรงเรียนเมืองตลุงพิทยาสรรพ์กำลังขยายตัวอย่างก้าวกระโดด ครูคนใหม่ก็เพิ่มมากขึ้น ทั้งครูที่บรรจุใหม่และครูย้ายมา ครูสุดาวรรณ วรรณโพธิ์กลาง เป็นหนึ่งในครูที่ย้ายมาสอนภาษาอังกฤษที่ ม.ต.พ. ตอนนั้นผมเรียนมัธยมปลายแล้ว หากจำไม่ผิด เราได้เดินไปเรียนที่อาคาร 3 ซึ่งเป็นอาคารหลังใหม่...ห้องประจำเราอยู่อาคาร 2

จำได้ว่ามีโอกาสช่วยงานครูหมวดภาษาอังกฤษอยู่บ่อยครั้ง  เช่น เป็นผู้อ่านภาษาอังกฤษวันละคำหน้าเสาธง ควบคู่กับภาษาไทยวันละคำจากฝั่งหมวดวิชาภาษาไทย... หลังเชิญธงชาติ ไหว้พระ สวดมนต์ ก็จะพูด “ภาษาไทยวันละคำวันนี้เสนอคำว่า.......” ต่อด้วย Good morning every body. Today I would like to present the word. English one word for today is …. Own …O…W…N… อ่านว่า โอนน์  หมายถึง เจ้าของ เช่น This is my own house. ฉันเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้ ....คำศัพท์หลายคำที่ผมอ่านหน้าเสาธงในช่วงนั้น ทำให้ผมจำได้จนทุกวัน หนึ่งในนั้นก็คำคำว่า Own

ทุกปี 25 ธันวาคม โรงเรียนก็จัดกิจกรรมวันคริสมาสต์ มีกิจกรรมที่หลากหลายให้ร่วม พวกผมก็มักจะถูกกะเกณฑ์ให้ไปช่วยภารกิจ ตอนมัธยมห้า ได้รับมอบหมายให้แสดงละครเวทีภาษาอังกฤษเรื่องซินเดอเรนลาร่วมกับพี่ ๆ เพื่อน ๆ ผมแสดงเป็นพระเอก เราต้องพูด(ท่อง)บทเป็นภาษาอังกฤษ ก็ทำให้จำศัพท์ได้ 1 คำ คือ Stupid ตอนที่ทหารเอารองเท้ามาให้ดู แล้วพระเอกหยิบรองเท้าแล้วก็พูดขึ้นว่า Stupid

… ปี 2558 เราต้องสูญเสียครูธีรชัย วรรณโพธิ์กลาง ไป ครูผู้เป็นแรงบันดาลใจในการเรียนรู้เทคโนโลยีสารเสนเทศ ผมเรียนวิชาช่างจากครูธีรชัย แต่จำได้ไม่ชัดนักว่าครูเริ่มมาสอนพวกเราตั้งแต่ปีไหน ก่อนครูจะจากเราไป

ปีนี้ครูสุดาวรรณ หรือครูศิรดา วรรณโพธิ์กลาง มีอายุครบ 60 ปี และจะทำหน้าที่ครูเป็นปีสุดท้ายแล้ว เวลาก็ล่วงเลยผ่านไป ลูกศิษย์ครูก็เติบใหญ่ตามกาลเวลา ครูก็ยังเฝ้าถามไถ่ติดตามมิเคยขาด...

ขอให้ครูสุขภาพแข็งแรง รอยยิ้มและแขนยาว ๆ ที่ครูมักจะโอบกอดลุกศิษย์ รุ่นแล้ว รุ่นเล่า ก็ยังงดงามเสมอ และจะเป็นพลังสำคัญให้ศิษย์ทำหน้าที่ต่อไป ไว้จะแวะไปเล่นด้วยนะครับ

3 มีนาคม 2563